ਇੱਕ pavittar ਦਿਨ, ਜਦੋਂ ਸਹੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦਿਨ ਸ਼੍ਰਵਣ ਦੀ ਰਸਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਪਹਿਲਾਂ ਪੰਚਗਵ੍ਯ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਦਾਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇੱਕ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟਿਕਰਤਾ, ਜਿਸ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਇਹ ਜਗਤ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਤੂੰ ਹੀ ਸਭ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਕਾਰਨ, ਤੇਜ਼ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈਂ—ਤੈਨੂੰ ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ।" ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚਾਰ ਪਾਤਰ ਲੈ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ (ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ) ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਦੂਜਾ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਓਮ। ਵਰੁਣ, ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਜਦੋਂ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਤਮਾ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੀ ਹੈ; ਅੱਗ, ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਜਲ—ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕਰਕੇ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਸਦਾ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਸਨਾਨ ਕਰਵਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਵਾਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਲੱਗ ਕੇ, ਅਗਰ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਵਾਲਾ ਧੂਪ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਧੂਪ ਦੀ ਆਹੂਤੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਪੀਲੇ ਕਪੜੇ ਨਾਲ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਸੰਸਾਰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਪੜਾ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਦਿੱਤੇ ਵਿਧਾਨ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਕ ਭੇਟ ਦਾ ਪਾਤਰ ਵੀ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਇਹ ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ, ਯੋਧਿਆਂ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ।" ਦੂਜੇ ਮੰਤ੍ਰ ਵਿੱਚ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: "ਪਰਜਨਯ ਦੇਵ ਵਰਖਾ ਕਰਣ, ਧਰਤੀ ਅਨਾਜ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਵੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਗਲਤੀ ਦੇ, ਸਹੀ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਬੋਲਕੇ, ਵਿਦਾਇ ਦੀ ਰਸਮ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਕਪੜੇ, ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ ਆਦਰ ਸਹਿਤ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਆਚਾਰਯ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਜਿਵੇਂ ਰਾਜਾ ਵੱਡੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਮੇਰੇ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਮੇਰੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਜੋ ਇਹ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੌਰਾਨ ਮੇਰੇ ਮਾਰਗਾਂ ਉੱਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਬੂੰਦ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਧਰਤੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਧਿਆਇ 183, 'ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ' ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦਾ ਵਿਧਾਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ, ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪੰਜ ਗਵਯ (ਗਊ ਦੇ ਪੰਜ ਉਤਪਾਦ) ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਸੁਗੰਧਦਾਰ ਪਦਾਰਥ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਕੇ ਲਿਆਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਹੇ ਸਰਵਤ੍ਰ ਵਿਅਪਕ, ਤੂੰ ਤਾਮਬੇ ਵਿੱਚ ਨੇਤਰ ਵਾਂਗ ਟਿਕਿਆ ਰਹੁ।" ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਬੀਤ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵੇ, ਤਦ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਪੂਜਾਰੀ ਸੁਗੰਧ ਮਿਲੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਓਮ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੈ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ, ਮਾਇਆ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲਾ, ਯੋਗੀਸ਼ਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਧਾਨ ਹੈ।" "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਅੱਗ ਤੇ ਪਵਨ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ, ਜੀਵਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼, ਓਮ—ਹੁਣ, ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ, ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਘਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉ।" ਫਿਰ, ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਨਾਲ, ਧੂਪ, ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਦੀਵੇ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ (ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ) ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਇਹ ਹੈ: "ਓਮ, ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਜਗਤ ਦੇ ਚਾਨਣ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇ ਸਵਰੂਪ, ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇੱਥੇ ਆਓ, ਹੇ ਪਰਮ ਪੁਰੁਸ਼, ਇੱਥੇ ਰਹੋ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਰਾਖੀ ਕਰੋ।" ਇਸ ਮੰਤ੍ਰ ਦਾ ਉਚਾਰਣ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਚਿੱਟਾ ਕਪੜਾ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਫਿਰ, ਮੰਤ੍ਰ ਉਚਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: "ਓਮ, ਤੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈਂ, ਆਪ ਹੀ ਆਤਮਾ ਹੈਂ, ਆਦਿ ਪੁਰੁਸ਼ ਹੈਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦ ਮੂਲ ਤੱਤ ਹੈਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭੀ ਸੁਆਮੀ ਹੈਂ।" ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਕਪੜੇ ਪਹਿਨਾ ਕੇ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਕਰਤਵਯ-ਨਿਸ਼ਠ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਚੰਦਨ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰਿੰਗਾਰ ਕਰਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, ਮਿੱਠਾ ਭੋਜਨ ਨੈਵੇਦਯ ਦੇ ਕੇ, ਸ਼ਾਂਤੀ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। "ਰਾਜਿਆਂ, ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਲਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਹੋਵੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਾਮਬੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।