ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਸ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ, ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਸਤਕਾਰ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਮ੍ਰਦੁ ਭਾਵ ਨਾਲ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਹੇ ਪੰਛੀ, ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਰੂਪ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।" ਪਰ, ਹੇ ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲਏ, ਪਾਪੀ ਲੋਕ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਗਰੁੜ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਥੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੰਦਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ। ਇੱਥੇ ਤਕ ਕਿ ਕੋਈ ਕੀੜਾ, ਪਤੰਗਾ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਜੇ ਅਸ਼ਵਿਨ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਬਰਹਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ ਪਦਮਨਾਭ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰੇ, ਜਾਂ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਕੇ, ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰਹੇ, ਚੈਤਰ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਬਰਹਵੀਂ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਸਨਾਨ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਹਾਵਿਦਯੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸਨਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀਆਂ ਪੀੜਾਵਾਂ ਨਾਲ ਦਾਗੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ, ਲੰਬੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਜਿਵੇਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ, ਜਪ, ਅਰਚਨਾ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਸਮੇਂ, ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਨਿਰੰਤਰ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਲਾਭ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪ੍ਰਸੰਗ ਵਿੱਚ, ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦਾ ਉਨੱਤਰਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਆਇਆ। ਸ੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਪਹਿਲਾਂ, ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੋਕਰਨਾ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ। ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਗੁਣਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਬਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਇਕੱਲੀ, ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਦਾਸੀ ਲੈਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ, ਇਕ ਰੁੱਖ ਦੇ ਤਲੇ, ਇੱਕ ਸਾਧੂ ਬੈਠਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਾਧੂ ਨੇ, ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਸ ਇਸਤਰੀ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਪਿਆਰੀ ਸੀ, ਮ੍ਰਦੁ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੰਬੋਧਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਇਸਤਰੀ ਸਾਧੂ ਨੂੰ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, "ਹੇ ਸਾਧੂ, ਮੈਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕੀ, ਮੈਂ ਅਭਾਗੀ ਹਾਂ।" ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਦੇਵੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਿਤੰਬਾਂ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ, ਨਮਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਬੋਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਪਤੀ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਹੀ ਮਨੋਭਾਵ ਰੱਖਦਾ ਹੋਇਆ ਕਹਿੰਦਾ, "ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੇਰੀ ਰਾਏ ਵੀ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ।" ਸਾਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਸਨਾਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਗੋਕਰਨਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਿੱਚ ਦਸ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ। ਸਾਧੂ ਨੇ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਗੁਣਾਂ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਉਗੇ।" ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਵੇਰੇ, ਉਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਅਣੰਤ ਧਨ ਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ, ਉਸ ਗੁਣਵਾਨ ਇਸਤਰੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਗਰਭ ਧਾਰਣ ਹੋਈ; ਦਸਵੇਂ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ, ਸੋਨਾ ਅਤੇ ਵਸਤ੍ਰ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਜਨਮ ਸੰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਨਾਮਕਰਨ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਚਟਪਟਾ ਆਹਾਰ, ਮੁੰਡਨ ਅਤੇ ਯਜਨੋਪਵੀਤ ਸੰਸਕਾਰ ਵੀ ਕਰਵਾਏ। ਦਾਨ ਅਤੇ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜਦੋਂ ਪੁੱਤਰ ਯੁਵਾਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ੰਤਾਨ ਦੇਖਿਆ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਯੁਵਾ, ਸੁੰਦਰ, ਗੁਣਵਾਨ ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਮੰਡਪ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਖਾਣ-ਪੀਣ, ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਜੀਵਨ-ਯਾਪਨ ਦੇ ਸਾਧਨ ਸਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਅਤੇ ਗੋਕਰਨਾ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕਥਾ, ਪੁਰਾਣਿਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਆਉਂਦੀ ਹੈ।