ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਬਾਰੇ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ: ਧੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਹ ਅਤੇ ਤਿਲ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਦਾਨ, ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਗੁੱਸਾ, ਯਾਤਰਾ ਅਤੇ ਜਲਦੀ—ਇਹ ਤਿੰਨ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਨਿਯਮ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਉੱਤੇ ਵੀ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਕਰਮ ਢੰਗ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਸ਼ਵੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਿਤਰ, ਮਾਤਾ-ਪੱਖ ਦੇ ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਪੋਸ਼ਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਸੋਮ ਰਸ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਯੋਗ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਯੋਗ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨਾਲ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਂਦੀ ਹੈ। ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਜੇਕਰ ਇੱਕ ਯੋਗੀ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਿਆਂ ਅਤੇ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੁਪਤ ਗਿਆਨ ਮੈਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਤ ਸਨਤਕੁਮਾਰ, ਵਾਯੂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸ਼ੰਭੂ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਸੀ। ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਮੈਤ੍ਰੇਯ ਨੇ ਵੀ ਇਹੀ ਉਪਦੇਸ਼ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਆਮ ਹੈ; ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਇਸ ਕਰਮ ਦੀ ਲੜੀ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਆਸਰਾ ਕਰਕੇ, ਨਿਰੰਤਰ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਮੁਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਹੁਣ, ਗੋਮੁਖੀ ਮਾਰਗ ਦੁਆਰਾ ਤੂੰ ਵੀ ਉੱਚਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਦੋਵਾਂ ਵਾਰ ਜਨਮੇ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, ਮੈਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਇਹ ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ। ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨ ਨੂੰ ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ। ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਸੁਣ ਕੇ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੁੱਛਣ 'ਤੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ, ਜੋ ਸਦਾ ਸਾਵਧਾਨ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਸੀ, ਉਸਨੂੰ ਪਿਤਰ ਕਰਮ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਪਿਛਲੀਆਂ ਸੌ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਆ ਗਈ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਇਹ ਗੌਰਮੁਖ ਕੋਣ ਹੈ? ਪਿਛਲੇ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਿਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੀ? ਅਤੇ ਯਾਦ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਉੱਚ ਆਤਮਾ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ?" ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇੱਕ ਹੋਰ ਜਨਮ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਭ੍ਰਿਗੁ ਆਪ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਉਸ ਦੀ ਹੀ ਵੰਸ਼ਜ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਕਿ ਤੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਤੈਨੂੰ ਜਗਾਉਣਗੇ ਅਤੇ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਅਵਸਥਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰੇਂਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਰਕੰਡੇਯਾ ਨੂੰ ਯਾਦ ਆਇਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਜਨਮ ਯਾਦ ਕਰ ਲਏ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਕਰਮ ਵੀ। ਸੁਣ, ਮੈਂ ਇਹ ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਬਾਰਾਂ ਸਾਲ ਤੱਕ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਫਿਰ ਹਰੀ ਦੀ ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਪ੍ਰਭਾਸਾ ਤੀਰਥ, ਜੋ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ, ਉਥੇ ਗੌਰਮੁਖ ਨੇ, ਜੋ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਸੰਘਾਰਕ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਉਸਤਤੀ ਕਰਨ ਲਈ ਖੜਾ ਹੋਇਆ। ਗੌਰਮੁਖ ਨੇ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ: "ਮੈਂ ਮਹੇੰਦਰ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੇ ਅਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸ਼ਿਵ, ਨਾਰਾਏਣ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਆਧਾਰ ਹਨ, ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਜੋ ਸੂਰਜ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੈਤਿਆਰੀ, ਹਰੀ, ਜੋ ਸਦਾ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।" "ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਨਾਸ਼ ਸਮੇਂ ਮੱਛੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਆਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਰੀਰ ਨੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਮ੍ਹਾਲਿਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਪੂੰਛ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ।" "ਜੋ ਸਮੁੰਦਰ ਮਥਣ ਲਈ ਕਛੂਏ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਮਹਾਨ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਥਾਮ ਲਿਆ, ਉਹ ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਚੰਗਿਆਈ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦਾ ਸੁਆਮੀ, ਦੈਤਿਆਰੀ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।" "ਵੱਡਾ ਸੂਰ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਰਤ ਦਰ ਪਰਤ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ, ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਯਜਨ ਰੂਪ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਸਿੱਧਾਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜਿਆ ਜਾਂਦਾ—ਉਹ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੈਤਿਆਰੀ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।" "ਜੋ ਨਰਸਿੰਘ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਜੋ ਯੋਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਭਿਆਨਕ ਤੇ ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਮਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਦੈਤੀਆਂ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।" "ਜੋ ਬਲੀ ਦੇ ਯਜਨ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਗੁਪਤ ਯੋਗ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਆਇਆ, ਹਥਿਆਰ, ਦੰਡ ਅਤੇ ਮ੍ਰਿਗਚਰਮ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹਤ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਆਪਣਾ ਪੈਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਕੇ, ਦੁਬਾਰਾ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।" "ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕੀ ਵਾਰੀ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਕਸ਼੍ਯਪ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਜਮਦਗਨੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਚੰਗਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਹਿਰਣਯਗਰਭ, ਦੈਤੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਾ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।" "ਜਿਸ ਦਾ ਆਦਿ-ਰੂਪ ਚੌਗੁਣਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਿਰਣਯਗਰਭ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਰਾਮ ਆਦਿ ਅਨੇਕ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਦੈਤੀਆਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ—ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।" "ਜੋ, ਚਾਣੂਰ, ਕੰਸ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੈਤਿਆਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਤੇ ਭੈਬੀਤ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਲਈ, ਹਰ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਵਾਸੁਦੇਵ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਰ ਕਲਪ ਵਿੱਚ ਅਚੰਭੇਜ ਰੂਪ ਧਾਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਕਲਿ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ, ਕਲਕੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ ਵਰਣ ਆਸ਼੍ਰਮ ਦੀ ਵ੍ਯਵਸਥਾ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇਗਾ।" "ਨਿਤ, ਬ੍ਰਹਮ-ਮਈ, ਆਦਿ-ਪੁਰਖ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਨਾ ਦੇਵ, ਨਾ ਸਿੱਧ, ਨਾ ਦੈਤਿਆ ਵੇਖ ਸਕਦੇ, ਜੇਕਰ ਗਿਆਨ ਮਾਰਗ ਛੱਡ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੱਛੀ ਆਦਿ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰੇ।" "ਨਮਸਕਾਰ, ਨਮਸਕਾਰ, ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਨੂੰ! ਮੁੜ ਮੁੜ ਨਮਸਕਾਰ! ਅੱਗੇ ਤੇ ਪਿੱਛੇ ਨਮਸਕਾਰ! ਮੈਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਲੈ ਚਲ—ਨਮਸਕਾਰ!" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਜਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਚਕਰ ਅਤੇ ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਪਰਮਾਤਮਾ, ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਚੇਤਨਾ, ਜੋ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਟਿਕੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਉੱਚੀ ਹੋ ਗਈ; ਉਸਨੇ ਸਦਾ ਦੇ ਲਈ ਬ੍ਰਹਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਤਮਾ, ਜੋ ਮੁਕਤੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰਮ ਵਿਲੀਨਤਾ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸ ਵੇਲੇ, ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: "ਉਸ ਸਮੇਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ (ਇੰਦਰ), ਨੂੰ ਦੁਰਵਾਸਾ ਨੇ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ: 'ਤੂੰ ਸੁਪ੍ਰਤੀਕ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਮਾਨਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸੇਂਗਾ।' ਜਦੋਂ ਭੂਧਰ ਨੇ ਕਿਹਾ, 'ਤੈਨੂੰ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ, ਮੂਰਖ,' ਤਾਂ ਇੰਦਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਮਾਨਵ ਲੋਕ ਵੱਲ ਆ ਗਿਆ।" "ਫਿਰ ਉਸ ਅਜੈਯ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਰਮ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਨੇ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਅਤੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੁ ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਚਾ ਨੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਕੀ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਮੇਰਾ ਸੰਦੇਹ ਦੂਰ ਕਰ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ।" ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾ੍ਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਦੂਰਜਯ ਨੇ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਸ਼ਤਕ੍ਰਤੁ, ਹਾਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਭਾਰਤ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਦੇ ਪੂਰਬ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਯਕਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮਹਾਨ ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ।" "ਫਿਰ ਵਿਦ੍ਯੁਤ੍ਸੁ ਅਤੇ ਵਿਦ੍ਯੁਚਾ, ਜੋਗ ਅਪਣਾਉਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਲੰਬੀ ਬੁਖਾਰ ਦੀ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਣਾਯਾਮ ਅਤੇ ਕਰਮ ਜੋਗ ਕਰਕੇ ਹੋਈ। ਜਦੋਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਦੂਰਜਯ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਹੁਣ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਉਹ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਆਏ।" "ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਦੈਤ, ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਲੈ ਕੇ, ਹਿਮਾਲਿਆ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਏ। ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਵੱਡੀ ਫੌਜ ਇਕੱਠੀ ਕਰਕੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਪੋਜ਼ੀਸ਼ਨ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।" "ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਗੁਰੂ, ਰਿਸ਼ੀ ਆੰਗਿਰਸ ਨੇ ਆਖਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਗੋ-ਯਜਨ (ਗਉ-ਯਜ) ਕਰੋ, ਫਿਰ ਅਗਲਾ ਕਰਮ ਕਰੋ।