ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਵਿਰਤਾਂਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਅਜਿਹੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਿੰਦਨਯੋਗ ਹੈ? ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਰੁਕ ਜਾ।" ਉਹ ਫਿਰ ਆਖਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ 'ਪਤੀ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਮਰਪਿਤ', 'ਧਰਮਵਾਨ' ਆਖ ਕੇ, ਚੁਪ ਚਾਪ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।" ਫਿਰ ਉਹ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, "ਜੋ ਇਨਸਾਨ ਭੋਗ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਹਰੀ?" ਇਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਮੰਨਦਾ ਹੈ, "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇੱਥੇ ਧਰਮਵਾਨ ਹੋ, ਤੇ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਂ ਹੀ ਕਠੋਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਫਿਰ ਉਹ ਆਦੇਸ਼ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਸੱਪ ਬਣ ਜਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਬਾਘ; ਤੂੰ ਰੇੰਗਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾ।" "ਤੂੰ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈਂ, ਰੋਗ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ, ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਬੁਖਾਰ ਬਣ ਜਾ, ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡਰਾਉਣੀ ਮਗਰਮੱਛ ਬਣ ਜਾ।" "ਤੂੰ ਤਿੱਖੀ ਹਵਾ ਦਾ ਰੋਗ ਬਣ ਜਾ, ਤੇ ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਵਲੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ (ਡ੍ਰਾਪਸੀ) ਬਣ ਜਾ।" "ਤੂੰ ਜਲਦੀ ਭਟਕਣ ਬਣ ਜਾ, ਤੇ ਫਿਰ ਰੋਕ ਬਣ ਜਾ।" "ਸਮਾਂ ਇੱਥੇ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਰਹੇ।" "ਤੇ ਤੂੰ, ਆਪਣੇ ਕਰਮ ਕਰ ਕੇ, ਆਖਿਰ ਮੋक्ष ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।" "ਧਰਮ ਦੇ ਰਾਜਾ ਦੀ ਵਾਅਦਾ-ਆਗਿਆ, ਜੋ ਮੈਂ ਦੱਸੀ ਹੈ—" "ਤਿੰਨ ਰਾਤਾਂ, ਜਾਂ ਚਾਰ, ਛੇ ਜਾਂ ਦਸ ਰਾਤਾਂ—" "ਜਿਵੇਂ ਸਮਾਂ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ, ਫਿਰ ਤੂੰ ਮੋਖsh ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ।" "ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਤੇ ਜਿੰਨਾ ਸਮਾਂ ਮੈਂ ਰਹਾਂ—" "ਮੈਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਿਵੇਂ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਓਹੀ ਆਗਿਆ ਤੂੰ ਸੁਣੀ ਹੈ।" "ਇਸ ਲਈ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਤੂੰ ਉੱਦਮ ਕਰ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰ।" "ਸੰਤਾਂ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਕੋਲ ਜਾ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀਓ।" "ਜੋ ਕਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਕਰ, ਤਾਂ ਕਿ ਸਮਾਂ ਵਿਅਰਥ ਨਾ ਜਾਵੇ।" "ਮੈਂ ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੂ ਦੇ ਨਾਲ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਤੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।" "ਜਿਵੇਂ ਰੁਦ੍ਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, ਤੇ ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਕ੍ਰ, ਸ਼ਚੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਆਖਿਆ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਸੰਸਾਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ, 'ਦੂਤ ਨੂੰ ਭੇਜਣ' ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਚੌਂਤੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮਾੜੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣੋ, ਇਸ ਪੁਰਾਣੀ ਵਚਨ ਨੂੰ ਸੁਣੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੋ, ਉਹ ਨੂੰ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੋ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ।" "ਇਹ ਸੱਪ ਜਲਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇ।" "ਜੋ ਪੀੜਤ ਹੈ, ਰੋਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਵਾਰ ਵਾਰ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ," "ਜੋ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਧਰਮੀ ਹੈ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਤੋਂ ਵੰਜਿਤ ਹੈ," "ਇਹ ਸਾਰੇ, ਜੋ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਤੇ ਜੋ ਹੋਣਗੇ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂ।" "ਚੜ੍ਹਦੇ ਤੇ ਉਤਰੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਧਰਮ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ," "ਇਕ ਸੋਹਣੀ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਤੇ ਧਰਮਵਾਨ ਔਰਤ ਦੀ ਗੋਦ ਵਿੱਚ," "ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਵਾਸਤੇ ਦੁਖ ਰਹਿਤ ਤੇ ਅਟੂਟ ਰਹੇਗੀ।" "ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਰਾਜ ਦੇ ਲਈ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ," "ਉਥੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਬਣ ਕੇ, ਇੱਕ ਕਲਪ ਤੱਕ ਵਾਸ ਕਰੇਗਾ।" "ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧੇਰੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਦਇਆਵਾਨ ਰਹੇਗਾ।" "ਇਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਨੂੰ, ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" "ਪਿਤਰ-ਲੋਕ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ।" "ਸ਼ੰਖ ਤੇ ਡ੍ਰਮ ਦੀ ਧੁਨੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਉਥੇ ਜਿੱਤ ਨਾਲ—" "ਇਹ ਧਨਵਾਨ ਮਨੁੱਖ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਜਾਵੇ, ਜੋ ਪਾਉਣਾ ਔਖਾ ਹੈ।" "ਇੰਦ੍ਰ ਉਥੇ ਉਸ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੈਂਕੜੇ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ।" "ਉਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੂੰਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਮਨਾਏਗਾ।" "ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਰਤਨਾਂ ਵਾਲੀ ਵਾਂਸਲੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮ ਦੇ ਆਗਿਆ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ, ਤੇ ਆਤਮਾ ਦੀ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਦਾ ਵਿਰਤਾਂਤ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਸੁਣਾਇਆ ਗਿਆ।