ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਇਸਤਰੀ ਅਚਾਨਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਈ, ਉਸ ਨੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਤੱਕਿਆ। ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ, ਆਪਣੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਆ ਡਿੱਗਿਆ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਸਥਾਨ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਆਏ ਹੋ?" ਸੂਰਜ ਨੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਮੰਨ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾਂ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ, ਐਸਾ ਕੁਝ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਤੇ ਹੌਸਲੇ ਦੀ ਵਧਾਈ ਹੈ।" ਫਿਰ ਸੂਰਜ ਨੇ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ, "ਇਹ ਇਸਤਰੀ ਯੋਗਯ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਵਰਗੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਇੰਦਰ ਲਈ ਸ਼ਚੀ। ਜਿਸ ਤੋਂ ਇਹ ਜਨਮ ਲੀ, ਉਹ ਵੀ ਯੋਗਯ, ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਵਧੀਆ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਹੈ।" ਸੂਰਜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ ਪਿਆਰੇ ਖੇਤ ਨਾਲ ਜੋ ਚਾਹੋ ਕਰੋ।" ਫਿਰ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਚਪਲਾਂ ਅਤੇ ਛਤਰੀ ਦਿੱਤੀ, ਜੋ ਸੁਖ ਭੋਗਣ ਲਈ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਪੁੰਨ ਦੇ ਲਈ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿ ਕੇ, ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਉਹੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਚੰਗੇ ਲਕੜਾਂ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਾਜ਼ਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਦੇਵੀ ਨੇ ਇਹ ਅਚੰਭਾ ਦੇਖਿਆ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿਅਕੁਲ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੀ ਇਹ ਸ਼ੰਕਾ ਦੂਰ ਕਰੋ। ਹੇ ਤਪਸਵੀ, ਇਹ ਦੇਵਤਾ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਦੇਵੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਵਿਵਸਵਾਨ ਹੈ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਆਕਾਸ਼ ਛੱਡ ਕੇ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹੜਾ ਸੁਖ ਦੇ ਸਕਦੀ ਹਾਂ, ਉਹ ਕੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?" ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਕੀ ਕਰਾਂ?" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵੱਡੇ ਰਾਜਾ, ਮੇਰੇ ਲਈ ਤੇ ਇਸਤਰੀਆਂ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।" ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ, ਜਿਸ ਦਾ ਦਿਲ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰਿਆ, ਉਹ ਰਾਜਾ ਦੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੰਕਰ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਲਈ ਦੋ ਚਪਲਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ। "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਇਸ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ, 'ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਕਥਾ' ਨਾਮਕ 208ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। "ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਜਾਂ ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਜਾਂ ਹੇ ਤਪਸਵੀ?" ਇਸ ਪ੍ਰਸ਼ਨ 'ਤੇ, ਧਰਮਵਾਨ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇਸਤਰੀ ਲਈ ਕੋਈ ਨਿਯਮ, ਤਪਸਿਆ ਜਾਂ ਕਠੋਰ ਵਰਤ ਨਹੀਂ।" "ਨਾ ਉਪਵਾਸ, ਨਾ ਦਾਨ, ਨਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ। ਉਹ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਸੌਣ ਤੇ ਜਾਗਣ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਜਾਗਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਚੁੱਪ ਹੋਣ ਤੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਤੀ ਦੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਉਹ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਪਤੀ ਨੂੰ ਹੀ ਤੱਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਨ ਪਤੀ 'ਤੇ ਹੀ ਟਿਕਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ—ਐਸਾ ਗੁਣਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਵੀ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੈ, ਮਹਾਨ ਚਮਕ ਵਾਲੀ।" "ਚਾਹੇ ਉਹ ਫਲ-ਫੂਲ ਰਹੇ ਜਾਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਹ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਐਸਾ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਮੌਤ ਦੇ ਜਬੜੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਉਹ ਪਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰੀ ਨਾਲ ਚਲਦੀ ਹੈ।" "ਪਤੀ ਹੀ ਉਸ ਦਾ ਮਾਂ, ਪਿਤਾ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਸਰਵੋਚ ਦੇਵਤਾ ਹੈ। ਐਸਾ ਗੁਣਵਾਨ ਤੇ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਇਸਤਰੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਦੁਖੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮੌਤ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ। ਜੋ ਨਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਨੂੰ ਸੁਣਦੀ, ਨਾਂ ਵੇਖਦੀ, ਉਹ ਵੀ ਮੌਤ ਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੀ।