ਪ੍ਰਭੂ ਵਰਨਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ, "ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਇਕ ਗੁਪਤ ਰਾਜ਼ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਪੁੰਨ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਪਾਏ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਪਰਮ, ਅਦ੍ਰਿਸ਼, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ ਧਰਤੀ, ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਉਪਾਏ ਅਪਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਰਸਤਾ ਨਹੀਂ, ਇਹੀ ਸੱਚ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੋਹਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਵੀ ਸਦਾ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਨ, ਬੋਲ ਅਤੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ, ਉਹ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਮਨੁੱਖ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪਰਮ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੱਥ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ—ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ। ਕੋਈ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਪੀਣਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੱਛੀ ਜਾਂ ਸੂਰ ਮਾਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦਾ, ਮਦ ਪੀਤਾ, ਚੋਰੀ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਪਾਪ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨਾਲ ਦੇਖਦਾ ਹੈ—ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ? ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ੁਕਲ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਇਕ ਟਾਈਮ ਖਾਣ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਚੰਗੀ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਉਹ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ, ਜੋ ਪ੍ਰਭੋਧਿਨੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਾਰਾਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦਿਨ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇਥੇ ਸਦਾ ਲਈ ਮਹਾਨ ਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਰੋੜਾਂ ਗੁਣਾ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰਭੋਧਿਨੀ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਰਾਤ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਸ 'ਤੇ ਹਰੀ ਵਿਸ਼ਨੂ ਸ਼ਯਾਨ (ਸੁੱਤੇ) ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਲੇਟਣਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਗਣਾ ਜਾਂ ਪਾਸਾ ਬਦਲਣਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਹਰੀ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਪੂਰੇ ਯਤਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਧਰਤੀ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾਸ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦਾ ਅਨੰਤ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਵਿਗ੍ਰਹ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਉੱਚਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਨੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਘੜਾ ਰੱਖਣ, ਅਤੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਮਤੱਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਾਰਦਨ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਗ੍ਰਹ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਲੇਪ ਕਰੇ। ਮੇਰਾ ਭਗਤ, ਜੋ ਇੰਦ੍ਰਿਯਾਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ। ਰਾਮ, ਰਾਮ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ, ਬੁੱਧ ਅਤੇ ਕਲਕੀ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਮ ਲੈ ਕੇ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਦੀਵੇ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੋਗ ਲਗਾਏ। ਰਾਤ ਨੂੰ, ਹੇ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੱਤ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ (ਵਿਸ਼ਨੂ) ਦਾ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫੁੱਲ, ਧੂਪ, ਨੈਵੇਦ, ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ੁਭ ਫਲਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਜਿੰਨੀ ਸਮਰਥਾ ਹੋਵੇ, ਉਤਨੀ ਮੁੱਲਾਂ, ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਆਦਿਕਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਆਦਿ, ਰੂਪ ਅਤੇ ਅਨਾਦਿ ਮੂਲ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਮੂੰਹ ਹੋਣ, ਫਿਰ ਵੀ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।