ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਮਨ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਕਾਗਰ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਦੀ ਵਸਤੀ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨ, ਕਰਤ, ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਵਿੱਚ ਜਿਹੜੀ ਭੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਹੋਈ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਬੋਲੀ ਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਮੋਚਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁਸ਼ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਚੰਦ, ਜੋ ਸੁਭਾਵ ਵਿੱਚ ਨਰਮ ਹੈ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਦ ਵੀ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਮুনি, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਚੰਦ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਮਰ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਚੰਦ ਦਾ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਕਰਤਾਂ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਅਠ ਸੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਦ ਪੂਰਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਆਪਣੀ ਹੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਟੂ ਤੇ ਜਲ ਵਿੱਚੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ ਵਰਾਹਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਦੂਧ ਦਾ ਪਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦੋ-ਸੌ-ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਵਰਾ੍ਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਾਪ ਨਾਸ ਦੇ ਉਪਾਅ ਦੀ ਵਰਣਨਾ ਮੁੜ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਧਰਮਰਾਜ ਦੀਆਂ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਵਾਣੀਆਂ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਜਿਸਦੀ ਸ਼ੂਰਤਾ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜਿਹੜਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ। ਹੇ ਸੁਭਾਗੀ, ਤਿੰਨ ਵਰਨ ਯज्ञ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਸਤਕਾਰ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ, ਉਪਕਾਰਕ ਕਰਤਾਂ ਤੇ ਬੋਲੀ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਲਈ ਕਿਹੜਾ ਸਦਾ ਯੋਗ ਹੈ।" "ਜੋ ਉਪਕਾਰਕ ਤੇ ਧਰਮ ਅਨੁਕੂਲ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਅਮਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਨਿਸਚਲ। ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਹ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਸੁਣੋ। ਜੋ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਿੰਦਗੀ ਭਰ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ-ਸਨਾਨਾਂ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਜਲਦੀ ਹੀ, ਪਾਪ ਕਰਤਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ ਇਹ ਗ੍ਰਹਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹਿਰਦੇ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਲਈ, ਸੂਰਜ ਦਇਆਲੂ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁਭ ਹੈ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਦਹੀਂ, ਜੋ ਦੂਧ ਵਿਚ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਤੇ ਉਦੰਬਰ ਦੀ ਲੱਕੜ ਦੇ ਪਾਤਰ ਵਿਚ ਰੱਖੀ ਹੈ, ਅਰੁੰਧਤੀ, ਬੁਧ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਮਹਾ-ਮੁਨੀਆਂ, ਜੋ ਇਕਾਗਰ ਮਨ ਤੇ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੋ ਵਾਰ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਕੇ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿਤ੍ਰਤਾ ਨਾਲ ਉਤਸਰ ਤੇ ਸੰਯੋਗ ਸਮੇਂ ਦੂਧ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਕਰਕੇ ਤੇ ਬਲਦ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ—ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਦਰਿਆ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਵਹਿ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਹੋਵੇ, ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਸੱਜੇ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਸ਼ੰਖ ਨਾਲ ਜਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਹੋਇਆ ਪਾਪ ਉਸੇ ਸਮੇਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਕਾਲੀ ਤਿਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਸੱਤ ਮੁਠੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਹ ਪਵਿਤ੍ਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਵਜੋਂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਵਿਤ੍ਰ ਕਰਨ ਦੀ ਰਹਿ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।