ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਮੇਂ, ਜਦੋਂ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਯਜਨ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸਾਰੇ ਵੇਦ—ਰਿਗਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ, ਸਮਵੇਦ, ਅਥਰਵੇਦ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਪਵੇਦ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨੂੰ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਸ਼ਲੋਕ ਉਚਾਰਨ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਉਚਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਹੀ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਣਾ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਪ੍ਰਾਪਣਾ ਦੇ ਦਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਲਈ ਭੀ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਇਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਸਾਰਾ ਗਿਆਨ, ਬ੍ਰਹਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਾਰੇ ਗ੍ਰਹ, ਨਦੀਆਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਤੰਤੁ (ਧਾਗਾ) ਦੀ ਵਿਧੀ: 'ਲੰਬਾਈ, ਸੰਯਮ, ਇੱਛਾ-ਸੰਯਮ, ਖੱਬਾ, ਓਮ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ'—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਮਸਕਾਰ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਪਵਿੱਤਰ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਤ੍ਰਿਪਤ ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ, ਮੈਨੂੰ (ਵਰਾਹ) ਅਰਪਣ ਕਰਨ ਲਈ ਛਿੜਕਾਓ ਕੀਤਾ ਗਿਆ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਹੋਈ। ਅੰਗੂਠੀਆਂ, ਵਸਤ੍ਰ, ਦਾਨ, ਆਦਰ ਆਦਿ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੀ ਸਚੀ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਧੀ ਉਲੰਘਣ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਾਂਗਾ—ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰੇ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਯਜਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੀ ਪਿਤ੍ਰੀ ਅਤੇ ਮਾਤ੍ਰੀ ਵੰਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ 185ਵੇਂ ਅਧਿਆਇ 'ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ' ਦਾ ਸਮਾਪਤੀ ਹੋਈ। ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਚਾਂਦੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਜੋ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੁੜੀ ਹੋਈ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਹਰ ਪੱਖੋਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਤਿਆਰ ਹੋਈ ਹੋਵੇ। ਮੂਰਤੀ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਬਹੁਤ ਮ੍ਰਿਦੁ, ਬਿਨਾ ਦਾਗ ਦੇ, ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ। ਐਸੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ, ਜੋ ਮੇਰੀ ਵਿਧੀ ਲਈ ਨਿਰਤ ਹੈ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਆਵੇ, ਸ਼ੁਭ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਨਾਲ। ਮੰਤ੍ਰ: ਓਮ। ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾ, ਆਦਰ, ਆਹੁਤੀ ਦੇ ਯੋਗ ਹੈ; ਜੋ ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਵੇਲੇ ਯਜਨ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ; ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਅਗਨਿਹੋਤ੍ਰ ਹੈ। 'ਮੰਦਾ' ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ 'ਜਿਸ ਦੀ ਆਕਾਰ ਸ਼ੁਰੂ, ਵਿਚਕਾਰ, ਅਤੇ ਅੰਤ ਹੈ', ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨ੍ਹਾਏ ਅਤੇ ਸਜਾਏ ਹੋਏ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮੂਰਤੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ 'ਅਲਿੰਗਨ' ਨਕਸ਼ਤਰ ਅਤੇ 'ਕਰਕ' ਰਾਸ਼ੀ ਉਚਾਰਨ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਉਥੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਉਚਾਰਨ ਨਾਲ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਈ ਜਾਂ ਮਾਂਜੋ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਗੁਰੂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਇਹ ਮੂਰਤੀ ਸੁਖਦਾਇਕ, ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਠੰਡੀ ਹੋਵੇ। ਮੰਤ੍ਰ: ਉਹ ਜੋ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕੋ ਰਚੀਤਾ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਨਿਗਰਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਆਕਾਰ ਸਭ ਆਕਾਰਾਂ ਦੀ ਆਕਾਰ ਹੈ। 'ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਸ਼ੁਭ ਹੋਣ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਘਰ ਦੇ ਥ੍ਰੇਸ਼ਹੋਲਡ ਉੱਤੇ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਕੇ, ਅਭਿਸ਼ੇਕ (ਨ੍ਹਾਉਣ) ਕਰਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰੱਖਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ: ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਨਦੀਆਂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਇਹ ਪਾਣੀ ਲਿਆ ਹੈ। ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ: ਉਹ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਵੇਦ-ਜਾਣਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਸਰੂਪ ਯਜਨ ਹੈ, ਜੋ ਯਜਨ ਦੇ ਫਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਧਨ, ਚਾਂਦੀ, ਸੋਨਾ ਦੇਣ ਨਾਲ, 'ਅਨੰਤ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਮੈਨੂੰ ਨੀਲਾ ਵਸਤ੍ਰ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਆਰੇ ਗਹਣੇ ਦੇਵੇ। 'ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਜੈਸਾ ਚਾਹੇ, ਪ੍ਰਗਟ ਕਰੇ। ਮੰਤ੍ਰ: ਤੁਸੀਂ, ਚੰਦਨ ਦੀ ਚਾਂਦਨੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰੰਗ ਸ਼ੰਖ ਅਤੇ ਚਮਪਾ-ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ ਹੈ। ਸਰੂਪ, ਸੁੰਦਰ ਸਰੂਪ, ਅਨੰਤ, ਅਮਰ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਕਾਰਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ, ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ—ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਭਗਤੀ-ਭਾਵ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਣਾ ਅਰਪਣ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ: 'ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ'। 'ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਅਨੰਤ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼, ਇਹ ਪ੍ਰਾਪਣਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।' ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸ਼ਾਂਤੀ-ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਤ, ਦੋ ਸੰਧੀਆਂ, ਤਾਰੇ, ਗ੍ਰਹ, ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ—ਅਚਲ, ਚਲ, ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਆਕਾਸ਼-ਗਾਮੀ, ਤੇਜ਼, ਕਮਲ-ਪ੍ਰਭਾ, ਉਗੇ ਹੋਏ—ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਾਸੁਦੇਵ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹਨ, ਨਮਸਕਾਰ; ਉਥੇ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ, ਆਪਣੀ ਸਮਰਥਾ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ, ਮੰਤ੍ਰ, ਆਦਰ, ਦਾਨ, ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਵਰਾਹ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਆਰਾਧਨਾ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਆਦਰ-ਸਤਕਾਰ ਹੋਇਆ।