ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਉਹ ਲੋਕ ਜੋ ਬੜੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸੌ ਕਰਮ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲਾ ਮਧੂਵਨ ਨਾਮ ਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਤਾਲਾ ਹੈ। ਚੌਥਾ ਕਾਮਯਕਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਤਵਾਂ ਜੰਗਲ, ਹੇ ਧਰਤੀ, ਖਾਦਿਰਾ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਨੌਵਾਂ ਜੰਗਲ ਲੋਹਾਰਗਲਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵਾਂ ਭਾਂਡੀਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਰਵਾਂ ਵ੍ਰਿੰਦਕਾ ਜੰਗਲ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮਿਆ ਦੇ ਮਹਾਨ 'ਦੇਵਵਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਚੈਪਟਰ ਦਾ ਅੰਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਚਕ੍ਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਵਰਨਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਹੇ ਧਰਤੀ। ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰ 'ਮਹਾਗ੍ਰੋਦਯ' ਨਾਮਕ ਹੈ। ਉੱਥੇ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਧੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਆਪਣੀਆਂ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਵੱਸਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਕ ਹੋਰ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਉਸੇ ਨੇ ਸਦਾ ਸਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਵੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਧਰਤੀ। ਉਹ ਕਲਪਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦਾ ਨਿਰੰਤਰ ਵਰਨਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਫਿਰ, ਉਸਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜਾਗੀ, ਤੇ ਉਸ ਨੇ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਹੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸੁਣੋ, ਇਹ ਬੇਚੈਨੀ ਵਾਲੀ ਬੇਨਤੀ ਹੈ।" ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਮਾਹਰ ਸੀ, ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ। ਫਿਰ, ਉਹ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੋ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉੱਚਾ ਉਡ ਗਿਆ। ਉਥੇ, ਦੋ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕਲਪਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਸਦੇ ਰਹੇ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਦਸਵੇਂ ਪੜਾਅ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਮੌਤ ਨੇੜੇ ਆਈ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕਿਹਾ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਦੁਆਰਾ, ਗੰਗਾ ਦੇ ਕੰਢੇ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਭਗਤੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਗੰਗਾ ਕੰਢੇ ਲਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਕਲਪਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ, ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਦੀ ਇੱਕ ਧੀ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਕਮਰ ਪਤਲੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਵਾਰੀ, ਦਿਵਿਆ ਵਿਵਸਥਾ ਨਾਲ, ਕਾਨਯਕੁਭਜ ਦੇ ਨਿਵਾਸੀ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਚੰਗੀ ਮਹਿਲਾ, ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਈ ਹੋ?" ਉਸ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ, ਦਿਵਿਆ ਗਿਆਨ ਦੁਆਰਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਤੇ ਆਦਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਘਰ ਖਾਣਾ ਖਾਂਦਾ ਸੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਸਦਾ ਪਿਤਾ, ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਦਾ ਭਗਤ ਸੀ, ਬਹੁਤ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, "ਹੇ ਮਾਹਰ, ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਕਦ ਹੋਵੇਗੀ?" ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਆਇਆ ਹੈ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦੁਜੀ ਜਨਮ ਵਾਲੇ।" "ਉਹ ਭੋਜਨ, ਜੋ ਸ਼ੂਦਰਾਂ ਨੇ ਬਣਾਇਆ, ਤੁਹਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਹੈ।" "ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ੂਦਰ ਭੋਜਨ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਮੌਤ ਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।" ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ। ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਾਸੋਂ ਹਟ ਗਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਸਸੁਰ ਦੇ ਘਰ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਦੁਖੀ ਤੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਮਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਨੇੜੇ ਪੱਥਰ ਵੇਖਿਆ, ਤੇ ਪੈਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਚੁਕਿਆ। ਫਿਰ, ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ।