ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਕ ਵਾਰ, ਭਗਵਾਨ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੇਡ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਲਈ ਕੁਝ ਉੱਤਮ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਸਨ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੋਲਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਦੀ ਉਤਪਤੀ ਤੋਂ ਮਿਲੀਆਂ। ਜਦੋਂ ਸਾਮਬਾ ਆਇਆ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਉਥਲ-ਪੁਥਲ ਹੋ ਗਈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਤੁਹਾਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜੋ ਰੀਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੁਰਗ ਵਿਚ ਵਾਸ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਲਟ ਕਰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਰਕ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਤੱਕ ਬੋਲਣ ਦੀ ਸਮਰਥਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ 'ਮਨੁੱਖ' ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਪਰ ਨਰਕ ਵਿਚ, ਗਿਆਨੀਆਂ ਉਸ ਦਾ ਉਲਟ ਵਰਣਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੁਆਰੀਆਂ ਆਸਨ ਤੇ ਬੈਠੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਤੀ ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੋਈ। ਜਦ ਤੱਕ ਸਭ ਆਸਨ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਫੈਲੀਆਂ ਰਹੀਆਂ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਸਾਮਬਾ ਆਇਆ ਅਤੇ ਸਭ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਜਦ noble ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੇ ਸਾਮਬਾ ਦੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਰੂਪਤਾ ਦੇਖੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਨੰਦ ਆਇਆ। ਫਿਰ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ, “ਉਠੋ, ਸਾਰੀਆਂ ਪਿਆਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।” ਸਾਮਬਾ ਉਥੇ ਹੀ ਰਿਹਾ, ਕੰਪਦਿਆਂ ਹੋਇਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਮਾਮਲਾ ਵਿਸਥਾਰ ਨਾਲ ਦੱਸਿਆ। ਕੋਈ ਪਲ, ਕੋਈ ਗੋਪਨੀਤਾ, ਤੇ ਕੋਈ ਕਰਮ ਦੀ ਓਟ ਨਹੀਂ। ਕੁਝ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੇ ਇੱਕ ਹੀ ਵਸਤ੍ਰ ਪਾਇਆ ਸੀ, ਕੁਝ ਗੋਰੀਆਂ, ਕੁਝ ਸਾਵਲੀਆਂ, ਪਰ ਸਭ ਦੀ ਰੂਪਤਾ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਸੀ। ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਜਦ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸੁੰਦਰ ਪੁਰਸ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਨ ਹਿਲ ਗਏ। ਸਾਮਬਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਗਰਵਾਲੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਧਰਮਵਾਨ, ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਹਰੀ ਦੇ ਬਚਨਾਂ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਜਿਵੇਂ ਇਕ ਰਥ ਇਕ ਪਹੀਏ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਚੱਲ ਸਕਦਾ, ਤਿਵੇਂ, ਇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਸਾਫ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਕੇਵਲ ਇਕ ਝਲਕ ਨਾਲ, ਉਹਨਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਸਾਮਬਾ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਸਰੀਰਕ ਸੰਪਰਕ ਦੇ, ਇੱਛਾ ਦੀ ਤਕਲੀਫ ਹੋਈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਸਾਮਬਾ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਵਾਲਾ, ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਬਣ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਦੁਨੀਆਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਰਸ਼ੀਆਂ ਤੋਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁਣੀ ਹੈ। ਹੇ, ਜੋ ਇੱਥੇ ਯੋਗਯ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਪ੍ਰਕ੍ਰਿਤੀ ਮੈਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਨੇ ਸਾਮਬਾ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ, “ਤੂੰ ਵਿਅੰਗ ਹੋ ਜਾਵੇਂ।” ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਖੂਨ ਵਗੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬਦਬੂ ਆਵੇਗੀ। ਪਰ, ਨਾਰਦ ਨੇ ਹੀ ਸਾਮਬਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ। “ਹੇ ਸਾਮਬਾ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸੁਣੋ, ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ। ਵੇਦਾਂ, ਉਪਨਿਸ਼ਦਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਠੀਕ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰੋ।” ਸਾਮਬਾ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਰਿਸ਼ਿ, ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਵੇਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇਗਾ?” ਨਾਰਦ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹ ਬ੍ਰਹਮਲੋਕ ਵਿਚ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸਾਹਮਣੇ ਉਚਾਰਾਂਗਾ। ਅਤੇ ਸੁਮੰਤੁ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਇਹ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੇਗਾ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਪਹਾੜ ਤੇ ਗਿਆ ਤੇ ਮਾਸ ਦਾ ਗਠੜਾ ਬਣ ਗਿਆ।” ਸਾਮਬਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਤੁਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਮੈਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵੱਡੀ ਪੀੜਾ ਭੋਗੀ; ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਬੀ ਪਹਾੜ ਤੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਕੇ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।” ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਜਦ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਛੇ ਸੂਰਜਾਂ ਤੇ ਜਾਓ, ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੁਪਹਿਰ ਦੇ ਸੂਰਜ ਤੇ ਵੀ। ਅਤੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ, ਸੂਰਜ ਦੇ ਉਗਣ ਤੇ ਡੁੱਬਣ ਸਮੇਂ ਉਚਾਰਨ ਕਰਕੇ ਪੁੰਨ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਗੰਗਾ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਮਥੁਰਾ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਫਲ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।” ਨਾਰਦ ਦੇ ਦੱਸੇ ਤਰੀਕੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਜਾਮਬਵਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਸਾਮਬਾ ਨੇ, ਆਪਣਾ ਮਨ ਯੋਗ ਨਾਲ ਸਥਿਰ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਹੋ ਗਿਆ।