ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦਾਨ ਦੇ ਫਲਾਂ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਕਰ ਕੇ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਚ ਛੇਦ ਕਰ ਕੇ ਵਰਤਿਆ ਸੀ। ਜੋ ਲੋਕ ਮੌਨ ਵਰਤ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੁੜ ਮੁੜ ਕਿਸੇ ਉਦੇਸ਼ ਲਈ ਜਨਮ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਤਿੰਨ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਤੱਕ ਤੁਸੀਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ, ਅਡਿੱਠੇ ਰਹੋ, ਅਤੇ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ, ਉਸ 'ਤੇ ਡਟੇ ਰਹੋ। ਮੇਰੀ ਵਾਪਸੀ ਤੱਕ ਇੱਥੇ ਹੀ ਉਡੀਕ ਕਰੋ।" ਇਸ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦਿਨ, ਦਯਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਮੈਂ ਆਪਣਾ ਵਰਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ, ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਮੈਂ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਰਾਜਾ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆਏ ਮਹਾਤਮਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਰਨ ਰੱਖ ਲਏ। ਰਾਜਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜਦ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਓਗੇ, ਮੈਂ ਸਦਾ ਯਜਨਾ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਰਹਿ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਮਧੁਪਾਰਕ ਅਤੇ ਇਹ ਗਾਂ ਵੀ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ।" ਮੁਨਿ ਨੇ ਇਹ ਸਾਰਾ ਸਤਿਕਾਰ ਜਲਦੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਤੁਰੰਤ ਉਚਾਰਿਆ, "ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਤੁਸੀਂ ਕਰੋ। ਦੱਸੋ, ਉਹ ਕੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਸੰਪੂਰਨ ਹੋਵੇ। ਆਪਣੀ ਸੁੰਦਰ ਮੁਖ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆਓ।" ਉਸ ਦੀ ਦਾਸੀ, ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਬਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਪ੍ਰਭਾਵਤੀ ਸੀ, ਨਾਲ ਸਦਾ ਰਾਣੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਫਿਰ ਰਾਣੀ ਅੰਦਰਲੇ ਮਹਿਲ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਦਾਸੀ ਨਾਲ ਆ ਗਈ। ਜਦ ਉਹ ਬੈਠ ਗਈ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ ਨੇ ਨਿਮਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। "ਜੋ ਜੋ ਪਿਤਰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿਚ ਹਨ, ਜੋ ਹਰ ਥਾਂ ਸਥਾਪਤ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਸੀ ਜੋ ਸੁਖਸ਼ਮ ਜੀਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਮੁੜ ਅਸ਼ੁੱਧ ਨਰਕ ਵਿਚ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਆਪਣੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੈਨੂੰ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਫਲ ਦਿੱਤਾ। ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੀ ਦਾਸੀ ਦੀ ਦਾਸੀ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੀ ਰਾਣੀ ਜਲਦੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਤੁਰ ਪਈ। ਉਸ ਦਿਨ ਉਹ ਮਹਿਲ ਦੀ ਦਾਸੀ, ਜੋ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮਦਿਰਾ ਤੇ ਮਾਸ ਖਾਣ ਵਿਚ ਲੱਗੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਇਕੱਲੀ ਸੀ। ਸੇਵਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਮੁਨਿ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਮੁਨਿ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਵਿਧੀ ਬਾਰੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਲਈ ਸਮਝਾਇਆ। ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰਕੇ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਧੀ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਦਾਸੀ ਬੋਲੀ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਵਿਧੀ ਜਾਣਦੀ ਹਾਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" ਫਿਰ, ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਨਾਥ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਰਾਜਾ ਅਤੇ ਉੱਚ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਰਾਜਾ ਨੇ ਮਹਾਤਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਉਹ ਜੀਵ ਤਾਂ ਦਿੱਸਿਆ, ਪਰ ਸੰਤਾਨ ਬੇਹੋਸ਼ ਸੀ। ਅਗਸਤਯ ਜੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਇਥੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸੀ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕਰੇ।" ਫਿਰ ਸ਼੍ਰਾਧ ਚਾਂਦੀ, ਵਸਤ੍ਰ ਤੇ ਚੂਆਪੜ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। "ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਵੇਖ ਰਹੇ ਹੋ।" ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਤਨੀ ਨੇ ਸ਼੍ਰਧਾ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਪਵਿੱਤਰ ਚੋਲੇ 'ਚ ਲਪਟਿਆ ਉਹ ਬੁਜ਼ੁਰਗ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਅੰਤਿਮ ਸਨਾਨ ਕਰਕੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਚਮਕਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ, ਵਧੀਆ ਦਰਿਆ, ਪਹਾੜ ਤੇ ਝੀਲਾਂ — ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕੋਈ ਵੀ ਐਸਾ ਨਹੀਂ ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇਵੇ, ਨਾ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ, ਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਚੰਨਣੇ ਪੱਖ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਿੱਥ ਨੂੰ, ਜਦ ਜਰੂਰੀ ਕੰਮ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਿਆ ਗਿਆ, ਉਥੇ ਪਿਤਰ ਲੋਕ, ਸਵਰਗ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਸਭ ਖਾਲੀ ਹੋ ਗਏ। ਜਦੋਂ ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਸੂਰਜ ਵਲ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕੋਈ ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਪਿਤਰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ ਅਤੇ ਸਦਾ ਹੀ ਉੱਚਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਾਂ।