ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਇਹ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਅਹਿੰਸਕ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਇੱਛਾ ਅਤੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ ਨੂੰ ਸਾਂਸ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨੀਵਾਂ ਨਿਯਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੰਯਮਿਤ ਕਰੇ। ਹਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹੇ, ਆਪਣੀ ਚਾਹਤ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਈ ਲਾਲਚ ਨਾ ਕਰੇ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ, ਗੁੱਸੇ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਦੌਲਤ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਨਿਯੁਕਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਹਿੰਸਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਵਧੀਆ ਕੰਮ ਕਰੇ ਅਤੇ ਮੰਨਿਆ ਨਾ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਚੇ। ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਤਮ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਠ ਕੇ, ਭਰਮਣ ਨੂੰ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਅਤੇ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਅਤੇ ਕਾਰਨਾਂ ਨਾਲ ਸੱਚ ਦਾ ਅਰਥ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਯੋਗ ਦੇ ਗਿਆਤਾ, ਜੇਕਰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਆਸਾਨ ਕੋਈ ਤਰੀਕਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਦੱਸੋ। ਕਿਉਂਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਯੋਗ-ਧਰਮ ਦਾ ਮਾਰਗ ਬੜਾ ਔਖਾ ਹੈ। ਪਰ ਕੋਈ ਅਜਿਹਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ ਜੋ ਹਰ ਪਾਸੇ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਸੁਖਦਾਇਕ ਹੋਵੇ। ਉਹ ਤਰੀਕੇ ਜੋ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਅਪਕ ਨਾ ਹੋਣ।" "ਕਈ ਵਾਰ ਅਣਚੰਗੇ ਕੰਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।" ਤਾਂ ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਸ ਲਈ, ਮੈਂ ਸਵੈ-ਭਵਨ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਾਂਗਾ—ਤਾਕਿ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਚਾਹਤਾਂ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ।" "ਪਰ ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਾਰਾ, ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਜਦੋਂ ਇੱਕਾਗ੍ਰ ਚਿੱਤ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਵਿੱਚ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਉਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜੋ ਕੁਝ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮਨ, ਕਰਮ ਜਾਂ ਬੋਲ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬੋਲ ਅਤੇ ਮਨ ਨਾਲ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦੁਰਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਕਾਰ ਨਰਮ ਹੈ, ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਰਦ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ। ਹੇ ਮੁਨੀ, ਜਦੋਂ ਮਨੁੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਕਮਰ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਨਮੀ ਵਾਲੇ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ ਧਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਅਠ-ਸੌ ਅੱਖਰਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਤਰ ਜਪਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਪੂਰਾ ਅਤੇ ਨਿਸ਼ਪਤ, ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਨਾਲ ਚਮਕਦਾ ਹੈ।" "ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਾਮਣ ਬਟੂ ਅਤੇ ਜਲ ਤੋਂ ਉਭਰਿਆ ਵਰਾ ਹਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਦੁਧ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦਾ ਵਰਣਨ ਵਾਲਾ ਦਸਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਵਰਾ ਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਦੇ ਮਾਰਗ ਦਾ ਫਿਰ ਵਰਣਨ ਆਇਆ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ੁਭ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣੇ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਧਰਮਰਾਜ, ਵੱਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੀਰਤਾ ਪੂਰਵਜਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਨੂੰ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਹੇ ਭਾਗਯਸ਼ਾਲੀ, ਤਿੰਨ ਜਾਤੀਆਂ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਤੁਸੀਂ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਪੱਖ ਹੋ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਚੰਗੇ ਕੰਮ ਅਤੇ ਬੋਲ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਲਈ ਵੀ ਕਹੇ ਜਾਣ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਚਾਰ ਵਰਨਾਂ ਲਈ ਸਦਾ ਕਿਹੜਾ ਉਚਿਤ ਹੈ।