ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਵਾਰ, ਸ੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੇ ਗੋਵਰਧਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਿੱਚ, ਅੰਨਕੂਟ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਚੌਂਸਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਜਿਸ ਵਿਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਜੇ ਕੋਈ ਅਰਿਸ਼ਟਾ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਗੋ-ਹਤਿਆ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹਤਿਆ ਵਰਗੇ ਭਾਰੀ ਪਾਪ ਵੀ ਜਲਦੀ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਰੋਵਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖਣ ਨਾਲ ਹੀ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਇੰਦਰਧਵਜ ਨਾਮਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਸਰਵੋਚ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਹਰਾ ਨੇ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਅਤੁੱਲ ਫਲ ਸ਼ੀਘ੍ਰ ਦੱਸਿਆ। ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਉੱਤਮ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜਾਗਰਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਅੰਨਕੂਟ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਦੀ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਇਹ ਕਥਾ ਭਾਵ ਨਾਲ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਅੰਨਕੂਟ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ' ਨਾਮਕ ਚੌਂਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਗਲੇ ਅਧਿਆਇ ਵਿੱਚ, ਸ੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਇਕ ਘਟਨਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸੁਸ਼ੀਲਾ ਸੀ। ਉਹ ਸਦਾ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਸਮਾਂ ਵਧਦਾ ਗਿਆ, ਉਹ ਖਰੀਦ-ਵਿਕਰੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਡੁੱਬਿਆ ਰਹਿੰਦਾ। ਕਦੇ ਵੀ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਿਖਿਆ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ। ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ ਉਹ ਸਦਾ ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਦਾਨ ਦੇਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਉਸ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੋਈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਕੋਠੀ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਪਾਪੀ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਵੀ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਹੀ ਜੁੜਿਆ ਰਹਿੰਦਾ। ਇਕ ਦਿਨ ਉਹ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਰ ਕੇ ਪ੍ਰੇਤ ਦੀ ਅਵਸਥਾ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਭੁੱਖ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਉਹ ਰੇਤਲੇ ਇਲਾਕੇ ਵਿੱਚ ਭਟਕਣ ਲੱਗਾ। ਕਿਸੇ ਵਾਰ, ਕismet ਦੇ ਕਰਮ ਨਾਲ, ਉਥੇ ਇੱਕ ਕਾਰਵਾਂ ਆਇਆ। ਕਾਰਵਾਂ ਦੇ ਲੰਘ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਵਪਾਰੀ ਇਕ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਆ ਕੇ ਠਹਿਰ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਉਹ ਲੰਮੀ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹੁਤ ਡਰਾਉਣਾ, ਛੋਟੇ ਹੱਥਾਂ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਡਰਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਭਾਗ ਦੇ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਨੇ ਦੂਰੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ। ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖ ਕੇ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੋਚਿਆ, "ਅੱਜ ਤੂੰ ਮੇਰਾ ਭੋਜਨ ਬਣਨਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ?" ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਉਥੋਂ ਜਾਣ ਲੱਗਾ, ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਮਾਸ ਖਾਵਾਂਗਾ ਤੇ ਤੇਰਾ ਖੂਨ ਪੀਵਾਂਗਾ।" ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਬੋਲੇ, "ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਇਸ ਕਠਿਨ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਜੇਕਰ ਇਹ ਡੈਮਨ ਮੈਨੂੰ ਖਾ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਤੁਸੀਂ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ? ਸਚ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਗਿਆਨੀ!" ਵਿਭੂ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ: "ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਸੁੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਪਰ ਸਾਰੇ ਕੁਝ ਚੋਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਲੈ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਤੇ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਗਰੀਬ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਜੋ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਕਰ ਲਓ।" ਪ੍ਰੇਤ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਸਮੇਂ ਤੇ ਛੱਡ ਦਿਆਂਗਾ; ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਮੰਨ। ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਪੂਰਾ ਕਰਕੇ, ਮੇਰੀ خاطر ਮਥੁਰਾ ਜਾ।" "ਚਾਰ ਸ਼ੁਭ ਲਕੜੀਆਂ ਵਾਲੇ ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ...