ਇੱਕ ਵਾਰ, ਰਥ ਉੱਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਸੁੰਦਰ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਇਸਤ੍ਰੀ ਬੜੀ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਅਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲ ਪਈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਸਮਝਾਇਆ, "ਤੂੰ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਨਾ ਕਰ, ਜੋ ਤਪੱਸਿਆ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹਨ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹਨ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਦਰ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ। ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਚੰਗੇ-ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਆਂ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਉਹ ਇਸਤ੍ਰੀ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਬਿਜਲੀ ਦੀ ਲਪਕ ਵਾਂਗ ਦੂਰ ਹੋ ਗਈ। ਉਥੇ ਹੀ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਧਰਮਰਾਜਾ ਯਮ ਦੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਰਾਜਨ! ਜਿਸ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੀ ਤੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੇਰੇ ਹਿਤ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਅਚਾਨਕ ਚਲੀ ਗਈ—ਮੈਂ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਉਹ ਕੌਣ ਸੀ? ਮੇਰੀ ਬਹੁਤ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੈ।" ਯਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਪਿਆਰੇ ਨਾਰਦ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਨਿਮੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਯਸ਼ਸਵੀ ਰਾਜਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਮਿਥੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਜਨਕ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਰਾਣੀ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਭਗਤ ਸੀ, ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਤੇ ਪਤੀਵ੍ਰਤਾ ਸੀ। ਉਹ ਰਾਜਾ ਵੀ ਬਹੁਤ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਹਰ ਸਮੇਂ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਵਿੱਚ ਜੁਟਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਨੇ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜਾ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਵਰਖਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ। ਉਥੇ ਕੋਈ ਵੀ ਮਾਨਵ ਨਾ ਤਾਂ ਬੀਮਾਰ ਸੀ, ਨਾ ਦੁਖੀ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਕਲੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੀ।" "ਇੱਕ ਦਿਨ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਨਿਮਰਤਾ ਅਤੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਹੇ ਰਾਜਨ! ਜੋ ਕੁਝ ਧਨ-ਦੌਲਤ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਤੂੰ ਵੰਡ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ। ਨਾ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਕੋਈ ਨਿਯਮ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਫੁੱਲ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕੁਝ। ਨਾ ਕੋਈ ਸਾਲਾਨਾ ਆਮਦਨ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਭਾਂਡਾ। ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?'" ਰਾਜਾ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, "ਰਾਣੀ! ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੁਣ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦਾ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇ ਤੂੰ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰੇਂ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਅਸੀ ਲੱਕੜੀ ਦੀ ਖੁਰਪੀ ਨਾਲ ਖੇਤ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਰਾਣੀ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਉੱਟਾਂ, ਭੈਂਸਾਂ, ਗਧਿਆਂ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀ?" ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇਹ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਮੇਰੇ ਨੌਕਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬਲਦ, ਗਧੇ, ਘੋੜੇ, ਹਾਥੀ, ਉੱਟ—ਇਹ ਸਭ ਹਨ। ਲੋਹਾ, ਰਾਂਗਾ, ਤਾਮਾ, ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ—ਇਹ ਸਭ ਵੀ ਹਨ। ਪਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਤਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਲੋਹਾ ਨਹੀਂ।" ਰਾਜਾ ਦੀ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਦਰ ਨਾਲ ਕਿਹਾ, "ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਜਾਓ; ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿੱਛੇ ਆਵਾਂਗੀ।" ਫਿਰ ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਖੇਤ ਵਲ ਚਲੇ ਗਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਸੁੰਦਰਿ, ਇਹ ਮੇਰਾ ਮੰਗਲਮਈ ਖੇਤ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਬੈਠ ਜਾ। ਮੈਂ ਕੱਟਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਇਹ ਸਾਫ ਕਰ।" ਇਸ ਉੱਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਾਣੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਇੱਥੇ ਪਾਸੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੋਨੇ ਦੀ ਝਾੜੀ ਵੀ ਹੈ। ਅਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੇਤ ਬਣਾਈਏ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਦਿਲ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਹੈ?