ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਵਾਨ ਵਰਨਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜਿੱਥੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਜਾਂ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਕੋਈ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸੰਕਲਪ ਲੈਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਬਸ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉੱਚੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਸਮਝਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰੇ। ਫਿਰ, ਉਪਰਲੇ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਬੈਠਕ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕਰਕੇ, ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ ਲਈ ਪਿੰਡ ਅਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਮਨ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਅਖੁੱਟ ਹੈ, ਉਹ ਵਸਤੂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਤਕ ਉਹ ਤਿੰਨ ਚਾਵਲ ਦੇ ਪਿੰਡ ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਏ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤਦ ਤਕ ਕਰਤਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਕੇ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਜਲ ਅਰਪਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਜਲ ਵੈਸ਼ਨਵੀ, ਕਾਸ਼ਯਪੀ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਯਾ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਵਿਚੋਂ ਤੀਜਾ ਜਲ ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਰੀਤਿ ਇੱਥੇ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਾਨ-ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੋਹਾਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸ਼੍ਰਾਧ ਦੀ ਰਸਮ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਦਵਿਜ ਸ਼੍ਰਾਧ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਜਾਂ ਸਹੀ ਰੀਤਿ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਕੋਈ ਗਿਆਨ-ਰਹਿਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਾਤ੍ਰ ਚੁੱਕ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਸਵੀਕਾਰਯ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਮੈਂ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਰਸਮ ਤੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਵਰਣਨ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਜਾਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਸੌ ਨੱਬੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, “ਸ਼੍ਰਾਧ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਰਸਮ ਦੀ ਨਿਸ਼ਚਿਤਾ” ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ ਮਧੁਪਰਕ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਮਿਲਾਵਟ ਦੀ ਕਥਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਈ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣ ਲਏ, ਪਰ ਉਹ ਅਜੇ ਵੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਉਹ ਆਖਦੀ ਹੈ, “ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੁਣਿਆ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਮੇਰੇ ਲਾਭ ਲਈ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੁਪਤ ਵਿਧੀ ਦੱਸ। ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ ਤੇ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਣੀਆਂ ਹਨ?” ਤਦ, ਭਗਵਾਨ ਵਰਾਹ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਤਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਮਧੁਪਰਕ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਉਸ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਇਸ ਨਾਲ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਮਿਲ ਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਲਯ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਫਿਰ, ਮੇਰੇ ਦੱਖਣੀ ਅੰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ, ਮੇਰੇ ਹੀ ਅੰਗ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਕਿ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੁਕਸ਼ਮ ਤੇ ਹਲਕਾ ਹੈ, ਇਹ ਤੇਰੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਜੰਮਿਆ, ਤੇ ਸਾਰੇ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ। ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਹ ਨਿਰਣੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਲਈ ਵੀ। ਮਧੁਪਰਕ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਵੈਭਾਵਿਕ ਹੋਣ ਦੀ ਪੱਕੀ ਗੱਲ ਹੈ।" "ਮਧੁਪਰਕ ਨਾਲ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ? ਇਹ ਵੀ ਦੱਸ। ਮਧੁਪਰਕ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸ ਦੇ ਦਾਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਿਲਾਵਟ ਦੀ ਵੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਦੱਸ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਹ ਵਿਧੀ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਦੁਖ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਜਿਹੜੇ ਇਹ ਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਦਿਵਿਆ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮਧੁਪਰਕ ਲੈ ਕੇ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: ‘ਓਮ, ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਭਗਵਾਨ, ਇਹ ਮਧੁਪਰਕ ਤੇਰੇ ਸਰੀਰ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਤੱਤ ਹੈ, ਜੋ ਸੰਸਾਰਕ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।’" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਸੁਣ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਹਦ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਘਿਉ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿੰਨੋਂ ਇਕੱਠੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ ਨਿਸ਼ dedicated ਕਰਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਇਕਸੌ ਇਕਾਨਵੇਂ ਅਧਿਆਇ, “ਮਧੁਪਰਕ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਦਾਨ ਅਤੇ ਮਿਲਾਵਟ” ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੀ ਵੀ ਵਿਆਖਿਆ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਮਧੁਪਰਕ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਰ ਵਿਵਰਣ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।