ਮਾਧਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਿਆਂ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਸਮੇਂ ਕੁਝ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। ਜੇਕਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਸ਼੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹੋਣ, ਤਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰ ਛੇ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਭਾਰੀ ਦੁੱਖ ਸਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦਿਆਂ, ਜੋ ਕੁਝ ਹਥ ਵਿੱਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਅਰਪਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਵੱਲ ਤੱਕਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫੁੱਲ, ਸੁਗੰਧ, ਧੂਪ, ਅਰਘ, ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਭੀ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਮਾਧਵੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਸੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਸੁਣ।" ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਕਦੇ ਵੀ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਖਾਂਦੇ, ਉਹ ਯੋਗ ਨਹੀਂ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਜਾਤੀ ਵਿਅਕਤੀ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਨਿਰਧਾਰਤ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨ ਯੋਗ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਪਖੰਡ ਨਾਲ ਜੂਠਾ ਛੱਡ ਦੇਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਰਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਘ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਘਿਉਂ ਵਾਲਾ ਚੌਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਇੱਕ ਗਾਵਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਬੱਛਾ ਦਾਨ ਕਰਨਾ ਉਚਿਤ ਹੈ। ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਲਗਾ ਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਿਊਤਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਵਿਆਹੀ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਖਵਾਓ ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰੋ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੂਰਖ ਅਮਾਵੱਸਿਆ ਦੇ ਦਿਨ ਦੰਦਨ ਕਾਂਡ ਚਬਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਰਾਤ ਲੰਘ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਮੁੰਡਣ ਅਤੇ ਨਖ ਕਟਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੱਕਿਆ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਪਾਣੀ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਆਸਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਨਿਊਤਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਕੱਪੜਾ ਅਤੇ ਤਿਲਾਂ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਲਾਈਨ ਦੀ ਅਸ਼ੁੱਧਤਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਲਈ, ਰਾਖ ਨਾਲ ਚੱਕਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਵ੍ਰਤ ਨੀਅਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ, ਸਿੱਧਾ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਵਿਦਵਾਨ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਭੂਤ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਤੋਂ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨ। ਉਪਰਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਆਸਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਪੁੱਛੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਪੀੜੀਆਂ—ਪਿਓ, ਦਾਦਾ, ਪਰਦਾਦਾ—ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣੇ ਹਨ। ਆਤਮ-ਸੰਯਮ ਨਾਲ, ਜੋ ਕੁਝ ਅਖੁੱਟ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਦਿਓ। ਜਦ ਤੱਕ ਤਿੰਨ ਪਿੰਡ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਹੱਥ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਕੇ, ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਾਣੀ ਵੈਸ਼ਣਵੀ, ਕਾਸ਼ਯਪੀ ਅਤੇ ਅਕਸ਼ਯਾ ਨਾਂਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਪਾਣੀ ਸ਼੍ਰਾਧ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇਹ ਕਰਮ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਸ਼੍ਰਾਧ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਦੋਜਾਤੀ ਵਿਅਕਤੀ ਬਿਨਾ ਮੰਤ੍ਰ ਜਾਂ ਵਿਧੀ ਦੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਅਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭਾਂਡਾ ਚੁੱਕ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਚਿਤ ਨਹੀਂ। "ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਤਮ ਕਰਮ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਹੁਣ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਤੂੰ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈਂ?" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ 'ਸ਼੍ਰਾਧ ਅਤੇ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਨਿਰਣਯ' ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੌ ਨੱਬੇਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਮਧੁਪਰਕ ਦੇ ਉਤਪੱਤੀ, ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਅਤੇ ਮਿਸ਼ਰਨ ਦੀ ਬਾਤ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸੁਣ ਚੁੱਕੀ ਹਾਂ, ਪਰ ਮੇਰੀ ਤਸੱਲੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਮੇਰੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਦਿਓ। ਕਿਹੜੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ?