ਭਗਵਾਨ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾਇਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਕਿਹਾ ਕਿ ਸ੍ਰਾਧ ਦੀ ਰਸਮ ਸਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦਵਿਜ ਮਨੁੱਖ ਸ੍ਰਾਧ ਮਨਤਰਾਂ ਜਾਂ ਯੋਗ ਰੀਤੀਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਰਹਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਤਰ ਚੁੱਕ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕਰਮ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ ਦੱਸ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ‘ਸ੍ਰਾਧ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਾ’ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਮਿਲਾਵਟ ਬਾਰੇ ਵਾਰਤਾ ਆਈ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸੁਣ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰਾ ਮਨ ਹਾਲੇ ਵੀ ਤਰਪਿਆ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਹਿੱਤ ਲਈ, ਤੂੰ ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਵੀ ਦੱਸ। ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ ਹਨ?” ਤਦ ਵਰਾ੍ਹ ਰੂਪ ਧਾਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਉਸ ਦਾ ਦਾਨ, ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨਾਲ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਲੀਲਾ ਰਚਦੇ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਮੇਰੇ ਦੱਖਣੀ ਅੰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪੁਰਖ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ‘ਹੇ ਦੇਵ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਅਤੇ ਹਲਕਾ ਹੈ, ਇਹ ਥੋਡ਼ਾ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ।’ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਇਹ ਮਾਮਲਾ ਮੈਂ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ ਵੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੁਭਾਵਿਕਤਾ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਇਹ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸ ਦਿਆਂ। ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਮਿਲਾਵਟ ਦੀ ਵਿਧੀ ਵੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚਾ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ। ਜੋ ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਦਾਨ ਦੀ ਰਸਮ ਪੂਰੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਵ੍ਯ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: “ਓਮ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਸਰ, ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ।” ਫਿਰ ਵਰਾ੍ਹ ਜੀ ਨੇ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਿਆ, “ਹੇ ਧਰਤੀ, ਹੁਣ ਹੋਰ ਸੁਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਹਦ, ਦਹੀ ਤੇ ਘੀ ਬਰਾਬਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਨਿਯਤ ਕਰਮ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ‘ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਮਿਲਾਵਟ’ ਵਾਲਾ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਸੰਸਾਰਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਵਿਧੀ ਆਈ। ਜਦ ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ ਸੀ, ਅਤਿ ਅਸ਼ਚਰਜ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਕੁਝ ਧਰਮ ਅਨੁਸਾਰ ਤੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ-ਸੱਚ ਦੱਸ, ਉਸ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਕੀ ਹੈ?” ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜੋ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰਕ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲੇ। ਫਿਰ ਮੇਰੇ ਲਈ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਉਹ ਸ਼ਾਂਤੀ ਰਸਮ ਕਰ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਂਦੀ ਹੈ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਖਿਆ, “‘ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ’ ਕਹਿ ਕੇ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰ। ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸ਼ਰਨ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਸੰਸਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾਉਂਦੇ ਹੋ। ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਰੋਗਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾ।” “ਗਰਭਵਤੀ ਮਹਿਲਾਵਾਂ, ਬੁਜ਼ੁਰਗਾਂ, ਖੇਤਾਂ ਅਤੇ ਗਾਵਾਂ ਲਈ ਭੀ, ਭੋਜਨ, ਚੰਗੀ ਵਰਖਾ, ਵਧੀਆ ਫ਼ਸਲਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ।” ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ, ਮਧੁਪ੍ਰਕਾ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਸਮਝਾ ਦਿੱਤੀਆਂ।