ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਗਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਸੂਰ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਰੜੇ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੰਜ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਇਹ ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ ਉਥੇ ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਉਥੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਪੰਛੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੇੜੀਆ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਥੇ ਵੀ, ਇਹ ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ ਭਿਆਨਕ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਇਉਂ ਹੀ ਬਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਕੁੰਭੀਪਾਕ ਨਰਕ ਦੇ ਕੜਾਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਗਧੇ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਦੌਲਤ ਵੀ ਖੋਹ ਲਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਚੋਰ ਅਤੇ ਬੁਰੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਉਹ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਤੋਂ ਉਲਟਾ ਲਟਕ ਕੇ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਹੇਠਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪੂਰੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਉਹ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਛੁਟਦਾ ਅਤੇ ਫੇਰ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜਦ ਉਹ ਸੂਰ ਬਣਿਆ ਸੀ, ਫਿਰ ਉਹ ਨੀਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਨੇਵਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਵਲੋਂ ਉਸ ਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਪੀ ਝੂਠਾ ਆਦਮੀ ਜ਼ਮੀਨ ਹੜਪਣ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਕਰਮ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਹਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਅਤੇ ਰੁਕਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਸਾਰੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਖਾਂ ਵਿੱਚ ਆਸਰਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਇੱਛਾਵਾਂ ਤੋਂ ਵਾਂਝਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਮੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਹ ਗੂੰਗਾ, ਕਦੇ ਇਕ ਅੱਖ ਵਾਲਾ, ਤੇ ਕਦੇ ਰੋਗੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਉਂ ਹੀ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ, ਦਸ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕਰੋੜਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਜ਼ਮੀਨ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੰਦਰੋ-ਅੰਦਰ ਘਣੇ ਦੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ (ਦਿਵਿਆ ਲੋਕ) ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਭਾਰੀ ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਵਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਉਹ ਉੱਥੇ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਆਤਮਾ ਕੁੱਕੜ ਅਤੇ ਗੰਦਗੀ ਖਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮ ਅਤੇ ਕਰਮਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਭਟਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਉਥੋਂ ਛੁਟ ਕੇ ਫਿਰ ਸੂਰ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਵੀ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਖੁਰਾਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾ ਜਨਮ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਹ ਫਿਰ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਖਾਣਾ ਦਿੰਦਾ, ਪਾਪੀ ਤੇ ਅਧਰਮੀ ਵਰਤਾਓ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਔਰਤ ਜਿਸ ਦੇ ਆਚਰਨ ਵਿੱਚ ਖੋਟ ਹੈ ਅਤੇ ਜੋ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਕੁੱਤੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੂਰਣੀ। ਉਹ ਕਦੇ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀ ਕੋਈ ਵਸਤੂ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕਰੋ, ਪਰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਪਾਪੀ ਮਨ ਵਾਲਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਓ। ਉਸ ਪਾਪੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿਓ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਚੋਰ ਦੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੋ, ਜੋ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ, ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਉਹ ਹਾਥੀ, ਘੋੜਾ, ਗਿੱਦੜ, ਸੂਰ ਜਾਂ ਬਗਲਾ ਵੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਆਤਮਾ, ਅਨੇਕਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿਚ ਦੁੱਖ ਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਸਹਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।