ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਸਰੋਤ, ਸਰਬਵਿਆਪੀ, ਅਟੱਲ ਪ੍ਰਭੂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸ਼ੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ, ਇਹ ਧੂਪ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਦਾ ਅਟੱਲ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ ਆਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਰੂਪ ਅਤੇ ਵੈਰੋਚਨ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ। ਭੋਜਨ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਦੇਣ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਹੈਂ ਅਤੇ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਪਰਮ ਲਕੜ ਹੈਂ। ਜਲ ਦੀ ਆਹੁਤੀ ਸਮੇਂ, ਤੂੰ ਆਪ ਹੀ ਭੋਗਤਾ, ਹੋਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਪੁਰੋਹਿਤ ਅਤੇ ਹੋਮ ਪਦਾਰਥ ਹੈਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਸੋਨਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਭੋਜਨ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰਾਂ ਦਾ ਰੂਪ ਹੈਂ। ਵਰੁਣ, ਸੂਰਜ, ਪਾਣੀ, ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ—all ਇਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਭੋਜਨ ਹੀ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਚੰਦਰਮਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਹੈ। ਵਾਮਨ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਦਾਰਥ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਾਮਨ ਆਪ ਹੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਾਮਨ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਵਾਮਨ ਮੈਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਪਿਲ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਚੌਦਾਂ ਲੋਕ ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਦਿਵ੍ਯ ਜਨਮੇ, ਮਹਾਨ ਆਦਰਯੋਗ, ਮੈਂ ਇਹ ਤੇਰੇ ਅਰਪਣ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਮੇਰੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ ਹੋਣ। ਜੋ ਕੋਈ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਗਿਆਨਯੋਗ ਹੋ ਕੇ, ਦੁਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਇਹ ਕਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸੌ ਗੁਣਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਵੀ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ, ਸਮੇਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਪਾਪੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਦੇ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਦੇ। ਇਹ ਵਰਤ ਇਕ ਚੱਕਰ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਤਕ ਨਿਭਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੋਖਸ਼ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹੁਣ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਇਸ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ, ਤਾਂ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਡੋਲ ਵੱਜਣ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਈ। ਹਰੇਕ ਪਾਸੋਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਮਾਨ ਆ ਗਏ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਧਰਮ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਕੇ, ਸਭ ਨੂੰ ਲਾਭ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਲਈ, ਹਰ ਉੱਦਮ ਕਰਕੇ, ਸਤਸੰਗੀ ਜੀਵਨ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਫਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਵਿਚ ਮੰਦੇ ਹਨ। ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣ ਕੇ ਮੋਖਸ਼ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਾਵਪੂਰਨ ਸ੍ਰੱਧਾ ਨਾਲ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਪਿਸ਼ਾਚ ਹੈ, ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਸੰਯੋਗ ਦੀ ਮਹਾਤਮ', ਨਾਮਕ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਧੁਮਾਸ ਅੰਸ਼ ਦਾ 174ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਦੋਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੁਵੈਪਾਯਨ ਨੇ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਵਾਹ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿਚ ਗੰਗਾ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ਼ਕ ਯਮੁਨਾ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ। ਸੋਮਾ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂਗਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਦਿਵ੍ਯ ਆਸ਼ਰਮ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਹੈ। ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਤੱਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਰਤਾਂ ਵਿਚ ਅਡਿੱਗ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਆਸ ਜੀ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਉਪਦੇਸ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲਾਇਆ। ਉਥੇ ਕਾਲੰਜਰ ਪਹਾੜ ਤੇ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਸ਼ਿਵ, ਜੋ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਕੋਈ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖ ਕੇ, ਮੋਹ-ਮਾਇਆ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਿਮਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਬਦਰੀ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਵਾਲਾ ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਕਾਲਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕਦਾ, ਉਹ ਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਪਾਂਚਾਲ ਵੰਸ਼ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿਚ, ਵਾਸੁ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਾਰੀ ਅਕਾਲ ਕਾਰਨ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਜੀਵਿਕਾ ਅਪਣਾਈ ਤੇ ਵੱਸਣ ਲੱਗ ਪਿਆ।