ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਭਗਤ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਉੱਤੇ ਸੰਯਮ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਅੰਗ ਰਗੜ ਕੇ, ਮਾਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਭਗਤ ਕਮਲ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਮਾਤਾ ਦੀ ਭਾਵਪੂਰਨ ਅਰਾਧਨਾ ਕਰਦਾ। ਫਿਰ ਉਹ ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਕਲਕੀ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਵਿਅੰਜਨ-ਭੋਜਨ ਦੇ ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜਾਗਰਣ ਕਰੇ, ਉਹ ਫੁੱਲਾਂ, ਧੂਪ, ਨੈਵੇਦਿਆਂ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁਭ ਫਲਾਂ ਨਾਲ ਯਥਾਸ਼ਕਤੀ ਉਪਹਾਰ, ਗਹਿਣੇ, ਵਸਤ੍ਰ ਆਦਿ ਭੇਟ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਹੜਾ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਆਦਿ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਆਰੰਭ ਨਹੀਂ, ਉਸਦੀ ਮਹਿਮਾ ਅਸੰਖ ਮੁੱਖਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਪੂਰੀ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਇਹ ਗਿਆਨ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ—ਇਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣੋ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਵਾਹਨ ਸਮੇਤ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਜਨਮ-ਮਰਨ ਦੇ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਇਹ ਸੁਣਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨਵਾਨ ਪਰ ਗਰੀਬ ਵਿਅਕਤੀ ਵੀ ਇੱਥੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਨਨ ਕਰੇ ਤਾਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਖ ਜਾਂ ਛੂਹ ਵੀ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪੜ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ ਵੀ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲੋਕ ਧੰਨ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਸਫਲ ਕਰ ਲਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ 'ਨਾਰਾਇਣ, ਅਚ੍ਯੁਤ, ਅਨੰਤ, ਵਾਸੁਦੇਵ' ਦੇ ਨਾਮ ਉਚਾਰਨ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਧੰਨ ਹੈ। ਫਿਰ ਜਿਸਨੇ ਪੂਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਅਟੁੱਟ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸਦੇ ਕਿਤਨੇ ਵੱਡੇ ਫਲ ਹੋਣਗੇ! ਇਸ ਯਜ્ઞ-ਵਰਾਹ, ਅਪਾਰ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਲਈ, ਵੱਡੇ ਯਤਨ ਨਾਲ, ਵਿਸ਼ਨੁਭਕਤਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੱਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤੱਕ, ਜਿਸਨੇ ਬੁੱਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਯਾਦ, ਸਤਿਕਾਰ, ਦਰਸ਼ਨ ਜਾਂ ਸਪਰਸ਼ ਕਰਨ ਨਾਲ ਵੀ, ਜੋ ਇਹ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ ਜਨਾਰਦਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਹੜੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਸੰਸਾਰ ਮਾਇਆ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ, ਉਹ ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰਤ ਆਤਮਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰਮ ਧਾਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦੋਵੇਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ (ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ), ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ। ਹੇ ਸਭ ਤੋਂ ਸੁਭਾਗੇ, ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੁਝ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਸਾਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਧਰਮ-ਪ੍ਰੇਮੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ 'ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਉਪਾਇ' ਵਾਰੇ ਦੋ ਸੌ ਗਿਆਰ੍ਹਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਦੇ ਵਰਣਨ ਅਤੇ ਜਾਗਰਣ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ, ਸਭ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਦੇ ਮਾਰਗ ਉੱਤੇ ਅਡੋਲ ਹੋ। ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਨਮਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਮਹਾਰਾਜ! ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਅਡੋਲ ਰਹੋ, ਹੇ ਨੇਕ ਵਿਅਕਤੀ। ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਧਰਮ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਉਸਨੇ ਮੇਰੀ ਯਥਾਯੋਗ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਿਆ, ਹੇ ਅਡੋਲ ਵਿਅਕਤੀ, ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ।