ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਜ਼ੁਕਾਮ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਲ ਜ਼ੁਕਾਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਮਨਾਇਆ ਤੇ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਲਝਣ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਧਰਮਰਾਜ ਯਮ ਨੇ ਆਰਾਮ ਕਰਕੇ, ਕਾਲ ਜ਼ੁਕਾਮ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਜ਼ਰੀ ਭਰੀ। ਇਹ ਕਾਲ, ਜਿਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ, "ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਜੋ ਦੇਖਿਆ ਤੇ ਸੁਣਿਆ, ਉਹੀ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗੇ। ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਭ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹਾਂ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।" ਉਸ ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿਚ, ਸੱਠ ਮਿਲੀਅਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਜੰਗ ਰੁੱਕ ਗਈ ਤੇ ਆਪ ਹੀ ਧਰਮਰਾਜ ਯਮ ਉਥੇ ਆਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਚਿਤਰਗੁਪਤ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੋਵੇਂ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਲ-ਚਿੰਤਕਾ ਕੋਲ ਜਾ ਕੇ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਹੋ ਕੇ ਆਖਿਆ, "ਹੁਣ ਉਠੋ! ਖੜੇ ਹੋਵੋ! ਮਾਫ਼ ਕਰੋ, ਮਾਫ਼ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਸ ਦਿਵ੍ਯ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿਚ, ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਵਿਚ, 'ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਤੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ' ਨਾਮਕ ਦੋ ਸੌ ਪਹਿਲਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਨਰਕ ਦੀਆਂ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਤੇ ਅਚੰਭਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵੇਖਿਆ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਪਾ ਰਹੇ ਸਨ। ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਡਰਾਉਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ ਤੜਫ ਰਹੇ ਸਨ। ਜਿਹੜੇ ਮੰਦ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਪਾਪੀ, ਨਿਰਦਈ ਤੇ ਬੁਰੇ ਮਨ ਵਾਲੇ ਸਨ—ਉਹ ਸਭ ਉਥੇ ਦੁਖ ਭੋਗ ਰਹੇ ਸਨ। ਜੋ ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦਾ ਘਾਤੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਭ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿਚ ਸੁੱਟੋ, ਤੇ ਤੇਲ ਜਾਂ ਘਿਉ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਵਿਚ ਉਬਾਲੋ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਬਿਸਤਰੇ ਜਾਂ ਆਸਨ ਚੁਰਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਤੀਰਥਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਝੂਠੀ ਗਵਾਹੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ ਵਿਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਯਜਨ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਪਖੰਡੀ ਤੇ ਠੱਗ ਹੈ, ਉਸ ਪਾਪੀ ਦੀ ਜੀਭ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟ ਦਿਓ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਲਾਲਚ ਤੇ ਵਾਸਨਾ ਵਿਚ ਫਸ ਕੇ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਬੁਰਾ-ਮਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ, ਠੱਗ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੋੜ ਦਿਓ। ਜੋ ਸੋਨਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਜਾਂ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਤੇਜ਼ ਕਟਕ ਤੇ ਅੱਗ ਲਗਾਓ। ਜਿਹੜਾ ਚੁਗਲਖੋਰ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਪੰਜ ਡਰਾਉਣੇ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਵੱਡੇ ਬੱਘ ਹਨ। ਜਿਹੜਾ ਅੱਗ ਦੀ ਉਪੇਖਾ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਮਿਲਣ ਉੱਤੇ ਵੀ ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕ੍ਰੋਧੀ ਕਾਂਕੜੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿਓ। ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਣੀ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ, ਜਾਂ ਜੋ ਵੇਦ ਵੇਚਦੇ ਹਨ, ਜਿਹੜਾ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਚੁਰਾਂਦਾ ਜਾਂ ਭੋਜਨ ਰੋਕਣ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਾਂਸ ਦੀਆਂ ਛੜੀਆਂ, ਕੋੜਿਆਂ ਤੇ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਛੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਾਰੋ। ਇਸ ਲਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਪਾਣੀ ਨਾ ਦਿਓ। ਜਿਸਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਜ਼ਮੀਨ ਚੁਰਾਈ, ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸਜ਼ਾ ਦਿਓ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਜ਼ਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਦੀ ਜਠਰ ਵਿਚ ਸੁੱਟ ਦਿਓ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਜਨਮ ਦੁਖ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਫਿਰ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਰਮਰਾਜ ਯਮ ਦੇ ਨਿਆਂ ਤੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਅਚੰਭਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟਾਂਤ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।