ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵੱਡੇ ਪਾਪੀ, ਪਰਾਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਨਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਐਸੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਯੁੱਗ ਇਕ ਲੱਤ ਉੱਤੇ ਖੜਾ ਰਹਿਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਜੋ ਦਾਨ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰੋਧ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਮਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਡੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੋਰ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰਾ ਮਥੁਰਾ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਕੋਈ ਰਿਗਵੇਦ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਮਾਥੁਰਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਦੂਜਾ ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਚਾਰੇ ਵੇਦਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮਾਥੁਰਾ ਦੀ ਹੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਵਾਸੀ ਲੋਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਚਤੁਰਭੁਜ ਭਗਵਾਨ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਹਨ। ਗਿਆਨਵਾਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਅਗਿਆਨੀ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਦੇ ਇਸ ਅੰਸ਼ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਇਹ ਅਸੀਕੁੰਡ ਕਿਹੜਾ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਪ੍ਰਭੂ।" ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਕ ਰਾਜਾ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਰਾਜੇ ਦੇ ਸਵਰਗ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਰਾਜ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਰਾਜ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਓਦੋਂ ਨਾਰਦ ਜੀ ਉਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚੇ। ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਸਾਰਾ ਕੁੱਝ ਮੰਨ ਕੇ, ਉਸ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕੀਤੀ ਤੇ ਫਿਰ ਉੱਥੇ ਹੀ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਏ।" ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ ਗਿਆ, "ਉਸ ਵੇਲੇ ਨਾਰਦ ਜੀ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਕੀ ਕਿਹਾ?" ਮੰਤਰੀਆਂ ਨੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾ ਲਿਆ। ਨਾਰਦ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਕਰਜ਼ ਮੁਕਤੀ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਫਿਰ ਸਭ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ, "ਆਓ, ਅਸੀਂ ਮਥੁਰਾ ਨਗਰੀ ਚੱਲੀਏ।" ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹਨ। "ਅਸੀਂ ਵਿਮਤੀ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ।" ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਕਲਪਗ੍ਰਾਮ, ਧਰਤੀ ਮਾਤਾ, ਉੱਥੇ ਚਲੇ ਗਏ। "ਜਦ ਤੱਕ ਮੈਂ ਸਾਹਮਣੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਨੇੜੇ ਰਹਿਣ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਜੀ ਦੀ ਜੈ ਹੋਵੇ, ਅਚਿੰਤਯ ਦੀ ਜੈ, ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਜੈ, ਅਚ੍ਯੁਤ ਦੀ ਜੈ!" "ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਗਤ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਧਰਤੀ, ਤੀਰਥਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਤ, ਮੈਂ ਇਹ ਬਾਤਾਂ ਆਖੀਆਂ: ਕੋਈ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਭਲਾ ਹੋਵੇ—ਜੋ ਵੀ ਮਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਹੇ ਵਰਾਹ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਮਰਥ ਹੋ, ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰਤਾ ਦਿਓ।" "ਵਿਮਤੀ ਨੇ ਵੱਡਾ ਭਿਆਨਕ ਡਰ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।" ਤਦ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਨਗਰੀ ਆਇਆ।" "ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ, ਮੈਂ ਉਸ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।" "ਮੈਂ ਤਲਵਾਰ ਦੀ ਨੋਕ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਚੁੱਕੀ, ਇਸ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਧਰਤੀ, ਇਹ ਥਾਂ ਅਸੀਕੁੰਡ ਕਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" "ਹੁਣ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਇਕ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮਨ ਤੇ ਕੰਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰੇਗੀ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਦਵਾਦਸੀ ਤੇ ਚਤੁਰਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੇ ਸਯਮ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ—ਉਸ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਮਥੁਰਾ ਆਇਆ। ਉੱਥੇ ਮੈਂ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਚਾਰ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹਨਾਂ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਮਜ਼ਬੂਤ, ਸੁੰਦਰ, ਸੋਹਣੀ ਭਾਵਾਂ ਵਾਲੀਆਂ—ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੀਜੀ ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਵਾਮਨ ਦੀ ਸੀ, ਚੌਥੀ ਰਾਘਵ ਦੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਚਾਰੇ ਸਮੁੰਦ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਤਿਆ ਕੀਤਾ।" "ਉੱਥੇ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਕੁੰਡ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਹੈ। ਅਸੀਕੁੰਡ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਉਤਮ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਉੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਪ੍ਰਤਿਮਾਵਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਲਈ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਮਹਾਤਮ ਅਤੇ ਅਸੀਕੁੰਡ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਇਹ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।