ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨ ਉਤਸ਼ਾਹਤਾ, ਜੋ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ, ਐਸੀ ਸੀ ਕਿ ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਆਪਣੇ ਸ਼ਕਤਿਸ਼ਾਲੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਚਰਨ ਕਰਦੇ ਰਹੇ, ਸਭ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਉਥੇ ਹੀ ਖੜੇ ਰਹੇ। ਫਿਰ, ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕਰਤਾ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਇਸ ਕਰਮ ਰਾਹੀਂ, ਦੇਵਤੇ ਅਤੇ ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਤੱਖ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੰਦਿਆਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਉਹ ਓਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਨੰਦੀ, ਜੋ ਆਪ ਵੀ ਇਕ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਖੜਾ ਸੀ। ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਅੱਜ ਮੇਰਾ ਜੀਵਨ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਿਆ, ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਮਿਹਨਤ ਰੰਗ ਲੈ ਆਈ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਹਰੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲਏ ਹਨ। ਇਸ ਨਾਲ ਹੀ, ਪ੍ਰਭੂ ਹਰਾ, ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਸੰਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਹ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਉਪਕਾਰ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਸੱਚੀ ਤੇ ਹਿਤਕਾਰੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਪਰਮਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਘਣੀ ਖੁਸ਼ੀ ਅਤੇ ਆਦਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਸੀਂ ਹੁਣ ਉਸ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤਾ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਜਰੂਰ ਵੇਖਾਂਗੇ। ਤੇਰੀ ਤਪੱਸਿਆ ਨਾਲ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਹਨ ਅਤੇ ਤੈਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਅਸੀਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਕਪਾਲੀ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੀਏ? ਜਦ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਉਥੇ ਹੀ ਅਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੋ ਗਏ। ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਤਾ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ ਹੁਣ ਕਿੱਥੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ; ਆਓ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭੀਏ। ਪਰ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭੂ ਬਾਰੇ ਕੀ ਕਿਹਾ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਕੀ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ ਦਾ ਕੋਈ ਰਾਜ ਹੈ? ਉਹ ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਕੀ ਕਹਿ ਗਏ ਜੋ ਮੈਨੂੰ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਮਨੁੱਖ ਹਾਂ, ਨਹੀਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ? ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਨੰਦੀ ਨੂੰ ਕੀ ਕਿਹਾ? ਸੁਣੋ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਇਕ ਖਾਸ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਦੇ ਪਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਪੋਵਨ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਉਸ ਦੀ ਤਪੱਸਿਆ ਰਾਹੀਂ ਸੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਥਾਨ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹੈ, ਦਿਵਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਲੰਬੀ ਤਪੱਸਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਜਦ ਮੈਂ ਹਿਰਣ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਮੈਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੇਖ ਲਿਆ ਸੀ। ਪਰ, ਇਹ ਗੱਲ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਜਾਂ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੋ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਸਥਾਨ ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇੰਦਰ ਮਾਰੁਤਾਂ ਸਮੇਤ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਣ ਵਾਲੀ ਰਥੀ ਉੱਤੇ ਆਏ। ਵਰੁਣ, ਜਲਚਰਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਸਮੇਤ ਪਹੁੰਚੇ। ਉਹ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ, ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ, ਲੱਖਾਂ ਹਵਾਈ ਰਥਾਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਏ। ਨੇਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਵੈਵਸਵਤ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਥੇ ਆਏ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਵਾਈ ਰਥ, ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ, ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਪਹਾੜ ਉੱਤੇ ਉਤਰੇ। ਦੋਵਾਂ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਕુમਾਰ ਵੀ ਮਹਾਨ ਮੌੰਜਵੰਤ ਪਹਾੜ ਤੇ ਆਏ। ਉਹ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਏ, ਏਰਾਵਤ ਦੇ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਹ ਉਸ ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ, ਜਿੱਥੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਮੋਰਾਂ ਦੀਆਂ ਬੁਲੰਦ ਬੁਲੰਦ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਗੂੰਜ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਾਹਾ, ਹੂਹੂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗੰਧਰਵ ਵੀ ਆ ਗਏ। ਅਨਿਲ, ਅਨਲ, ਧਰਮ, ਸਤਯ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਕ ਧਰੁਵ ਵੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਸਾਰੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੁਹ੍ਯਕ ਵੀ ਉਥੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਉਰਵਸ਼ੀ, ਮੇਨਕਾ, ਰੰਭਾ ਅਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਪੰਜਸਿਆ ਨਾਮ ਦੀ ਅਪਸਰਾ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸੀ। ਪੁਲਸਤਯ, ਅਤ੍ਰਿ, ਮਰੀਚੀ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਅਤੇ ਭਰਗੁ ਵੀ ਆਏ। ਭਾਰਦਵਾਜ, ਅਗਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਪਰਾਸ਼ਰ ਵੀ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਮਰੀਚੀ, ਜਮਦਗਨਿ, ਭਾਰਗਵ ਅਤੇ ਚਯਵਨ ਵੀ ਆਏ। ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਤਦ੍ਰੂ, ਵਿਆਸ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਗੰਡਕੀ ਵੀ ਆਈਆਂ। ਗੋਦਾਵਰੀ, ਵੇਣੀ ਅਤੇ ਤਾਪੀ — ਇਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਹਾਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਤੇ ਨਦੀਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ, ਅਤਿ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।