ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕੋਲ ਕੋਈ ਆ ਕੇ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਹੇ ਮਹਾਨ ਮੁਨਿ, ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ ਕਿ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਕੋਈ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸ਼ੂਦ੍ਰ ਦੇ ਘਰੋਂ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ ਮਰ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਨਾਲ ਕੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?” ਰਿਸ਼ੀ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਜੇਕਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਉਹ ਖਾਣਾ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਛੂਹਣ ਨਾਲ ਵੀ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਵੀ, ਇਨਸਾਨ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਕੁਸੰਗਤ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੱਦਿਰਾ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਅਧਰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਵਸਤੂ ਚੁੱਕ ਲਈ, ਜਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਉ, ਭੈਣ-ਭਰਾ, ਪਤਨੀ ਜਾਂ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਇਆ, ਉਹ ਵੀ ਇਸੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯਮਤ ਯਜਨਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆਰਾ, ਅਕ੍ਰਤਘਨ, ਗਾਂ ਮਾਰਨ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਪੰਜ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਸਿਖਾਉਣ ਵਾਲੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਸਦਾ ਭਲਾਈ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਤੋਂ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਨਾਸਤਿਕਾਂ ਤੋਂ, ਦਾਨ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਇਸੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਉੱਤੇ ਪ੍ਰੇਤ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਸਾਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਜਿਹੜੇ ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਧਰਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ?” ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਹੀ ਰਾਹ ਹੈ—ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਤੀਰਥ ਸੰਗਮ ਉੱਤੇ ਜਾਣਾ। ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੋਵੇ, ਜਾਂ ਭਾਦਰਪਦ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੋਨਾ, ਭੋਜਨ, ਕਪੜੇ, ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀਆਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੇ। ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਆਨੰਦ ਨਾਲ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।” ਫਿਰ ਪ੍ਰੇਤ ਪੁੱਛਦੇ ਹਨ, “ਕਿਹੜੇ ਕਰਮ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਤ ਅਵਸਥਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ?” ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੱਸਦੇ ਹਨ, “ਇਹ ਪੁਰਾਣਕਥਾ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਜਾ ਮਾਂਧਾਤਾ ਨੂੰ ਵਸੀਸ਼ਠ ਨੇ ਦੱਸੀ ਸੀ। ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸੁਣੋ। ਜੇਕਰ ਭਾਦਰਪਦ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੁੱਧ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇ, ਜੋ ਸ਼੍ਰਵਣ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਗਮ 'ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਾਮਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਸੌ ਭੂਰੀਆਂ ਗਾਂ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਪ੍ਰੇਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ। ਸ਼੍ਰਵਣ-ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ, ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਿਆ ਹੋਵੇ ਪਰ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਹੋਵੇ, ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਰਹੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ। ਆਪਣੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਵਾਮਨ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਫਿਰ, “ਆਓ, ਹੇ ਅਨੰਤ ਵਰਦਾਤਾ, ਹੇ ਸ਼੍ਰੀਪਤੀ, ਮੇਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਵੋ।” ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਤੁਸੀਂ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਅਪਤ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਕਮਲ-ਨਾਭੀ, ਹੇ ਕਮਲਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ, ਹੇ ਕੇਸ਼ਵ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ, ਹੇ ਸਰਵ-ਵਿਆਪੀ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮੂਲ, ਹੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ, ਜੋ ਸਭ ਕੁਝ ਹੋ। ਇਹ ਧੂਪ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਸੰਖ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੀ ਜੋਤਿ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਅਤੇ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਰਹਿਣ। ਜਦ ਤੁਸੀਂ ਅਦਿਤੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਆਏ ਅਤੇ ਵੈਰੋਚਨੀਸ਼ਾ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੰਨਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਸਰਵੋਚ ਲਕਸ਼ਯ ਹੋ। (ਭੋਜਨ ਦੀ ਭੇਟ) ਤੁਸੀਂ ਭੋਜਨ ਦੇ ਭੋਗੀ ਹੋ, ਭੇਟ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਹੋ, ਯਜਮਾਨ ਹੋ ਅਤੇ ਭੇਟ ਆਪ ਹੀ ਹੋ। (ਜਲ ਦੀ ਭੇਟ) ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਸੀਂ ਸੋਨਾ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਭੋਜਨ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਹੋ। ਇੱਥੇ ਵਰੁਣ, ਸੂਰਜ, ਜਲ, ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ—all ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਭੋਜਨ—ਇਹ ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ, ਵਿਸ਼ਣੁ, ਰੁਦ੍ਰ, ਚੰਦਰਮਾ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਹਨ। ਵਾਮਨ ਗਿਆਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਆਪ ਹੀ ਤਰਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।