ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਕਿਰਤਾਂ ਕਦੇ ਥਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਸ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਇਕ ਵਸਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਵਰਤਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਸ ਥਾਂ 'ਤੇ, ਸੁਰ ਉਚਿਤ ਹਨ, ਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ 'ਤੇ ਸੱਜਣ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਸ਼ੁਭ ਧੁਨੀ ਹੋਦੀ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ, ਆਪਣੇ ਡਰ ਵਿੱਚ, ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਉਸ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਵੇਖ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਦੇਵੀ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵੱਲੋਂ ਕਾਂਸਾ ਦੇ ਵਧ ਦੇ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ, ਕੁਸ਼ਤੀਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਵਜਰਾਨਨ ਦਾ ਚਿੰਤਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ-ਚਾਹੇ ਫਲ ਨਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਉਹ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਵਾਲੀ ਅਤੇ ਭਾਗ ਉਚਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ, ਵਰਤਾਨਾ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਮਥੁਰਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪਤੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕੀਤੀ। ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਜਿੰਨੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਸੇ। ਜਿਹੜੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ-ਹੱਤਿਆਰੇ, ਸ਼ਰਾਬੀ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਵਚਨ-ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਹਨ—ਉਹ ਵੀ, ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਕੇ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ, ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ, ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਮਥੁਰਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣਾ' ਨਾਮਕ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੀ ਇੱਕ-ਸੌ-ਸਠੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਹੁਣ, ਦੇਵਵਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਜਿਹੜੇ ਮੋਹ-ਵਸ਼, ਧਰਮ ਤੋਂ ਮੁੜੇ ਹੋਏ, ਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ—ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਆਪਣੇ ਪੁਣਿਆਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਨਰਕ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਸਹੇ ਬਿਨਾ—ਮਨੁੱਖ, Mathurā, ਜੋ ਨਰਕ ਦੀ ਪੀੜ੍ਹਾ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਦੇਵੀ ਹੈ, ਪਾਪ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੱਡੀ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸੌ ਕਾਰਜ ਕੀਤੇ ਹਨ— ਪਹਿਲਾ ਮਧੁਵਨ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਤਾਲ ਹੈ। ਚੌਥਾ ਕਾਮਯਕਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਗਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਹੈ। ਸਤਵਾਂ ਜੰਗਲ ਖਾਦਿਰ ਹੈ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਨੌਵਾਂ ਲੋਹਾਰਗਲਵਨ ਹੈ, ਜੋ ਉਲੰਘਣਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗਿਆਰਵਾਂ ਭਾਂਡੀਰਾ ਹੈ, ਤੇ ਬਾਰਵਾਂ ਵ੍ਰਿੰਦਕਾ ਜੰਗਲ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ, ਕ੍ਰਮਵਾਰ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹਨ— ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਦੇਵਵਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ' ਨਾਮਕ, ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਦਾ ਇੱਕ-ਸੌ-ਇਕਸਠੀਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈ। ਹੁਣ, ਚਕ੍ਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ: ਮੈਂ ਫਿਰ ਇਕ ਹੋਰ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਸੁਣੋ, ਧਰਤੀ। ਮਹਾਗ੍ਰਹੋਦਯਾ ਨਾਮਕ, ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦਾ ਸਿੰਗਾਰ ਹੈ। ਇਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਪੁੰਨ ਸੀ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਧੀ ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ, ਉਥੇ ਵੱਸਿਆ, ਧਰਮ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀ ਨਿਸ਼ਠਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ। ਉਸ ਸਮੇਂ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਉਸ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਵੱਸਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸ਼ਾਲਿਗ੍ਰਾਮ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਜਾਂਦੇ। ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਕਲਪਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਵਿਦਾ ਹੋਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ, ਉਸ ਨੇ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਸੁਣ ਕੇ, ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: "ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ, ਉਸ ਮੰਗ ਨੂੰ ਸੁਣੋ ਜੋ ਦੁਖ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀ ਹੈ।" ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ ਨੇ, ਵੇਦਾਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ—ਫਿਰ, ਉਹ ਨਿਪੁੰਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਦੋ ਸਰਵੋਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉੱਡ ਗਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਕਥਾ, ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਅਧਿਆਇਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੀ ਹੋਈ।