ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੋ ਲੋਕ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਭੇਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਸਨੇ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਭੇਟ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਜੋ ਦীক্ষਿਤ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਉਹ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਜੋ ਅਧਿਆਪਕ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਹੋਵੇ। ਜਿਸਨੇ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੀ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸ਼ੁਭ-ਸੁਭਾਗਾ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਵਿਵਰਣਾ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਇਹ ਰੀਤ ਰਾਜ-ਦਰਵਾਜੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ, ਡਰ ਅਤੇ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿਚ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੈਣ ਵਾਲਾ, ਸੁਖ-ਦਾਈ ਯਜਨ ਤੇਰੇ ਲਈ ਵਰਨਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਜੋ ਵੀ ਇਸ ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਂਤੀ-ਯਜਨ ਨੂੰ ਇਸ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਸੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ 'ਸਭ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸਾਧਨ' ਨਾਮਕ ਬਿਆਨ, ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਗ੍ਰੰਥ ਦੇ ਬਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ ਨਚਿਕੇਤਸ ਦੇ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਚਿਕੇਤਸ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਦਾ ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ, ਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਾਂਗਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੋਇਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਜਦੋਂ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ, ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਕੁਰੁ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਆਖਰੀ ਰਾਜਾ, ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਕਿਸ ਥਾਂ ਤੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਇਸ ਬਾਰੇ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਯਮ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਕਿਵੇਂ ਹੈ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਯਮ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਸੂਤ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ। ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ, ਸੁੰਦਰ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜੋ ਧਰਮ, ਯਸ਼ ਅਤੇ ਕੀਰਤੀ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਭਾਗਾ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ।" "ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਧਰਮ ਵਾਲਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯੋਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ। ਪਰ, ਜਦ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਗੁੱਸੇ ਵਿਚ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ।" "ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲਾ, ਧਰਮਵਾਨ, ਆਪਣੀ ਸਹਿਮਤੀ ਦਿੱਤੀ। ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਉਹ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, 'ਧਰਮਵਾਨ ਲਈ ਤੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਕਦੇ ਝੂਠੇ ਨਾ ਹੋਣ। ਮੈਂ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।'" "ਪਿਤਾ, ਜੋ ਝੂਠਾ ਸ਼ਾਪ ਲਗਾਏ, ਉਹ ਤੂੰ ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੇ, ਬਚਾ ਲੈ। ਪਰ ਮੈਂ, ਜਿਸਨੇ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਕਰਮ ਕਰਨ ਜਾਂ ਸੰਬੋਧਨ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹਾਂ।" "ਪਿਤਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਮੈਂ ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਧਰਮ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਸਹਿ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।'" "ਜੋ ਧਰਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਸਦਾ ਧੀਰਜਵਾਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ।" "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, ਪੁੱਤਰ, ਕਿ ਤੂੰ ਉਥੇ ਨਾ ਜਾਵੇਂ—ਤੂੰ ਨਾ ਜਾਵੇਂ।" "ਜੇਕਰ ਰਾਜਾ ਵੈਵਸਵਤ ਉਥੇ ਆ ਗਿਆ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਇਹ ਦੇਖ, ਵੰਸ਼ ਦੀ ਪੁਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।" "ਜੋ ਥਾਂ 'ਪੁਦਿਤਾ' ਨਰਕ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਜੋ ਦੁਖਾਂ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਨਰਕ ਵਜੋਂ ਪਤਾ ਹੈ।" "ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸਦੇ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਵਿਅਰਥ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਸ਼ੂਦਰ ਜੋ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਵੈਸ਼ ਜੋ ਖੇਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੋ ਮਹਾਨ ਤਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ—" "ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ ਹੀ ਜਨਮ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੋਤੇ ਦੁਆਰਾ ਦਾਦਾ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁਰਾਣਕਥਾ ਵਿਚ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਜਨਮੇਜਯ ਦੀ ਉਤਕੰਠਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਾ-ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਧਰਮ-ਸੰਬੰਧੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਸਮਝਾਈ ਗਈ।