ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਧਿਆਇ ‘ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਸੇਵਕਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ’ ਤੋਂ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਾਲ-ਚਿੰਤਕਾ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜੇ ਹੋ ਕੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਹੁਣ ਉਠੋ! ਖੜੇ ਹੋਵੋ! ਮਾਫ਼ ਕਰੋ, ਮਾਫ਼ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਵੇਰਵਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਚਮਤਕਾਰਿਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਿ ਦੇਖੀ। ਜੋ ਲੋਕ ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੁਗਤ ਰਹੇ ਹਨ। ਅਨੇਕਾਂ ਲੋਕ ਉਥੇ ਆਪਣੇ ਭਿਆਨਕ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਤੜਫ ਰਹੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬੁਰੇ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਪਾਪ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਦਯਾ-ਰਹਿਤ ਹਨ, ਅਤੇ ਦੁਰਾਭਾਵੀ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਜੋ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਗਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਹਨ—ਉਸ ਸਭ ਤੋਂ ਨਿਕੰਮੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ, ਤੇਲ, ਘੀ ਜਾਂ ਸ਼ਹਿ ਵਿੱਚ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਓ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਸਤਰ ਜਾਂ ਆਸਨ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਹਾ ਪਾਪੀ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਝੂਠਾ ਗਵਾਹ—ਉਸ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਿਖਿਆ ਦਿਓ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿੰਡ ਦੀ ਯਜਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਪਖੰਡੀ ਤੇ ਠੱਗ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਪਾਪੀ ਦੀ ਜੀਭ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟੋ। ਇਹ ਸਭ ਲੋਭ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੀ ਮਾਇਆ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜੋ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਮਨੁੱਖ—ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਅਲਕਲੀ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਗਾਓ। ਪੰਚ ਭਿਆਨਕ, ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਬਾਘ ਝੂਠਾ ਚੁਗਲਖੋਰ ਲਈ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਅੱਗ ਦਾ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਜਾਂ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਅੱਗ ਨੂੰ ਸਤਕਾਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ—ਉਹਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਾਲੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕੇਕੜੇ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰੋ। ਜੋ ਜਲ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਸਦਾ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਜਾਂ ਵੇਦ ਨੂੰ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਜਲ-ਪਾਤਰ ਚੁਰਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਚੋਰੀ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਰੋਕਦੇ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਂਸ ਦੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ, ਕੋੜੇ ਅਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਲਾਠੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੋ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪੀਣ ਲਈ ਨਾ ਦਿਓ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਹੋਈ ਜ਼ਮੀਨ ਚੁਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ। ਜਦ ਉਹ ਨਰਕ ਤੋਂ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮਾਂ ਤਕ ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਵਜੋਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੀ ਭਿਆਨਕ ਸਜ਼ਾ ਲਗਾਓ। ਸੋਨੇ ਦੀ ਚੋਰੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ। ਗਾਂ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਕੰਡਿਆਂ ਦੇ ਰੁੱਖ ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਓ। ਉਸ ਨੂੰ ਗੰਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਜੀਵ ਹਨ, ਪਕਾਓ। ਉਹ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਵਸੇ। ਇਹ ਦੁਰਾਤਮਾ, ਪਿਤਾ-ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਇੱਥੇ ਕਿਉਂ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਉਸ ਨਿਕੰਮੇ ਨੂੰ ਡਰਾਉਣੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਕਾਓ। ਦਸ ਕੋਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਖ ਭੁਗਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡੋ। ਉਥੇ ਉਹ ਸਦਾ ਭੁੱਖ, ਰੋਗ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਨਾਲ ਤੜਫਦਾ ਰਹੇ। ਉਸ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਜ਼ਾ ਦੇ ਕੇ, ਫਿਰ ਛੱਡ ਦਿਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਅਨੇਕਾਂ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਖਾਂ ਦੀ ਭੁਗਤਾਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।