ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਯਮ ਦੇ ਆਲਯ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਉਥੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਵਰੁਣ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਵਰੁਣ ਦੇ ਆਲਯ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਜੇ ਉਹ ਇੱਥੇ ਹੀ ਆਪਣਾ ਸਰੀਰ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਲਈ ਮੁੜ ਕੇ ਆਉਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ—ਇਹ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਚ ਆਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਜਿਸ ਨੇ ਅੰਨਕੂਟ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰ ਲਈ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਫਲ ਉਥੇ ਹੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਸੋਚਣ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਹੀ ਰਾਜਸੂਯ ਅਤੇ ਅਸ਼੍ਵਮੇਧ ਯਜ੍ਯਾਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਤੁਸੀਂ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ, ਗੁਣ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਬਿਆਨ ਕਰੋ।" ਇਸ 'ਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਗੋਵਰਧਨ 'ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਥੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।" ਸੁਵੇਰੇ, ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਣ 'ਤੇ, ਮਾਨਸ ਗੰਗਾ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਪੁੰਡਰੀਕ ਪੋਖਰ 'ਤੇ ਜਾ ਕੇ, ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਰਮਾਂ ਨਾਲ, ਭਗਤ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ ਹਰੀ ਦੇ ਆਲਯ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਸੰਕਰਸ਼ਣ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਬਲਭਦ੍ਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਤੁਰੰਤ ਹੀ ਮੰਗਿਆ ਹੋਇਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਇਥੇ ਹੀ ਕਦੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਯਜ੍ਯ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਰੋਕਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਜੋ ਸੱਚੀ ਭਗਤੀ ਹੋ ਸਕੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਐਸੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਸੰਤੋਖ ਮਿਲਿਆ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦ੍ਰ ਨਾਲ ਸਿੱਧਾ ਸੰਵਾਦ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਵੱਡਾ ਪਹਾੜ ਗੋਵਰਧਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਚੁੱਕ ਲਿਆ। ਉਥੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੇਵੀਆਂ, ਗਾਂਵਾਂ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ—all ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਥੇ ਦਾਨ ਪੁਜਾ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸੌ ਯਜ੍ਯਾਂ ਦੇ ਫਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਵਾਜਪੇਯ ਯਜ੍ਯ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੋਖਰ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਕਰਤਵ ਬਣਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ ਹੀ ਅਰਿਸ਼ਟ ਦੇ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਯੁੱਧ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਗੁੱਸੇ 'ਚ ਆ ਕੇ, ਪੈਰ ਦੀ ਠੋकर ਨਾਲ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਰੂਪੀ ਦੈਤ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ। ਇਹ ਅਰਿਸ਼ਟ, ਜੋ ਪਾਪੀ ਸੀ, ਮੇਰੇ ਹੱਥੋਂ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਹੀ, ਉਸ ਦੇ ਨਾਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਪੋਖਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੀ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਜੇ ਕੋਈ ਅਰਿਸ਼ਟ ਅਤੇ ਰਾਧਾ ਪੋਖਰਾਂ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਥੇ ਤੱਕ ਕਿ ਗਾਂਵਾਂ ਜਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਵੀ ਛੁਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰ ਲੈਣ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਇੰਦਰਧਵਜ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਅਤਿ ਉੱਚੀ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ ਹਰਾ ਨੇ ਇਸ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਅਤੁੱਲ ਫਲ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਲਈ, ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਰਣ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਭ ਹੈ। ਜੋ ਕੋਈ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਾਂਵਾਲੀ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਨਕੂਟ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦਾ ਮਹਾਤਮਿਆ ਸੁਣਾਇਆ। ਜੋ ਕੋਈ ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਹਰੀ ਦੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦੀ ਕਥਾ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਵੱਡਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।