ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਬਿਨਤੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਉਪਦੇਸ਼ ਦੇ ਨਾਲ, ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿ ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਭਗਤ ਦੀ ਵੀ ਸਹੀ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ, ਗੁਰੂ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੱਪੜਿਆਂ, ਗਹਣਿਆਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਗੁਰੂ ਪ੍ਰਸਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਇਸ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰੂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਨ ਕਰ ਲਿਆ, ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਨੌ ਅਤੇ ਸਤਾਈ ਜਨਮ ਤਕ ਮੁਕਤੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿਚ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਪੂਰਨ ਰੂਪ ਵਿਚ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।" ਇਥੇ 'ਤਾਂਬੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ' ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਆਈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਠੀਕ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ, ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਤਾਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਮੇਰੇ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਘਯਾ ਲੈ ਕੇ, ਇੱਕ ਮੰਤਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਯਗਨਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜਣਯੋਗ ਅਤੇ ਧਿਆਨਯੋਗ ਹੋ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਹੋ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਅਰਘਯਾ ਚੜ੍ਹਾ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਚਾਰ ਘੜੇ, ਗਾਂ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰਨੇ ਹਨ। ਪੂਜਾ ਕਰਵਣ ਵਾਲਾ ਉਹ ਘੜੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਲਈ ਰੱਖੇ। "ਨਾਰਾਇਣ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ," ਕਹਿ ਕੇ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ: "ਤੁਸੀਂ ਆਰੰਭ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਯੁੱਗ ਦਾ ਅੰਤ, ਅਤੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਭ ਚਕ੍ਰਾਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੋ।" "ਤੁਸੀਂ ਬਦਲਾਅ, ਅਬਦਲ, ਅਵਿਆਕਤ, ਵਿਅਕਤ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ালী, ਸ਼ੁਭ, ਸ਼ੁੱਧ ਇੱਛਾ, ਨਸ਼ਵਰ ਤੇ ਅਨਸ਼ਵਰ, ਸਥਿਰਤਾ ਦਾ ਰੂਪ ਤੇ ਨਿਰਾਕਾਰ ਹੋ—ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇੱਕ ਮੁਹੂਰਤ ਪੂਰਾ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੇਰੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ, ਸੰਸਾਰਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਿਤ ਫਲ ਲੈ ਕੇ, ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮੰਤ੍ਰ: "ਤੁਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਯਮ, ਕੁਬੇਰ, ਜਲ ਦੇ ਸਵਾਮੀ, ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਸਪਤੀ ਹੋ।" ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਭ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਹਵਾ, ਧਰਤੀ, ਅਤੇ ਹਵਾ ਰਥਵਾਹਕ—ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇੱਕਾਂਤ ਵਿਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਸਕਾਰ ਕੀਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਅੰਗਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਲਈ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਣ ਕਰੇ: "ਸਭ ਝੀਲਾਂ, ਸਮੁੰਦਰ, ਦਰਿਆ, ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪੋਖਰ।" ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਪੂਜਾ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਕਰਕੇ, ਚੰਦਨ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਕੱਪੜਿਆਂ ਨੂੰ ਲਿਆ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖਣ। ਮੰਤ੍ਰ: "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਇੰਦਰ, ਇਹ ਕੱਪੜੇ, ਨਰਮ, ਸੁਖਦਾਇਕ, ਮੈਂ ਲੈ ਲਏ ਹਨ।" ਫਿਰ, ਰਿਗਵੇਦ, ਯਜੁਰਵੇਦ, ਸਮਵੇਦ, ਅਥਰਵੇਦ—ਇਹ ਸਭ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ 'ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ' ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪ੍ਰਾਪਣਾ ਮੰਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਪਣਾ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੀਣ ਲਈ ਪਾਣੀ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ। ਸਭ ਗਿਆਨ, ਬ੍ਰਹਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਗ੍ਰਹ, ਦਰਿਆ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ—ਇਹ ਸਭ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ। ਧਾਗਾ: "ਲੰਬਾਈ, ਸੰਯਮ, ਇੱਛਾ-ਸੰਯਮ, ਖੱਬਾ, ਓਮ, ਪੁਰੁਸ਼ੋਤਮ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ੁੱਧ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਨਾ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਖੀਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਉਣਾ। ਮੈਨੂੰ ਛਿੜਕਾਅ ਦੇਣਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮੈਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਅੰਗੂਠੀਆਂ, ਕੱਪੜੇ, ਦਾਨ, ਸਨਮਾਨ ਆਦਿ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ। "ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਨਿਸਚਿਤ ਹੈ।" ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਹੇ ਦੇਵੀ; ਇਹ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲ ਮੇਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸਦਾ ਰਹੇਗਾ। ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣਾ ਦੇ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਉਪਦੇਸ਼, ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਨਾ, ਗੁਰੂ ਪੂਜਾ, ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪੂਜਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।