ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਵੈਵਿਦਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਰੰਭ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਦੇਹ (ਸ਼ਰੀਰ) ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਸੀ, ਉਵੇਂ ਹੀ ਬਚੀ ਰਹੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਸੋਮਾ, ਜੋ ਚੰਦਮਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਸੋਮਾ, ਜੋ ਸੋਲਾ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਟੱਲ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਅਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਸ਼ਰੀਰ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਫਿਰ ਘੁੰਮਣ ਲੱਗਾ। ਜਦੋਂ ਸਾਰੇ ਦੇਹ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਉਸ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਦੇਖਿਆ, ਜੋ ਸਰਵ-ਜਾਨਣ ਵਾਲੇ ਨੇ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਵਿਅਤ ਹੋ ਗਏ। ਫਿਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਆਪਣੇ-अपने ਸਥਾਨ ਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਇਹ ਕਿਹਾ: "ਤੁਸੀਂ ਅੱਗ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜੀਵਨ-ਸ਼ਵਾਸ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਪਾਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸਰਸਵਤੀ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਹੋ, ਧਨ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੇਹ ਦੇ ਤੱਤ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਅਹੰਕਾਰ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਸੂਰਜ ਹੋ, ਅੱਠfold ਦੇਵਤਾ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਮਾਇਆ, ਧਰਤੀ, ਦੁਰਗਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਹਵਾਵਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਵਿਸ਼ਨੂ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਧਰਮ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਅਜੈਯ ਹੋ; ਅਟੱਲ ਦੇ ਅਰਥ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਹੋ। "ਸਾਡੇ ਤਿਆਗ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ? ਅਸੀਂ ਇਸ ਸ਼ਰੀਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਪਰਮ ਅਵਸਥਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਆਪ ਹੀ, ਸਿਰਜਣਹਾਰ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ।" ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣਕੇ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਹਿਆ: "ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਖੇਡ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹੋ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਿਛੋੜਾ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰਾ ਉਦੇਸ਼ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਦੋ ਰੂਪ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚ, ਨਿਰਾਕਾਰ ਰਹੋ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਆਕਾਰ ਨਾਲ ਰਹੋ। ਸਮੇਂ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ, ਤੁਰੰਤ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਜਾਓ।" "ਕਦੇ ਵੀ ਮੈਂ ਮੁੜ ਸ਼ਰੀਰ ਨਹੀਂ ਬਣਾਵਾਂਗਾ; ਅਤੇ ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰੂਪਾਂ ਲਈ ਨਾਮ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਅੱਗ ਨੂੰ ਵੈਸ਼ਵਾਨਰ ਕਿਹਾ ਜਾਵੇਗਾ; ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਅਪਾਨ ਹੋਣਗੇ; ਗੌਰੀ ਅਤੇ ਹਿਮਪ੍ਰਭਾ ਦੀ ਧੀ ਵੀ ਹੋਵੇਗੀ। ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਇਹ ਸਮੂਹ ਗਜਵਕਤ੍ਰ (ਹਾਥੀ-ਮੁਖ) ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ; ਇਹ ਤੱਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਜੀਵ ਬਣ ਜਾਣਗੇ; ਅਹੰਕਾਰ ਸਕੰਦ, ਕਾਰਤਿਕੇਯਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਭਾਨੂ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਦੋਵੇਂ ਆਕਾਰ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੋ ਕੇ ਅੱਖਾਂ ਹੋਵੇਗਾ; ਇੱਛਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਸਮੂਹ ਮੁੜ ਮਾਤਾਵਾਂ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਸ਼ਰੀਰ, ਜੋ ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਬਣਿਆ, ਕਿਲਾ ਹੈ; ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਇਹ ਰਹੇਗਾ। ਦਸ ਕੁੜੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਅਤੇ ਇਹ ਰੂਪ ਵਰੁਣ ਦੇ ਅੰਗ ਹਨ। ਇਹ ਵਾਯੂ, ਧਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਯੁਗ ਦੇ ਅੰਤ ਤੇ ਰਹੇਗਾ। ਇਹ ਮਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਧਰਮ ਵੀ ਯਮ ਹੋਵੇਗਾ; ਮਹੱਤ ਤੱਤ ਮਹਾਦੇਵ ਹੋਵੇਗਾ। ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਪਿਤਰ ਹੋਣਗੇ; ਸੋਮਾ, ਆਪ ਹੋ ਕੇ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸਾਥੀ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜੋ ਵਿਦਾਂਤ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਾਰ ਨਾਰਾਯਣ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਹੋਈ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਸਥਾਨਾਂ ਤੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਨ ਲੱਗੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਰਾਜਨ, ਜਨਾਰਦਨ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੀ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ? ਪ੍ਰਜਾਪਾਲ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਹੇ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਅੱਗ, ਅਸ਼ਵਿਨ, ਗੌਰੀ ਅਤੇ ਗਣਪਤੀ, ਨਾਗ, ਗੁਹਾ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ? ਆਦਿਤਯ, ਮਾਤਾਵਾਂ, ਦੁਰਗਾ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ, ਧਨਾਦ, ਵਿਸ਼ਨੂ, ਧਰਮ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ ਕਿਵੇਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਏ? ਸ਼ੰਭੂ, ਪਿਤਰ, ਚੰਦਮਾ embodied deities ਕਿਵੇਂ ਬਣੇ? ਅਤੇ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਭੋਜਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਾਮ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰ ਦਿਨ ਕੀ ਹੈ? ਕਿਸ ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ unfailing results ਦਿੰਦੇ ਹਨ? ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸੋ।" ਮਹਾਤਪਾ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਆਤਮਾ, ਜੋ ਯੋਗ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਨਾਰਾਯਣ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਸੀ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਸ ਭੋਗਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਹੱਤ ਤੱਤ ਵਿਅਤ ਹੋਇਆ, ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਧੁਨੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ। ਉਸ ਧੁਨੀ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਪਾਣੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਖਲਬਲੀ ਹੋਈ, ਇੱਕ ਬਦਲਾਅ ਆਇਆ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬਦਲਿਆ, ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਅੱਗ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਦੇ ਲੱਖਾਂ ਲਪਟਾਂ, ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਜਲਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਬਹੁਤ ਚਮਕਦਾਰ ਤੱਤ ਵੀ ਬਦਲਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬਦਲਿਆ, ਅੱਗ ਤੋਂ ਤੀਖਾ ਹਵਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ; ਅਤੇ ਉਸ ਹਵਾ ਤੋਂ ਆਕਾਸ਼ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਆਕਾਸ਼, ਜੋ ਧੁਨੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉਹ ਹਵਾ ਅਤੇ ਅੱਗ, ਜੋ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੁੜ ਗਏ। ਪਾਣੀ, ਜੋ ਅੱਗ ਦੁਆਰਾ ਸੁੱਕੀ, ਤੇ ਹਵਾ ਦੁਆਰਾ ਚਲਾਈ, ਆਕਾਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਦਬਾਈ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਰਸਤਾ ਬਣਿਆ। ਸਭ ਕੁਝ ਠੋਸ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਖਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੀ; ਇਹ ਧਰਤੀ, ਹੇ ਧਨਵੰਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈ। ਚਾਰਾਂ ਦੇ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਸਖਤੀ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਗੁਣ ਦੇ ਵਧਣ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਪੰਜ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਅਤੇ ਉਹ ਗੁਣ ਉਸ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਠੋਸ ਕੀਤਾ, ਬ੍ਰਹਮੰਡ (ਕੌਸਮਿਕ ਅੰਡਾ) ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਾਯਣ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਚਾਰ ਰੂਪਾਂ ਅਤੇ ਚਾਰ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ, ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, ਪਰ ਰਚਨਾ ਦਾ ਉਪਾਏ ਨਹੀਂ ਲੱਭਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਗੁੱਸਾ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਹਜ਼ਾਰ ਲਪਟਾਂ ਵਾਲਾ, ਅੱਗ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਜਲਦੀ ਹੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਿਹਾ: "ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਹਵਨ ਸਮਗਰੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਹਵਨ ਸਮਗਰੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਬਣ ਗਿਆ। ਭੁੱਖਾ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਕੋਲ ਗਿਆ ਤੇ ਕਿਹਾ: "ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਮੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰੋ।" ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਤੂੰ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋਵੇਂਗਾ।" ਜਦੋਂ ਯਜਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਤੂੰ offerings ਨੂੰ ਅਮਰਾਂ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਂ, ਤੂੰ ਦਕਸ਼ਿਨਾਗਨੀ (ਦੱਖਣੀ ਅੱਗ) ਹੋਵੇਂਗਾ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਅੱਗ ਵਿੱਚ offerings ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਤੂੰ ਉਹ offerings ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਤੂੰ ਹਵਿਆਵਾਹਨ (ਹਵਨ ਸਮਗਰੀ ਲੈ ਕੇ ਜਾਣ ਵਾਲਾ) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਆਦਿ-ਸਰਜਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਉਤਪੱਤੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰੂਪ, ਅਤੇ offerings ਦੀ ਵਿਧੀ, ਸਭ ਕੁਝ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਖੇਡ ਅਤੇ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੋਇਆ।