ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਅਯੋਧਿਆ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਰਾਮ, ਰਾਖਸ਼ਸਾਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਾਹਿਰ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਬਾਦ, ਵਿਭੀਸ਼ਣ ਨੂੰ ਲੰਕਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸ੍ਰੀ ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਉਹ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੇਵਤਾ ਦਿਓ ਜੋ ਅੱਜ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ।" ਰਾਮ ਨੇ ਦਿਨ-ਦਿਨ ਵਾਰਾਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਉਸ ਨੇ ਕਪਿਲਾ, ਜੋ ਦੇਵਦਾਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੱਤੀ। ਰਾਮ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਯੋਧਿਆ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਸ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਲਵਣ ਦੇ ਸੰਘਾਰ ਲਈ, ਰਾਮ ਨੇ ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੂੰ ਭੇਜਿਆ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਚਾਰ ਭਾਗੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਮਥੁਰਾ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਲਵਣ ਦਾ ਸੰਘਾਰ ਕਰਕੇ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਉੱਥੇ, ਛਬੀਸ ਹਜ਼ਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦ ਤੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ। ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਕਰਵਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਇੱਕ ਕਰੋੜ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਨੇ ਲਵਣ ਦੀ ਮੌਤ ਸੁਣੀ, ਉਹ ਨੇ ਇਹ ਬਚਨ ਕਹੇ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਉਹ ਬਚਨ ਸੁਣ ਕੇ ਅਰਜ ਕੀਤੀ, "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਵਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੇਵਤਾ ਮੈਨੂੰ ਦਿਓ।" ਰਾਮ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਲੈ ਲੈ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਇਹ ਵਾਰਾਹ ਰੂਪ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ।" ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਲੋਕ ਧਨਿਆ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਕਪਿਲਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ, ਰਾਜ ਅਭਿਸ਼ੇਕ ਹੋਣ ਤੇ, ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼ਤ੍ਰੁਘਨ ਨੇ ਦੇਵਤਾ ਲੈ ਕੇ ਮਥੁਰਾ ਨੂੰ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ, ਰਘੁਕੁਲ ਰਾਮ ਨੇ ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ ਉਪਾਸਨਾ ਕੀਤੀ। ਜੋ ਫਲ ਗਿਆ ਜਾਂ ਜ੍ਯੇਠ ਪੁਸ਼ਕਰ ਤੇ ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਫਲ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ, ਗੋਵਿੰਦ, ਅਤੇ ਹਰੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਸੂਰਜ ਉਗਣ ਸਮੇਂ ਮੇਰੀ ਕਿਰਣ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ ਹੈ; ਕੇਸ਼ਵ ਤੇ ਦਿਨ ਦੇ ਚੌਥੇ ਭਾਗ ਵਿਚ ਮੇਰੀ ਕਿਰਣ ਹੈ। ਇਹ ਗਿਆਨ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਪੁਰਾਤਨ ਹੈ; ਮੇਰਾ ਪਿਤਾ ਸਦਾ ਧਰਮਵਾਨ ਹੈ। ਇਥੇ, 'ਕਪਿਲਾ ਵਾਰਾਹ ਦੀ ਮਹਾਤਮ', ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਦੇ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਅੰਨਕੂਟ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦੀ ਮਹਾਤਮਤਾ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ, ਗੋਵਰਧਨ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਔਖਾ ਹੈ। ਉੱਥੇ ਇੱਕ ਝੀਲ ਹੈ, ਹੇ ਸੁਭਾਗਾ, ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ, ਬੂਟਿਆਂ ਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਝੀਲ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਇੰਦਰ ਝੀਲ ਹੈ, ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਯਮ ਤੀਰਥ ਹੈ। ਹੇ ਭਾਗਵਤੀ, ਮੈਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਖੇਡਾਂਗਾ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਦੁਵਿਧਾ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਨੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਮ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉੱਥੇ, ਵਾਰੁਣ ਤੀਰਥ 'ਤੇ ਪੁੱਜ ਕੇ, ਉਹ ਸਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾ ਕੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਰੁਣ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ, ਜੇ ਇੱਥੇ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦੇਵੇ, ਤਾਂ ਵੀ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਉਸ ਦੀ ਮੁੜ ਆਉਣੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ; ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਸੱਚ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅੰਨਕੂਟ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਮੁੜ ਕਦੇ ਦੁਖੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪਿੰਡ ਦਾਨ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਫਲ ਉੱਥੇ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਉਹ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਜਸੂਯ ਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗੁਣ, ਅਤੇ ਮਹਾਤਮਤਾ ਬਿਆਨ ਕਰ।