ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜਦੋਂ ਉਸ ਮਹਾਨ ਦੇਵ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਗਰਜਣਾ ਕੀਤੀ, ਉਸਦੇ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਜ਼ਬਾਨਾਂ ਨਿਕਲਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੈਤਾਲ, ਭਿਆਨਕ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਅਤੇ ਪਿਸ਼ਾਚ ਜੰਮੇ। ਫਿਰ, ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕੁਸ਼ਮਾਂਡ ਅਤੇ ਯਾਤੁਧਾਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਸੜਕ ਰਹੇ ਸਨ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹੋ ਕੇ ਉੱਥੇ ਉਪਸਥਿਤ ਹੋ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਭਿਆਨਕ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਫੜੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਵਿਦਿਆ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਇੱਕ ਅਤਿ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਰਥ ਰਚਿਆ। ਉਸ ਰਥ ਉੱਤੇ ਰਿਗ ਆਦਿ ਚਾਰੋਂ ਵੇਦ, ਘੋੜੇ, ਤਿੰਨ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਰਵੋਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟਤਾ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਿਖਾ, ਤ੍ਰਿਪੂਜਾ, ਤਿੰਨ ਸੋਤ, ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਸੇ ਪਾਸੇ ਅਧਰਮ, ਚੱਕਰ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਦੀ ਧੁਨੀ ਸਜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸ ਰਥ ਦੀ ਦੋ ਝੰਡੀਆਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ, ਧਰਮ ਤੇ ਅਧਰਮ ਦੋ ਡੰਡੇ, ਤੇ ਉਹ ਰਥ ਸਾਰੀ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸੰਜੋਗ ਸੀ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਆਪ ਉਹਦੇ ਸਰਥੀ ਬਣੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਹੋਰ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਾਲ ਸਨ। ਗਾਇਆਤ੍ਰੀ ਉਸ ਦਾ ਧਨੁਸ਼ ਸੀ, ਓਂਕਾਰ ਧਨੁਸ਼ ਦੀ ਤੰਤ, ਤੇ ਸੱਤ ਸੁਰ ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਤੀਰ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਦੱਖ ਦੇ ਯਜਨਾ ਵੱਲ ਚਲ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੁਦ੍ਰ, ਅੰਗੀਰਸਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ ਆਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਆਮਦ ਨਾਲ ਪੁਰੋਹਿਤਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮੰਤ੍ਰ ਗੁੰਝ ਜਾਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਇਹ ਉਲਟਾ ਹੁੰਦਾ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਚੀਕ ਪਏ: "ਦੇਵਤਿਆਂ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਕਰੋ, ਵੱਡਾ ਖਤਰਾ ਆ ਗਿਆ ਹੈ।" ਉਹ ਕਹਿੰਦੇ, "ਕੋਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਅਸੁਰ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਲਈ, ਜੋ ਇਸ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਦੇਵਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਏ ਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਦੱਖ ਜੀ, ਅਸੀਂ ਕੀ ਕਰੀਏ? ਤੁਸੀਂ ਦੱਸੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਕੀ ਇੱਛਾ ਹੈ?" ਦੱਖ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਰੰਤ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕੋ, ਇੱਥੇ ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜਾਓ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸੈਨੀਕਾਂ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਯੁੱਧ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਉੱਥੇ ਚੂੜੇਲਾਂ, ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ, ਗ੍ਰਹ, ਡਾਕਣੀਆਂ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਅਨੇਕ ਭਿਆਨਕ ਜੀਵ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਥਿਆਰ ਫੜ ਕੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਆਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਦੇਵਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਯਮਲੋਕ ਵੱਲ ਭਜਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਖੂਨੀ ਤੀਰ, ਤਲਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਵਰਤਣ ਲੱਗ ਪਏ। ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤ ਵੀ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਅੱਗ ਵਾਲੀਆਂ ਲੱਕੜੀਆਂ, ਹੱਡੀਆਂ ਅਤੇ ਤੀਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ, ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਭਾਗਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਇੱਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਫੋੜ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਭਾਗਾ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਗਈਆਂ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਪੁਸ਼ਨ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰੁਦ੍ਰ ਨਾਲ ਲੜਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਪੁਸ਼ਨ ਵੱਡੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਤੀਰਾਂ ਦੀ ਬਰਖਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜ ਦਿੱਤੇ। ਪੁਸ਼ਨ ਦੇ ਦੰਦ ਰੁਦ੍ਰ ਵਲੋਂ ਤੋੜੇ ਜਾਣ ਦੇਖ ਕੇ, ਵਾਸੂ ਸਾਰੇ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਜ ਗਏ, ਅਤੇ ਗਿਆਰਾਂ ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਤੁਰੰਤ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅਚਾਨਕ ਹਾਰ ਕੇ ਭੱਜਣ ਦੀ ਘੜੀ ਵੇਖ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਜੋ ਸੂਰਜ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਤੁਹਾਡੀ ਮਰਦਾਨਗੀ ਕਿੱਥੇ ਗਈ? ਆਪਣਾ ਮਾਣ, ਵਡਿਆਈ, ਵੰਸ਼ ਤੇ ਮਹਾਨਤਾ ਕਿਉਂ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹੋ?" "ਤੁਸੀਂ ਭਾਵੇਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੋ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਆਪ ਹੀ ਜੰਮਿਆ ਬ੍ਰਹਮਾ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਿਅਰਥ ਨਮਨ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਹਰੀ, ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਪਹਿਨੇ, ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਖ, ਚੱਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜੇ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪਾਲਕ, ਗਰੁੜ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਗਏ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਤੇ ਹਰਾ ਵਿੱਚ ਰੋਮਾਂ-ਕੰਪਾਉਣ ਵਾਲਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ। ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਪਸ਼ੁਪਤ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਹਰੀ ਉੱਤੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਾਰ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਹਰੀ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਨਾਰਾਇਣ ਅਸਤਰ ਨਾਲ ਰੁਦ੍ਰ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕੀਤਾ। ਨਾਰਾਇਣ ਅਤੇ ਪਸ਼ੁਪਤ, ਦੋਵੇਂ ਅਸਤਰ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਛੱਡੇ ਗਏ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਟਕਰਾ ਗਏ। ਦੋਵੇਂ ਵੱਡੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਤੱਕ ਲੜਾਈ ਕਰਦੇ ਰਹੇ। ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲਾ ਮੁਕੁਟ ਸੀ, ਇੱਕ ਸ਼ੰਖ ਵਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਸੁੰਦਰ ਡਮਰੂ। ਇੱਕ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤਲਵਾਰ, ਦੂਜੇ ਕੋਲ ਦੰਡ, ਇੱਕ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੌਸਤੁਭ ਮਣੀ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਵਿਭੂਤੀ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਗਦਾ ਘੁੰਮਾਉਂਦਾ, ਦੂਜਾ ਦੰਡ, ਇੱਕ ਦੀ ਗਰਦਨ ਮਣਕਿਆਂ ਨਾਲ, ਦੂਜੇ ਦੀ ਹੱਡੀਆਂ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਪੀਲੇ ਵਸਤ੍ਰ, ਦੂਜਾ ਸਪ ਦਾ ਕੰਧਾ ਪਾਏ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਰੁਦ੍ਰ ਤੇ ਨਾਰਾਇਣ, ਵੱਡੇ ਤੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਪਰ ਵੈਰੀ, ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਵਲੋਂ ਵੇਖੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਥਿਆਰ ਵਾਪਸ ਲੈ ਲਵੋ, ਹਰੇਕ ਆਪਣੇ ਸੁਭਾਵ ਅਨੁਸਾਰ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ ਦੋਵੇਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਹਰੀ ਤੇ ਹਰਾ, ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਵੋਗੇ।" "ਇਹ ਯਜਨਾ, ਭਾਵੇਂ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਪੂਰੀ ਹੋਵੇਗੀ; ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦੱਖ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਵੰਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਮਿਲੇਗੀ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਰੀ ਤੇ ਹਰਾ ਨੂੰ ਸਮਝਾ ਕੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾਮਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਸਭ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, "ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਉਸਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ।" "ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮੁੱਖ ਹੈ—ਇਹ ਵੇਦਾਂ ਨੇ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਰੁਦ੍ਰ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰੋ।" "ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਨੇ ਭਾਗਾ ਦੀ ਅੱਖ ਤੇ ਪੁਸ਼ਨ ਦੇ ਦੰਦ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤੇ, ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਰ ਦਿਵੇ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਦੇਵਤੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਭਾਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੰਮੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ: "ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਅੱਖ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ; ਹਜ਼ਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਖਪਰੀ-ਦੰਡਧਾਰੀ, ਦੰਡ ਫੜਨ ਵਾਲੇ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੋਤਿ ਕਰੋੜਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਤੇ ਅੱਗਾਂ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਸਾਡੀ ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੇ ਵਿਵੇਕ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ, ਅਸੀਂ ਗਲਤ ਕੀਤਾ, ਮਾਫ ਕਰਨਾ, ਹੇ ਨਾਥ, ਅਸੀਂ ਇਹ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤਾ।" "ਤਿੰਨ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੁੱਖਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ, ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲਧਾਰੀ, ਭਿਆਨਕ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੇ, ਹੇ ਰੁਦ੍ਰ, ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਤੇ ਸਰਵਵਿਆਪਕ, ਕਿਰਪਾ ਕਰੋ।