ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਉੱਤੇ, ਜਿਥੇ ਧਰਮ ਦੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਦਾਖਲੇ ਦਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਮਨੁੱਖ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਵੀ ਉਥੇ ਦਾਖਲੇ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਉਥੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਇੱਕ ਲੋਹੇ ਦਾ ਭਿਆਨਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖੜਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਵੀ ਡਰਾਉਣਾ ਸੀ। ਉਸ ਰਾਹੀਂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਦਾਖਲੇ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਪਾਪੀਆਂ ਅਤੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹੱਤਿਆ ਵਰਗੇ ਅਪਰਾਧ ਕੀਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਵੀ ਇੱਕ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਸੀ, ਜੋ ਚਹੁੰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੀ। ਇਹ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖ਼ੁਦ ਯਮ ਨੇ ਬੁਰੇ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਮਦ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਸਭਾ-ਮੰਡਪ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੀਮਤੀ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵੈਵਸ੍ਵਤ ਨੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲੋਕ ਆਉਂਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕ੍ਰੋਧ ਤੇ ਲੋਭ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾਈ, ਜੋ ਵੈਰਾਗੀ ਤੇ ਤਪਸੀ ਹਨ। ਇਹ ਸਭਾ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਸੀ—ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਦੋਵੇਂ। ਜਿਵੇਂ ਕਰਮ, ਤਿਵੇਂ ਫਲ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਹਰ ਗੱਲ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਇਹ ਸਭ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਜੋਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਹਰ ਪੱਖ ਤੋਂ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ। ਉਥੇ ਅਤਰੀ, ਰੌਦ੍ਰਾਲਕੀ, ਮਹਾਨ ਆਪਸਤੰਭ, ਸ਼ੰਖ, ਲਿਖਿਤ, ਅੰਗਿਰਾ ਅਤੇ ਭ੍ਰਿਗੁ—ਇਹ ਸਾਰੇ ਯਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਹੀ ਨਿਰਣਿਆਂ ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਦੇ। ਯਮ, ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਸੀ, ਕੰਨ ਵਿਚ ਕੁੰਡਲ ਤੇ ਬਾਂਹਾਂ 'ਤੇ ਬਾਂਹ-ਬੰਦ ਪਾ ਕੇ ਸੋਭਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਚਮਕ ਤੇ ਬੋਲੀਆਂ ਐਨੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਸਨ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਵੇਖਣਾ ਔਖਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਉੱਚ ਕੋਟੀਆਂ ਦੇ ਦਿਵ੍ਯ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਵਚਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਖੜੇ ਸਨ। ਉਹ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਅਰਥ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਸੱਚ ਤੇ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਨਿਰਵਿਕਾਰ ਸਨ। ਉਹ ਵਿਦਵਾਨ ਵਿਅਾਕਰਣ, ਵਾਦ-ਵਿਵਾਦ ਅਤੇ ਸਾਮਵੇਦ ਦੀ ਉਚਾਰਨਾ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਵੇਖਿਆ। ਯਮ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਇੱਕ ਕਾਲੀ ਚਮੜੀ ਵਾਲਾ, ਵੱਡੇ ਜੱਬੇ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਖੜਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਖੱਬੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦੰਡ ਫੜੀ ਹੋਈ, ਮਹਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਧਰਮਰਾਜ ਵਲੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇਣ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਕਈ ਲੋਕ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਯਮ ਨੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤੇ ਜੋ ਦੇਵ-ਗੰਧ ਤੇ ਲਿਪੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਆਗੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ। ਦੇਵਤੇ, ਅਸੁਰ ਤੇ ਮਹਾਨ ਯੋਗੀ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਤੋਂ ਰੋਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਣੇ। ਇਹ ਰੋਗ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸਨ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪੀੜਤ ਕਰਦੇ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਵਾਲਾ, ਬੁਢਾਪੇ ਤੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਸੀ। ਉਥੇ ਗਾਇਕ ਤੇ ਹੱਸਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਚਮਕ ਤੇ ਦਿਵ੍ਯ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਉੱਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਚਾਦਰਾਂ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਹੋਏ ਆਸਨ ਵੀ ਸਨ। ਉਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਵੀ ਸਨ, ਅਤੇ ਭਾਰੀ ਤਕਲੀਫਾਂ ਵੀ। ਕਈ ਔਰਤਾਂ, ਜੋ ਕਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰੋਧ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਸਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਉੱਚੀ ਤੇ ਗੂੰਜਦਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗੂੰਜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ ਪ੍ਰੇਤ, ਪਿਸ਼ਾਚ ਅਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ ਵੀ ਸਨ। ਕੁਝ ਦੇ ਇੱਕ ਹੱਥ, ਕੁਝ ਦੇ ਦੋ, ਕੁਝ ਦੇ ਤਿੰਨ, ਤੇ ਕੁਝ ਦੇ ਕਈ ਹੱਥ ਸਨ।