ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਜੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਉਪਲਬਧ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤੂੰ ਜੋ ਮੇਰੇ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਿਭਾਉਂਦੀ ਹੈਂ, ਤੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸਦਾ ਜਨਮ ਤੇਰੇ ਨਾਭੀ ਤੋਂ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਯਗਿਆ ਅਤੇ ਗੁਪਤ ਜਪ ਨਾਲ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਕੁਝ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ, ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ। ਇਹ ਵੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਥੇ ਦਿੰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਕਰੇ। ਮਧੁਪਾਰਕ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਜਪਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਜੋ ਹਰ ਸਰੀਰ ਵਿਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਮੁੱਖ ਨਾਰਾਇਣ ਹੈ।" ਇਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਮਧੁਪਾਰਕ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਵਿਧੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਸਿਧੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮਧੁਪਾਰਕ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਦੇਵੇ। ਜੋ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦীক্ষਿਤ ਹਨ ਜਾਂ ਜੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸ਼ੁਭੇ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮਧੁਪਾਰਕ ਦੀ ਸਮਝਾੳੁਣੀ ਦੱਸੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਰਾਜ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਘਾਟ, ਡਰ ਅਤੇ ਕਲੇਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਜਿਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨਹੀਂ, ਉਸਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਵੱਡਾ ਸ਼ਾਂਤੀਦਾਇਕ ਕਰਮ, ਜੋ ਸੁਖ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਜੋ ਕੋਈ ਵੀ ਇਹ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਰਮ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ‘ਸਭ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸਾਧਨ’ ਨਾਮਕ ਬਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਰਾ੍ਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹੁਣ ਨਚਿਕੇਤਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਨਚਿਕੇਤਸ, ਜੋ ਵਿਆਸ ਜੀ ਦੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸ਼ਿਸ਼ਯ ਅਤੇ ਵੇਦਾਂ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਵੀਂਨ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਗਿਆ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ ਗਜਸਾਹਵਯਾ ਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਦੇ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਕੁਰਵੰਸ਼ ਦਾ ਆਖਰੀ ਰਾਜਾ, ਜੋ ਪਛਤਾਵੇ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਕਿਹੜੀ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਫਲ ਭੋਗਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਇਹ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ—ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਕੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਹੈ? ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਮੌਤ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕਦਾ ਹਾਂ?" ਸੂਤ ਜੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਰਾਜਾ ਜਨਮੇਜਯ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਸ਼ਬਦ ਕਹੇ। ਵੈਸ਼ੰਪਾਯਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ ਸੁਣ, ਜੋ ਧਰਮ, ਯਸ਼, ਤੇ ਮਹਿਮਾ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਥਾ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸੁਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਇੱਕ ਬੜਾ ਧਰਮਾਤਮਾ ਰਿਸ਼ੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਤੇਜਸਵੀ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਯੋਗ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਇਕ ਵਾਰ ਪਿਤਾ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਸ਼ਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ।" ਜਦ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੇਜਸਵੀ ਅਤੇ ਧਰਮਾਤਮਾ ਪੁੱਤਰ ਮੰਨ ਗਿਆ। ਇਕ ਪਲ ਵਿਚ ਉਹ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਿਆ ਤੇ ਫਿਰ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: "ਧਰਮ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਤੇਰੇ ਸ਼ਬਦ ਕਦੇ ਝੂਠੇ ਨਾ ਹੋਣ। ਮੈਂ ਮੁੜ ਆ ਜਾਵਾਂਗਾ—ਇਸ ਵਿਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਝੂਠੇ ਤੌਰ ਤੇ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਮੈਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਝੂਠ ਬੋਲਿਆ, ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹਾਂ, ਨਾ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।