ਇੱਕ ਵਾਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਯਮ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਰਤ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਰਾਹੀਂ ਅਮਰਤਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਅਤੁੱਲਨੀਆ ਧਨ, ਕੀਰਤੀ ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਲੋਕ ਕਿਹੜੀ ਕਰਤੂਤਾਂ ਕਰਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਨਿੰਦਤ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ?” ਯਮ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮੁਨਿ ਵਰ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਇਹ ਸਾਰਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਜਿਸ ਨੇ ਅੱਗ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਹੋਵੇ, ਜਿਸ ਦੀ ਧੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਦਾਨ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਪਤਿਵਰਤਾ ਨਾਰੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਸੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਅਹਿੰਸਾ ਤੇ ਚਰਿਤ੍ਰਵਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਜਾਂ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਹੀ ਸਮਰਪਿਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ 'ਤੇ ਕਾਬੂ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੂਜਿਆਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਉਸ ਪਾਪੀ ਅਤੇ ਹਨੇਰੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਜੋ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਜੋ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲਏ ਹਨ (ਦਵੈਜ), ਜੋ ਉੱਚ ਵਿਦਿਆ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹਨ, ਜੋ ਦਾਨੀ ਹਨ ਅਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਤਤਪਰ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਤਿਲ, ਗਾਊ, ਸੋਨਾ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਯਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਅਧਿਆਪਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਿਸ਼ਚਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਮੌਨ ਧਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਸਵਭਾਵ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਵੇਖਦੇ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਅਮਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਉਸ ਡਰਾਉਣੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੇ ਜਿੱਥੇ ਪਾਪੀ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਕਿਹੜਾ ਵੱਡਾ ਕਰਮ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਣ ਲਈ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਇਹ ਸੁੰਦਰਤਾ, ਧਨ, ਅਨਾਜ, ਲੰਮਾ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਉੱਚ ਵੰਸ਼ ਹੈ?” ਯਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਫਲਾਂ ਦੇ ਬਾਰੇ ਜਾਣਨਾ ਜਾਂ ਪੁੱਛਣਾ – ਮੈਂ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਾਂਗਾ ਕਿ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਉਪਦੇਸ਼ ਸੁਣੋ। ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਸਵਰਗ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤਪਸਿਆ ਨਾਲ ਹੀ ਕੀਰਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਗਿਆਨ, ਬੁਧੀ, ਸਿਹਤ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਭਾਗ, ਤੇ ਧਨ – ਇਹ ਸਭ ਗੁਣ ਕਰਮ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਮੌਨ ਰਾਹੀਂ, ਵੱਡੇ ਮੁਨਿ, ਵਿਦਿਆ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਅਹਿੰਸਾ ਰਾਹੀਂ, ਉੱਚੀ ਸੁੰਦਰਤਾ; ਦੀਖਾ ਰਾਹੀਂ, ਉੱਚ ਵੰਸ਼। ਜੋ ਦੁਧ ਤੇ ਜੀਵਨ ਯਾਪਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਧਨ ਜਨਮ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਰਤ, ਸਮੇਂ ਦੀ ਪਾਬੰਦੀ, ਜਾਂ ਘਾਸ ਤੇ ਸੌਣ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਯਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਨੇ ਰਸਾਂ ਤੋਂ ਵਿਰਤੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਭਾਗ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਖੁਸ਼ਬੂਆਂ ਜਾਂ ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਆਕ੍ਰਿਤੀ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਛਤਰੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਚੰਗਾ ਘਰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੁੱਤੀ ਜਾਂ ਰਥ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਵੀ। ਪਾਣੀ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਸਦੀਵੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਵਣਸਪਤੀ ਜਾਂ ਫਲ-ਫੁੱਲ ਵਾਲਾ ਦਰੱਖਤ ਦਵੈਜ ਨੂੰ ਛੁਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਪੜਾ, ਭੋਜਨ, ਪਾਣੀ, ਜਾਂ ਰਸਦਾਰ ਪਾਨੀ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਦਵੈਜ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸੁੰਦਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਰੋਗਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਉਹ ਵਧੀਆ ਆਵਾਸ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਸਤਰੀਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ ਅਤੇ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਹਾਥੀ ਜਾਂ ਬਲਦ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਅਮਰ ਸੁਖ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਧੂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰਸਾਂ ਦੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ; ਦੀਵੇ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ, ਚਮਕਦਾਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਮ ਨੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੂੰ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਅਮਰਤਾ, ਸਵਰਗ, ਆਦਰ, ਸੁੰਦਰਤਾ, ਅਤੇ ਨਰਕ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੇ ਸਾਰੇ ਰਾਹ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸ ਦਿੱਤੇ।