ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਧਰਤੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੀ, ਤਾਂ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਚਿਤਵਾਨੀ ਤੇ ਗਿਆਨੀ ਸੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪਿਤਰ ਕਰਤਵਿਆਂ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੌ ਪਿਛਲੇ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ।" ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਗੌਰਮੁਖਾ ਕੌਣ ਹੈ? ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ? ਉਸ ਨੂੰ ਇਹ ਯਾਦ ਕਿਵੇਂ ਆਈ, ਅਤੇ ਯਾਦ ਆਉਣ 'ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?" ਸ੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪ ਭ੍ਰਿਗੁ ਸੀ, ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਅਤੇ ਇਹ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣਗੇ ਅਤੇ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗੀ; ਇਹੀ ਯਾਦ ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੂੰ ਆਈ।" ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮ ਵੀ ਯਾਦ ਆ ਗਏ। "ਹੁਣ ਸੁਣ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ," ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਆਖਿਆ। ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਬਾਰ੍ਹਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਸ਼੍ਰਾਦਧ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਭਾਸ਼ 'ਤੇ, ਗੌਰਮੁਖਾ ਨੇ ਈਸ਼ਵਰ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਲਈ ਉਥੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਗੌਰਮੁਖਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਮੈਂ ਮਹਿੰਦਰ, ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਵ, ਨਾਰਾਇਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਆਦਿ ਕਾਲ ਤੋਂ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪੁਰਾਣਾ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈ, ਹਰੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਕਦੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਸਮੇਂ ਮੱਛਲੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਦੇਹ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੁੱਛ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਘਾਰਕ ਸੀ; ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਣ ਲਈ ਕਛੂਏ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਥਾਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਭਲਾਈ ਚਾਹੁਣ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਹ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਵੱਡਾ ਸੂਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਰਤ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਯਜਨ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" "ਜੋ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਤੱਕ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਹੈ, ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਤੇਜ਼ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ, ਰਤਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਬਲੀ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਗੁਪਤ ਯੋਗ ਰੂਪ ਧਾਰਿਆ, ਹਥਿਆਰ, ਲਾਠੀ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਤ, ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ, ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਇਕਵੀਹ ਵਾਰੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ, ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗਿਆਂ ਦਾ ਰੱਖਿਆਕਾਰ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਹ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" "ਜਿਸ ਦਾ ਆਦਿ ਰੂਪ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਵਰਗਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਰਾਮ ਆਦਿ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਲਏ, ਦੈਤਿਆ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" "ਉਹ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਚਾਣੂਰ, ਕਂਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ, ਅਤੇ ਡਰੇ ਹੋਏ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ, ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਰ ਚੱਕਰ ਵਿੱਚ ਅਦਭੁਤ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ; ਹਰ ਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਕਲਕੀ ਵਾਂਗ, ਵੱਡੀ ਆਤਮਾ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਵਰਣ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦਾ ਧਾਰਮਿਕ ਕ੍ਰਮ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ।" "ਸਦਾ ਕਾਇਮ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ, ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਆਦਿ ਪੁਰਖ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਸਿੱਧ, ਨਾ ਦੈਤਿਆ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਰਗ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਅਨੇਕ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੱਛਲੀ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗਤਿ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।" "ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ ਉੱਚਤਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ! ਵਾਰ ਵਾਰ ਨਮਸਕਾਰ! ਅੱਗੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਨਮਸਕਾਰ; ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲ—ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ!" ਜਦ ਉਹ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਜਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਤਾਂ ਚਕਰ ਤੇ ਗਦਾ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਾਰਕੰਡੇਯ ਮਹਾ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਚੇਤਨਾ, ਜੋ ਅਟੱਲ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋ ਗਈ; ਉਸ ਨੇ ਸਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਪਰਮ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਈ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੂੰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਤੂੰ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿਚ ਵੱਸੇਂਗਾ।" ਜਦ ਭੂਧਰ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਮੂਰਖ," ਤਾਂ ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵੱਲ ਆ ਗਿਆ। "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਜਦ ਅਜੈਯ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ, ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?" "ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤਸੁ ਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਚਾ ਨੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੀਤਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵ, ਆਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ।" ਸ੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਦੱਸਿਆ, "ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੁਰਜਯ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਗਿਆ; ਉਸ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਪੂਰਬ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਤੇ ਮਹਾਨ ਨਾਗਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।" "ਤਦ ਵਿਦ੍ਯੁਤਸੁ ਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਚਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਯੋਗ ਅਪਣਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਅਤੇ ਕਰਮਯੋਗ ਕਰਕੇ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਬੁਖਾਰ ਸਹਿੰਦੇ ਰਹੇ।" "ਜਦ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦੁਰਜਯ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਚਾਰ ਫੌਜਾਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।" "ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਹਿਮਾਲਾ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਏ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰ ਕੇ ਤਿਆਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਤੇ ਇੰਦਰ ਦੀ ਗੱਦੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਮਸ਼ਵਰਾ ਕੀਤਾ।" "ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਰਿਸ਼ੀ ਆਂਗੀਰਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗਾਉ-ਯਜਨ ਕਰੋ, ਫਿਰ ਅਗਲਾ।'" "ਸਾਰੇ ਅਮਰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਮੈਂ ਹੁਕਮ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ—ਇਹ ਜਲਦੀ ਕਰ ਲਵੋ।" "ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਗਾਵਾਂ ਤੇ ਹੋਰ ਜਾਨਵਰ ਤਿਆਰ ਕਰ ਲਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਯਜਨ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਸਰਮਾ ਨੂੰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ।" "ਉਹ ਗਾਵਾਂ, ਜੋ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਸਰਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ, ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਚਲੀ ਗਈਆਂ।" "ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨਾਲ ਆਖਿਆ: 'ਯਜਨ ਦੀਆਂ ਗਾਵਾਂ, ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਸਰਮਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਦ ਦੇਵਤੇ ਗੈਰਹਾਜ਼ਰ ਹਨ। ਹੁਣ ਦੱਸ, ਕੀ ਕਰੀਏ?'" "ਸ਼ੁਕ੍ਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਖਿਆ: 'ਇਹ ਗਾਵਾਂ ਜਲਦੀ ਲੈ ਲਵੋ, ਦੈਤਿਆ, ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰੋ।'" "ਇਸ ਉੱਤੇ ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉਹ ਗਾਵਾਂ ਹਥਿਆ ਲਿਆ; ਗਾਵਾਂ ਲੈ ਜਾਣ ਉੱਤੇ, ਸਰਮਾ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।" "ਉਸ ਨੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਦਿਤੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਗਾਵਾਂ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਲੈ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਵੀ ਕੁੱਤੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲਿਆ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਹਰਕਤਾਂ ਨੂੰ ਨੋਟ ਕੀਤਾ।" "ਉਹਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਕੇ ਆਖਿਆ: 'ਹੇ ਸਰਮਾ, ਸ਼ੁਭ ਏ, ਇਹਨਾਂ ਗਾਵਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਅਤੇ ਪੀ ਲੈ।'" "ਉਸ ਨੂੰ ਐਸਾ ਆਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ; ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਮੁਖੀਆਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪੀਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਦਿੱਤੀ।" "'ਹੇ ਚੰਗੀਏ, ਇਹ ਗੱਲ ਗਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਨਾ ਦੱਸੀਂ,' ਉਹ ਆਖ ਕੇ ਉਸ ਕੁੱਤੀ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।