ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਮਥੁਰਾ ਦੇ pavittar ਯਾਤਰਾ ਮਾਰਗ 'ਤੇ, ਗੋਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਮੁਕਤਿਕੇਸ਼ਵਰ ਵਰਗੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ—ਅਰਥਾਤ ਆਰਾਮ ਦੇ ਸਥਾਨ—ਕਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਯਾਤਰੀ ਪਹਿਲਾਂ ਭਗਵਾਨਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਯਥਾਵਿਧੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਮੁੱਖ ਦੇਵੀ-ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮੈਥੁਰਾ ਵਿਚ ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਯਾਤਰਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਯਾਤਰੀ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ 'ਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਸੁਮੰਗਲਾ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ: "ਇਹ ਯਾਤਰਾ ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਲਈ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ।" ਫਿਰ, ਯਾਤਰੀ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਰੱਖਿਆ ਹੇਠ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਾਤਰੀ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਵੱਲੋਂ ਰਚੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਥੇ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਕਦੇ ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਾਲ ਇੱਥੇ ਮਨੋਵਾਂਛਿਤ ਵਰ ਦਿਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿੱਥੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਸੁਹਾਵਣੀ ਧੁਨੀ ਅਤੇ ਦਾਏ ਪਾਸੋਂ ਮੰਗਲਮਈ ਸੁਰ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ, ਆਪਣੇ ਡਰ ਵਿੱਚ, ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਵੱਲੋਂ ਕਂਸ ਦੇ ਨਾਸ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਫਿਰ, ਜਦੋਂ ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਹੋਈ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵਜ੍ਰਾਨਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨ-ਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮੰਗਲ, ਪਾਪ ਨਾਸਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਫਲ ਦੀ ਅਰਜ਼ੋਈ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਸੂਰਜ, ਜੋ ਵਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਥੁਰਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਸਵਾਮੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਨੌਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਯਾਤਰੀ ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿਚ, ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ, ਜਿੰਨੀ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੀਆਂ 'ਚ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੰਤਾ, ਸ਼ਰਾਬੀ, ਚੋਰ ਜਾਂ ਵਚਨ ਤੋੜਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਹੋਵੇ—ਜੇ ਉਹ ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਲੋਕ ਵੀ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਪਰਮ ਪਦ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਪ੍ਰਦੱਖਣਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਨਾਮਕ ਸੌਂਵੀਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਦੇਵਵਨ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਮੋਹ-ਭੁਲਾਵੇਂ ਵਿੱਚ, ਧਰਮ ਤੋਂ ਵਿੱਛੜੇ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹਨ—ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੁੰਨਿਆਂ ਕਰਕੇ, ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਭੋਗਣ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹੀ, ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਸ਼੍ਰੀ ਵਰਾਹ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: "ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਉਹ ਦੇਵੀ, ਜੋ ਨਰਕ ਦੇ ਦੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਤੀਰਥ ਸਥਲਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮਹਾਨ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਸੋ ਵਾਰੀ ਪੁੰਨ ਕਰਮ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਨ।" ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲਾ ਮਧੁਵਨ, ਦੂਜਾ ਤਾਲ, ਚੌਥਾ ਕਾਮਯਕਵਨ, ਸੱਤਵਾਂ ਖਾਦਿਰ, ਨੌਵਾਂ ਲੋਹਾਰਗਲਵਨ, ਗਿਆਰਵਾਂ ਭਾਂਡੀਰ ਅਤੇ ਬਾਰਵਾਂ ਵ੍ਰਿੰਦਕਾ ਵਨ ਹੈ। ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਇਨ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਯਥਾਕ੍ਰਮ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਫਲ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦੇ ਮਥੁਰਾ ਮਾਹਾਤਮਯ ਦੇ 'ਦੇਵਵਨ ਮਹਾਤਮ' ਨਾਮਕ ਇਕਸੌ ਇਕਸਠਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਅੰਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਚਕ੍ਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਵਰਾਹ ਜੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, "ਮੈਂ ਹੁਣ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਤੀਰਥ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਸੁਣੋ ਧਰਤੀ! ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਮਹਾਗ੍ਰਿਹੋਦਯ ਹੈ, ਜੋ ਜੰਬੂਦਵੀਪ ਦੀ ਸ਼ੋਭਾ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।