ਇੱਕ ਵਾਰ, ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੱਖਣੀ ਭਾਗ ਤੋਂ ਚਲ ਕੇ ਮਥੁਰਾ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਗਰਟੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਸਮੰਤੁ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਜਦ ਤੱਕ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਨ੍ਹਾਇਆ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਸਰੀਰ 'ਚ ਕੀੜੇ ਪਏ ਹੋਏ ਸੀ, ਪਰ ਜਦ ਉਹ ਨ੍ਹਾ ਲਿਆ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਸਮੰਤੁ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੇਰੇ ਅੰਦਰ ਕੋਈ ਵੱਡਾ ਪਾਪ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕਾਲਿੰਜਰ ਦੀ ਸਪর্শ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸ਼ੁੱਧ ਹੋਇਆ ਦਿਸਦਾ ਹੈ। ਸਾਨੂੰ ਦੱਸ, ਤੇਰਾ ਇਹ ਲੁਕਿਆ ਪਾਪ ਕੀ ਹੈ?" ਸਮੰਤੁ ਨੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੂੰ ਦਿਨ-ਰਾਤ ਕੀ ਕਰਦਾ ਹੈਂ? ਦੱਸ, ਕੀ ਤੂੰ ਪਾਂਚਾਲਾ ਹੈਂ, ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਵਪਾਰੀ?" ਪਰ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਬੋਲਿਆ ਅਤੇ ਚੁੱਪਚਾਪ ਉਥੋਂ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸਮਾਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਗੰਗਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਪਾਂਚਾਲਾ ਨਗਰੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਥੇ ਕੱਲ੍ਹ ਪਈ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲੇ ਆਏ। ਉਥੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੇ ਪੰਜ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਮੈਂ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਭਰਾ ਮੇਰਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਪੰਜਵਾਂ। ਜਦ ਪਿਤਾ ਜੀ ਚਲੇ ਗਏ, ਮਾਂ-ਪਿਉ ਵੀ ਆਪਣਾ ਅੰਤ ਵੇਖ ਗਏ। ਇੱਥੇ ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨ੍ਹਾਉਣ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ।" "ਪਰ ਫਿਰ, ਮੈਂ ਪਤਿਤ ਸਤ੍ਰੀ ਵਾਂਗ ਵਰਤਾਅ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵੱਲ ਧੱਕ ਦਿੱਤਾ।" ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁਰਖਾ ਦੇ ਮਹਾਨ ਕੁਲ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਕੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਉਸਦੀ ਕਰੁਣਾ ਸੁਣ ਕੇ, ਔਰਤਾਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਉਂਦਾ ਕਰ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਵੰਸ਼ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਪਰ ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਗਲਤ ਰਿਸ਼ਤੇ ਕਰਕੇ ਬਹੁਤ ਉਦਾਸ ਹੋ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਉਥੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆਰਾ ਜਾਂ ਸ਼ਰਾਬੀ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਮਾਂ, ਗੁਰੂ ਪਤਨੀ, ਭੈਣ, ਧੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤਰੀ ਵਾਂਗ ਰਿਸ਼ਤਾ ਤੋੜੇ, ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਇਸਤ੍ਰੀ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਕਰੇ, ਉਹ ਸਭ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ ਹਨ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਾਂਚਾਲੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਹੀ ਆਪਣਾ ਆਸਰਾ ਮੰਨਿਆ। ਉਥੇ ਜੋ ਕੁਝ ਰਤਨ, ਵਸਤ੍ਰ, ਧਨ, ਅਨਾਜ ਆਦਿ ਸੀ, ਉਹ ਸਭ ਕਾਲਿੰਜਰ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਬਾਗਾਂ ਲਈ, ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਆਪਣੇ ਪਾਪਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁੱਧੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਹਵਨ ਦੀ ਅੱਗ ਜਗਾਈ। ਉਸ ਪਾਂਚਾਲੇ ਨੇ ਵੀ ਸਹੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਰੂਪ ਸੰਤ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਮ੍ਰਿਤਕ ਕਰਮ ਕਰਵਾਏ, ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਖਰੀਦ ਕੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿੱਤਾ। ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਧਨ ਵੰਡਿਆ ਅਤੇ ਯਜਨਾ ਲਈ ਵੰਡਿਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੇ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਉਸ ਨੇ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਆਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੇ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਬਣਵਾਇਆ। ਇਸ ਸਾਰੀ ਘਟਨਾ 'ਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਅਦਭੁਤ ਤੇ ਰੋਮਾਂਚਕ ਸੀ। "ਮੈਂ, ਹੇ ਗੁਰੂ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਮਥੁਰਾ ਤੋਂ ਇੱਥੇ ਆਇਆ ਹਾਂ," ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ।