ਇੱਕ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਤੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਉਹ ਨੇਕੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਹੋ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਇੰਦ੍ਰਿਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕਰਕੇ ਵੱਸਦਾ ਰਿਹਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੰਦਾ ਸੀ, ਹੇ ਧਰਤੀ। ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਕਲਪਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਦਿਨ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਬੋਲਿਆ, "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਸੁਣੋ, ਇਹ ਬੇਚੈਨੀ ਵਾਲੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ।" ਫਿਰ, ਉਹ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਵਿਦਵਾਨ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਦੋਵੇਂ ਉਤਕ੍ਰਿਸ਼ਟ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਲਪਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਇਕ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਦਸਵੀਂ ਅਵਸਥਾ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਆਖਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਵੇਦ-ਅਧ੍ਯਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ, ਪਿਤਾ-ਭਗਤੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕਲਪਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਕ ਪਤਲੀ ਕਮਰ ਵਾਲੀ ਧੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਦਿਨ, ਦਿਵ੍ਯ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ, ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਆਇਆ। ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮਹਿਲਾ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੋ?" ਦਿਵ੍ਯ ਗਿਆਨ ਨਾਲ, ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਆਦਰ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸੱਸ-ਸੁਰਾ ਦੇ ਘਰ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਦੱਸੋ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਕਦੋਂ ਹੋਵੇਗੀ?" ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੋ-ਵਾਰ ਜਨਮੇ।" ਉਹ ਖਾਣਾ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਹੈ। "ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ-ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੱਸ-ਸੁਰਾ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਮੌਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਲੱਗਾ। ਨੇੜੇ ਪੱਥਰ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਓਹ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਉਹ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਪੁੱਤਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਬੇਹੋਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਜ਼ੋਰ-ਜ਼ੋਰ ਰੋਇਆ। ਫਿਰ ਉਹ ਆਖਿਆ, "ਉਹ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਲਈ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੈ।" ਅਪਸਤੰਬ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਜੋ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਤਿਆਗ ਦਿੰਦਾ, ਉਸ ਲਈ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜਲ-ਦਾਨ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ।" ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਹੇ ਭਾਗਸ਼ਾਲੀ, ਆਪਣੇ ਸੱਸ-ਸੁਰਾ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। "ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਚਾਹੇ ਜਾ," ਉਸ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਗਿਆ। "ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮੌਤ ਦਾ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਬਣਿਆ," ਉਸ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ। ਪੁੱਤਰ-ਦਾਮਾਦ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਸੱਸ-ਸੁਰਾ ਨੇ ਆਖਿਆ, "ਉਸ ਦੋਸ਼ ਕਰਕੇ, ਹੇ ਰਿਸ਼ੀ, ਤੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਫਲ ਭੋਗਿਆ ਹੈ।" ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਾਪ ਉਸ ਪਤਿਤ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਤਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।