ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਆਦੇਸ਼, ਜੋ ਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾਂ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ, ਫਿਰ ਦੁਹਰਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੇਰਾ ਇਹ ਵਰਦਾਨ-ਆਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਹੈ—ਤੁਸੀਂ ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਜਾਂ ਚਾਰ, ਛੇ ਜਾਂ ਦਸ ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਮਿਆਦ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਹ ਸਮਾਂ ਪੂਰਾ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੋਗੇ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਸਮਾਂ ਮੇਰਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਜਿੰਨਾ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਮੈਂ ਰਹਾਂ, ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਹੁਣ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸੁਣ ਲਓ। ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰੋ।” ਫਿਰ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, “ਤੁਸੀਂ ਗਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸਤੀਆਂ ਕੋਲ ਜਾਓ, ਹੇ ਮਹਾਬਲੀਵਰੋ! ਜੋ ਕੁਝ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਰੂਰ ਕਹੋ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਚਿਤ ਸਮਾਂ ਨਿਕਲ ਨਾ ਜਾਵੇ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਿਉ ਦੇ ਨਾਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਖੁਦ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਜਾਂ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਸ਼ਚੀਪਤੀ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ‘ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ’ ਦੇ ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ‘ਦੂਤ ਭੇਜਣ’ ਵਾਲਾ ਚੌਥਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਸੁਣੋ, ਇਹ ਮੇਰੀ ਪੁਰਾਤਨ ਵਾਣੀ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿਓ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਜਾਵੇ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ! ਇਹ ਸੱਪ ਜਲਦੀ ਹੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ। ਜੋ ਦੁਖੀ ਹੈ, ਰੋਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਧਰਮੀ ਹੈ ਜਾਂ ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ-ਪੋਤਰੇ ਨਹੀਂ—ਇਹ ਸਭ, ਚਾਹੇ ਪੁਰਾਣੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਆਉਣ ਵਾਲੇ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਣ।” ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਜੋ ਲੋਕ ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਉਤਾਰਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੁੰਦਰਤਮ, ਧਰਮਵਤੀ ਇਸਤਰੀ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ ਸੁਖੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਦੁਖ-ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਖੂਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਊਆਂ ਜਾਂ ਰਾਜ ਲਈ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰਾਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉਥੇ ਦੇਵਤਾ ਬਣਕੇ, ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦਾਨ-ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਐਸੇ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦੀ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ, ਪੂਜਾ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪਿਤਰ ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਨੂੰ ਚਲੇ ਜਾਣ।” ਧਰਮਰਾਜ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਨਗਾਰੇ ਵੱਜਣ, ਤੇ ਉਥੇ ਜੇਤੂ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਇੰਦਰ ਦੇ ਕਠਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ ਇੰਦਰ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਗੁਣਾਂ ਸਮੇਤ, ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਉਸਦੇ ਪੁੰਨਿਆ ਦਾ ਫਲ ਰਹੇ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਆਨੰਦ ਲੈਵੇਗਾ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਬਾਂਸਰੀ, ਸਮੂਹ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਸਦਾ ਲਈ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਕੋਲ ਜਾਵੇ। ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰਤੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਹੋਏ ਸੁੰਦਰ ਰੁਦ੍ਰ ਲੋਕ ਯੁੱਗਾਂ ਤੱਕ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣਗੇ। ਉਹ ਦੁਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ, ਮਧ ਤੇ ਸ਼ੱਕਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸੁਭਾਗੀ, ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰੀ, ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਗਊ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ—ਉਹ ਤਿੰਨ ਕਰੋੜ ਸਾਲ ਸੁਰਗ ਵਿੱਚ ਰਹੇਗਾ। ਸੋਨੇ ਦਾ ਦਾਤਾ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਥੇ, ਇਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਜੋ ਚਾਹੇ, ਉਹ ਮਿਲੇਗਾ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਜਾਵੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪੂਰਵਜ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਧਰਮਰਾਜ ਨੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਮਾਰਗ, ਤੇ ਉੱਚੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਦੇਸ਼ ਤੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤੇ।