ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇ ਗੱਲ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਥਾਂ ਚੱਲੀਏ।" ਜਦੋ ਇਹ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਡਦੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਇਹ ਥਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਰਮਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਅੰਦਰ ਵੜ ਗਏ। ਉਹ ਪਹਾੜਾਂ ਦੀਆਂ ਖੋਹਾਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਝਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੇ ਹੋਏ ਗਏ। ਜਦ ਉਹ ਕਿਸੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਦੇਵਤੇ ਬੜੀ ਕਾਂਤੀ ਨਾਲ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਉਹ ਪਹਾੜੀ ਦਰਿਆ ਦੇ ਰੇਤ ਵਾਲੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਹੰਸਾਂ, ਚੰਬੇਲੀ ਅਤੇ ਚੰਨ ਵਰਗਾ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਰੇਤ ਇੰਝ ਲਗਦੀ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਮੋਤੀ ਦੀ ਚੂਰਨ ਹੋਵੇ। ਉਥੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸਾਰੇ ਗਿਆਨੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਔਰਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਉੱਚੇ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਰਣਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰ ਵਾਂਗ ਖੜਾ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੀ ਸੀ—ਚੰਗਾ ਮੂੰਹ, ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਤੇ ਦੰਦ, ਪਿੱਠ ਉੱਤੇ ਚਿੱਟੇ ਚਿੱਟੇ ਧੱਬੇ। ਉਸਦੇ ਹੋਠ ਬਿੰਬਾ ਫਲ ਵਰਗੇ ਲਾਲ, ਜੀਭ ਤੇ ਮੂੰਹ ਤਾਮਬੇ ਵਰਗੇ, ਅਤੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਸੁੰਦਰ ਕੋਪਲੇ। ਇਹ ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪ ਵੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਭੱਜ ਪਏ। ਇੰਦਰ, ਜਿਹੜਾ ਵਜਰ ਧਾਰੀ ਸੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸ ਹਰਣ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਅੱਗਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ। ਕੇਸ਼ਵ (ਵਿਸ਼ਣੂ) ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਸਿੰਗ ਦੇ ਮੁੱਢਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਫੜਿਆ। ਸਿੰਗ ਦਾ ਅੱਗਲਾ ਹਿੱਸਾ ਸ਼ਕਰ (ਇੰਦਰ) ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਅਸੀਂ ਤਿੰਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਸਿੰਗ ਨੂੰ ਫੜਿਆ, ਤਾਂ ਉਹ ਹਿਰਣ ਤਿੰਨ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਹਿਰਣ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗਾ, "ਮੇਰੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਇਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਸਮੇਤ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਸਿੰਗ ਇਥੇ ਇਸ ਥੰਮ੍ਹੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ। ਪਰ, ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਰਹੋ, ਇੱਥੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਿੰਨੇ ਤੀਰਥ ਹਨ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਸਰੋਵਰ ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਤੱਕ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਥੇ ਹੀ ਸਮਾਏ ਜਾਣਗੇ। ਫਿਰ, ਹਿਮਾਵਤ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਰਨਾਂ ਹੇਠਾਂ, ਮੈਂ ਚਾਰ ਮੁੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵਾਂਗਾ। ਉਥੇ, ਸੱਪਾਂ ਵਾਲੀ ਭਿਆਨਕ ਝੀਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਵੱਸਾਂਗਾ। ਜਦ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਕੋਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਚਕਰ ਹੋਵੇਗਾ, ਪਹਾੜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜੇਗਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰਾ ਖੇਤਰ ਵਿਦੇਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਥੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਹ ਲੋਕ ਵੱਸਣਗੇ। ਫਿਰ, ਰਾਜੇ ਉਥੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਰਾਜੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਨਗੇ, ਉਹ ਉਥੇ ਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਰਹਿਣਗੇ। ਉਥੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨਗੇ। ਜੋ ਲੋਕ ਸ਼ਿਵਪੁਰ ਜਾ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣਗੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਸੜ ਜਾਣਗੇ। ਮੇਰਾ ਇਹ ਖੇਤਰ ਚੌਦਾਂ ਯੋਜਨ ਫੈਲਾਓ ਵਾਲਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਭਾਗੀਰਥੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਉਥੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਅਤੇ, ਜੋ ਪੁਰੂਹੂਤ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।