ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਸ ਥਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਕੁੰਡ ਕਿਉਂ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ।" ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, "ਇੱਕ ਵਾਰ, ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਜਦ ਰਾਜਾ ਸਵਰਗ ਵਲ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਰਾਜ ਕਰਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਉਥੇ ਆਏ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਕਹਿ ਕੇ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਓਥੇ ਹੀ ਅੰਤਰਧਿਆਨ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵਲੋਂ ਕੀ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੱਤਾ, ਇਹ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਮਿਲੀ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਰਜ਼-ਮੁਕਤੀ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਦੇ ਮਨ ਵਿਚ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਮਥੁਰਾ ਨਗਰੀ ਚੱਲੀਏ।" ਉਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹਨ। "ਅਸੀਂ ਵਿਮਤੀ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਯੁੱਧ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।" ਧਰਤੀ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਕਲਪਗ੍ਰਾਮ ਚਲੇ ਗਏ। "ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹਾਂ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਜੀ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਅਚੁਤ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ!" ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਲੋਂ ਸਨਮਾਨਿਤ ਧਰਤੀ, ਮੈਂ ਇਹ ਬਚਨ ਆਖੇ: ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਤੁਹਾਡੀ ਭਲਾਈ ਹੋਵੇ।" ਧਰਤੀ ਨੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਵਰਾਹ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰੱਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਰਭੈਤਾ ਦਿਓ।" "ਵਿਮਤੀ ਨਾਮਕ ਮਹਾ ਪਾਪੀ ਨੇ ਭਿਆਨਕ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਵਿਵਸਥਾ ਕਰਕੇ, ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਨਗਰੀ ਆਇਆ।" ਜਦ ਮੈਂ ਉਥੇ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਧਰਤੀ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਮੈਂ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉੱਥੇ ਉਠਾਇਆ, ਤੇ ਉਹ ਥਾਂ 'ਅਸੀਕੁੰਡ' ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਮੈਂ ਉਥੇ ਇੱਕ ਅਦਭੁਤ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਕੰਨ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗੀ। ਜੋ ਭਗਤ ਅਤੇ ਸਯਾਮੀ ਵਿਅਕਤੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਤੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ... ਉਸ ਵੇਲੇ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਆਇਆ। ਉਥੇ ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ—ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸੁੰਦਰ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਭਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ—ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਵਾਮਨ ਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਚੌਥੀ ਰਾਘਵ ਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ। ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਉਥੇ ਅਸੀਕੁੰਡ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ। ਅਸੀਕੁੰਡ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਗਿਣਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਉਥੇ ਉਹ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਦਾ ਯੋਗ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ 'ਅਸੀਕੁੰਡ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਮਕ, ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦਾ 166ਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਆਖਿਆ: "ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ, ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ ਨੇ ਵੱਡੇ ਆਤਮਾ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ।" ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਪੁੱਛਿਆ? ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ।" ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਨਾ ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਨਾ ਹੀ ਸਤਪੁਰੁਸ਼ਾਂ ਦਾ ਆਦਰ। ਤੀਰਥ ਆ ਕੇ ਵੀ, ਉਹ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ। ਦੋਵੇਂ ਸੰਧਿਆਂ ਤੇ ਸੁੱਤਿਆਂ ਵੀ, ਉਹ ਮੂਰਖ ਐਸਾ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਪੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦਾ, ਮੰਦ ਬੁਧੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਸੰਗਤ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਬਹੁਤ ਮਾੜਾ ਹੈ। ਸਾਰੇ ਧਰਮਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਆਸ਼੍ਰਮ ਨੂੰ ਸਵੈੰਭੂ ਨੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾੜਾ ਮਨੁੱਖ ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਪਾਪਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।