ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਧਰਤੀ ਦੇਵਤਾ ਨੂੰ ਵਰਾਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਗਰਟੇਸ਼ਵਰ ਅਤੇ ਭੂਤੇਸ਼ਾ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ 'ਤੇ ਦੋ ਕਰੋੜ ਹਨ। ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਰੂਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਵਰਾਹਾ ਨੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਕਿ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗਰੁੜ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ। ਗਰੁੜ, ਜੋ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦਾ ਵਾਹਨ ਹੈ, ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਿਆ। ਉਹ ਪੰਛੀ, ਗਰੁੜ, ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿਆ। ਗਰੁੜ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਕੇਸ਼ਵ, ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਤੁਹਾਡੀ ਜੈ ਹੋਵੇ! ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਜੈ ਹੋਵੇ, ਸਰੀਰਧਾਰੀ! ਜੈ ਹੋਵੇ, ਅਦਭੁਤ! ਜੈ ਹੋਵੇ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਗਹਣੇ!" ਫਿਰ, ਗਰੁੜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਰੂਪ ਧਾਰ ਲਿਆ। ਉਹ ਦੇਵਤਾ ਪੂਛਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਕੀ ਕਰਾਂ? ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਕਰਾਂ ਜਾਂ ਤੁਸੀਂ ਹੋਰ ਕੁਝ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ?" ਗਰੁੜ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਪ੍ਰਭੂ, ਮੈਂ ਆਇਆ ਹਾਂ, ਪਰ ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਿਆ। ਤੁਹਾਡਾ ਰੂਪ ਕੇਵਲ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ, ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਨੇ, ਦੇਖਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਪ੍ਰਭੂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਇਹ ਸਤੁਤੀ ਤੁਹਾਡੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਹੈ।" ਦੇਵਤਾ ਨੇ ਗਰੁੜ ਨੂੰ ਸੁਮਧੁਰ ਬੋਲਿਆ, "ਪੰਛੀ, ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਰੂਪ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰਾ ਹੀ ਰੂਪ ਹੈ।" "ਉਹ ਪਾਪੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੁੱਗਣੀ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਮੇਰਾ ਰੂਪ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਰੁੜ, ਮਾਤਾ, ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਚਲਾ ਗਿਆ। "ਮੈਂ ਕੇਵਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਸਦਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।" "ਇੱਕ ਕੀੜਾ, ਪਤੰਗਾ ਜਾਂ ਪਸ਼ੂ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵੀ, ਜੇ ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਆਸ਼ਵਿਨ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਦੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਨ ਨਾਲ, ਚੈਤਰ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਨ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।" "ਮਹਾਵਿਦ੍ਯੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਾ ਦਾ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" "ਉਸ ਥਾਂ ਨ੍ਹਾ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਵਿਭਿੰਨ ਗ੍ਰਹਾਂ ਦੀ ਦੁਖ-ਬਾਲਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।" "ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ, ਲੰਬੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਕੇਸ਼ਵ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਜਦੋਂ ਉਚਾਰਣ, ਕ੍ਰਿਆ ਜਾਂ ਧਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਸਦਾ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ..." ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਵਰਾਹਾ ਪੁਰਾਣ ਵਿਚ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਥਾ 'ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਮਕ ਉਨੱਤਰ-ਨੌਂਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਵਰਾਹਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਪਹਿਲਾਂ, ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਗੋਕਰਨ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਟਨਾ ਵਾਪਰੀ।" ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੀ, ਜੋ ਗੁਣਵਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਿੱਬੜ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ, ਇਕੱਲੀ, ਮਨ ਵਿਚ ਉਦਾਸ ਹੋ ਕੇ ਵਿਲਾਪ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਰੁੱਖ ਦੇ ਹੇਠਾਂ, ਇੱਕ ਸਾਧੂ ਬੈਠਾ ਸੀ। ਉਸ ਮਹਿਲਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਮ ਨਾਲ, ਦਇਆ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਾਧੂ ਨੇ ਹੌਲੇ-ਹੌਲੇ ਬੋਲਿਆ। ਸਾਧੂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮਹਾਤਮਾ, ਮੈਂ ਅਭਾਗੀ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਦਾ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ।" ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਦੇਵੀ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਨਿੱਬੜ ਵਾਲੀ ਮਹਿਲਾ ਨੇ ਵੰਨਦਨ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮੰਗੀ। ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਗੋਕਰਨ ਖੁਸ਼ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਰਖੀ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਦੇਵੀ, ਮੇਰਾ ਵੀ ਮਨ ਉਹੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਧੂ ਨੇ ਕਿਹਾ।" ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਸੰਧਿ-ਸਥਾਨ 'ਤੇ, ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਨ੍ਹਾ ਕੇ, ਗੋਕਰਨ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ, ਦਸ ਸਾਲ ਬੀਤ ਗਏ। "ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪਾਵੋਗੇ।" "ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਪੂਰਾ ਹੋਵੇਗਾ।