ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਫੌਜ, ਦਿਖਾਈ ਅਤੇ ਨਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ, ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰੀ, ਵਿਗੜੇ ਹੋਏ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੀਆਂ ਜਿੰਦਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕਰਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ। ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਦੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਫੌਜ ਖਾਣ ਪੀਣ ਅਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ ਲੱਗੀ। "ਅੱਜ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸੁਆਮੀ!"—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਤੇਜ਼ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕੋਪਤ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਬੁਖਾਰ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੋਧਿਆਂ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋਏ ਕਈ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। "ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸਾੜੋ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ,"—ਇਸ ਆਗਿਆ 'ਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਬੁਖਾਰ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੇ ਵਾਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਹਮਲਾ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਯਮ ਆਪ ਹੀ ਜੰਗ 'ਚ ਉਤਰੇ। ਉਹ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਬੁਖਾਰ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਇਸ ਗੜਬੜ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਗਿਆ। ਧਰਮ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੇ ਵਿਸ਼ਰਾਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਾਲ—ਵੱਡੇ ਬੁਖਾਰ—ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਉਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਦਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰੋਧ ਅਤੇ ਥਕਾਵਟ ਦਾ ਕਾਰਨ ਸੀ। "ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਾਜ ਕਰਾਂਗੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਖਿਆ, ਸੁਣਿਆ,"—ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ। "ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹਾਂ—ਇਸ 'ਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।" ਉਥੇ, ਜੰਗ ਦੇ ਮੈਦਾਨ 'ਚ ਸਠ ਮਿਲੀਅਨ ਰਾਕਸ਼ਸ ਮਾਰੇ ਗਏ। ਫਿਰ ਜੰਗ ਰੁਕ ਗਈ, ਅਤੇ ਧਰਮਰਾਜ ਯਮ ਆਪ ਆਏ। ਫਿਰ ਯਮ ਦੇ ਦੂਤਾਂ ਨੇ ਚਿਤ੍ਰਗੁਪਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। "ਨਿਸ਼ਚੈ, ਚੰਗੇ ਅਤੇ ਮੰਦੇ ਕਰਮ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਬਣਦੇ ਹਨ—" ਉਹ ਕਾਲ-ਚਿੰਤਕਾ ਕੋਲ ਆ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। "ਹੁਣ ਉਠੋ! ਖੜੇ ਹੋਵੋ! ਮਾਫ ਕਰੋ, ਮਾਫ ਕਰੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਗ੍ਰੰਥ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਚੱਕਰ 'ਚ, ਇਹ ਦੂਸਰਾ ਸੌ ਇੱਕਵਾਂ ਅਧਿਆਇ 'ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਜੰਗ' ਨਾਮਕ ਹੈ। ਹੁਣ, ਨਰਕ ਦੀ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ: ਮੈਂ ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਜਬ ਚੀਜ਼, ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਦੇਖੀ। ਉਹ ਲੋਕ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਥੇ ਪਏ, ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲਾਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਕਈ, ਉਥੇ, ਆਪਣੇ ਡਰਾਉਣੇ ਕਰਮਾਂ ਕਰਕੇ, ਤਕਲੀਫ਼ਾਂ ਝੱਲਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮੰਦ ਆਚਰਨ ਵਾਲੇ, ਪਾਪੀ, ਨਿਰਦਈ, ਖ਼ਰਾਬ ਮਨ ਵਾਲੇ ਹਨ— ਜੋ ਪਿਤਾ, ਮਾਤਾ ਜਾਂ ਗਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ ਹਨ—ਇਸ ਘਟੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੋ, ਤੇਲ 'ਚ, ਜਾਂ ਘੀ ਤੇ ਸ਼ਹਿ 'ਚ ਪਕਾਓ। ਜੋ ਮੰਦੇ ਕਰਮ ਕਰਦਾ, ਮੰਜੇ ਜਾਂ ਸੀਟ ਚੁੱਕਦਾ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਦਿੰਦਾ—ਇਹ ਮਨੁੱਖ, ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ, ਸਾਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਝੂਠਾ ਗਵਾਹ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਕੰਨਾਂ 'ਚ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿਓ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਯਜਨ ਕਰਦਾ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਵਾਸਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਪੱਖੀ ਅਤੇ ਧੋਖੀ ਹੈ—ਇਸ ਪਾਪੀ ਦੀ ਜੀਭ ਤੁਰੰਤ ਕੱਟੋ, ਜਿਸ ਦੀ ਬੋਲੀ ਮਾੜੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਾਲਚ ਵਿੱਚ, ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਫਸ ਕੇ, ਇਹ ਮਾੜਾ ਕਰਮ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਮਾੜਾ ਮਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ, ਇਹ ਧੋਖੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਦੇ ਸਾਰੇ ਅੰਗ ਤੋੜੋ। ਸੋਨੇ ਚੋਰਨ ਵਾਲਾ ਪਾਪੀ, ਅਤੇ ਅਕ੍ਰਿਤਘਨ—ਉਸ ਦੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਤੋੜ ਕੇ, ਤੁਰੰਤ ਕਸਟਿਕ ਅਤੇ ਅੱਗ ਲਗਾਓ। ਜੋ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਪੰਜ ਭਿਆਨਕ, ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਬਾਘ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਵਿੱਤਰ ਵਰਾ੍ਹਾ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 'ਚ, ਰਾਕਸ਼ਸਾਂ ਅਤੇ ਦੂਤਾਂ ਦੀ ਜੰਗ ਅਤੇ ਨਰਕ ਦੀ ਸਜ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਵਰਣਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।