ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਅਤੇ ਗੰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ, ਮੇਰੀ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਮੁੜ ਆ ਗਈ। ਹੁਣ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰ ਸੱਚ ਉਭਰ ਆਇਆ ਹੈ—ਜੋ ਪਾਪ ਅਣਅਧਿਕਾਰਤ ਆਗਮਨ ਦਾ ਸੀ, ਉਹ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਚਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਮਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿਓ। ਜਦ ਉਹ ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰਨ ਲੱਗਾ, ਅਕਾਸ਼ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਬਿਨਾ ਦੇਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। "ਤੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਸੰਕਲਪ ਕਰਕੇ, ਇਹ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ?" ਉਹ ਜਗ੍ਹਾ, ਜਿੱਥੇ ਚਕਰ-ਧਾਰੀ ਪੈਰ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹਨ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਰਗਾ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਪਾਪ ਹੀਰੇ ਵਾਂਗ ਕਠੋਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਉਥੇ ਇਕ ਵਾਰੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵੀ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਪੰਜ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਬਰਾਬਰੀ ਹੋਰ ਕਿਉਂਕਿ ਨਹੀਂ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਨੈਮੀਸ਼ਾ 'ਤੇ ਤੇਰਵੀਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰਯਾਗ 'ਤੇ ਚੌਦਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅਸੀਕੁੰਡਾ ਸਰਸਵਤੀ ਤੇ, ਤੇ ਕਲਿੰਜਰ 'ਤੇ ਵੀ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹੱਤਾ ਦਿਨੋਂ-ਦਿਨ ਦਸ ਗੁਣਾ ਵਧ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ, ਚੰਗੇ ਤੇ ਮੰਦੇ ਦੋਵੇਂ ਕਰਮ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਉੱਤਮਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਮਹਿਮਾ ਅੰਤਹੀਨ, ਗਣਨਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਹੱਦ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਸਕਦਾ। ਜਦ ਇਹ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾ ਇਹ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ; ਫਿਰ, ਉਸ ਦਿਵ੍ਯ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਜਦ ਸਾਹ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਵਾ ਵੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੀ। ਸਿਰਫ਼ ਨਾਂ ਜਾਂ ਛਾਂ, ਪਸੀਨੇ ਵਾਂਗ, ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦ ਧਰਤੀ ਵਿਲੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦੀ; ਤਾਂ, ਉਸ ਪ੍ਰਭੂ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਇਹ ਉਹ ਵਰਾਹ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਪੁਰਾਣਾ ਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਕੀਤਾ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ, ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਨੌਂਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸਮਰਥਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਵੇ, ਉਹ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ, ਬਾਰਾਂ ਸੂਰਜਾਂ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ 'ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਚੜ੍ਹ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਉਥੇ, ਪਾਂਚਾਲਾ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਸੁਮੰਤੁ ਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ ਅਤੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੇ ਅਧਿਆਪਕ ਤੇ ਪਿਤਾ ਹੋ; ਦੱਸੋ, ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ?" "ਕੀ ਮੈਂ ਤਿੰਨ-ਰਾਤਾਂ ਦੀ ਤਪस्या, ਕ੍ਰਿਚ੍ਰਾ, ਪਾਰਕਾ ਜਾਂ ਚੰਦਰਾਯਣ ਵਰਤ ਕਰਾਂ?" "ਜੋ ਅਕਾਸ਼-ਭਾਰਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਕਦੇ ਝੂਠ ਨਹੀਂ।" "ਹਰ ਰੋਜ਼, ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਨਿਯਮਤ ਜਾਂ।" "ਜੀਵਨ-ਭਰ ਪਾਪ ਤੋਂ ਵਿਰਤ ਰਹੋ।" "ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਚੰਗਾ ਗਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਗਾ, ਤੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋਵੇਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ!" "ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਕਲਿੰਜਰ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਹੈ।" "ਜੋ ਵੀ ਇਹ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰੇ, ਪਰਮ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਦੇ ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਅਮਰਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਤੇ ਸਵਰਗ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ 'ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ-ਗੰਗਾ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ 176ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣਾ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਸੰਬਾ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣੋ, ਜਦ ਉਹ ਦਵਾਰਕਾ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪਤਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਲਈ ਪਾਣੀ, ਅਰਘ, ਆਸਨ ਅਤੇ ਮਧੁ-ਮਿਸ਼ਰਣ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਜਦ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਇਕੱਲਾ ਮਿਲਿਆ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਸਦਾ ਹੀ ਇਛਿਤ ਤੇ ਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੀਤਿ-ਯੋਗ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ।