ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਯਾਤਰੀ ਨੇ ਆਗਿਆ ਲੈ ਕੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਮਹਾਂਦੇਵ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਇਆ। ਉਥੇ, ਮਹਾਂਵਿਦਯੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਵਿਕਟ ਅੜਚਨਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਮੱਲੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵੀ ਸਦਾ ਉਥੇ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਤਰਾਂ ਦੀ ਸਿਧੀ ਅਤੇ ਯਕੀਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰੀ ਆਖਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਇੱਕ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਵਾਲਾ ਕੁੰਡ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੀ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਮੁਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਵਿਘਨਰਾਜਾ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਹਾਪਵਿੱਤਰ ਗੰਗਾ ਵੀ ਵੱਸਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦਾ ਮਹਾਨ ਆਸਥਾਨ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੂਪ ਮਹਾਦੇਵ ਦੇ ਚਿਹਰੇ ਵਰਗਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤੋਂ, ਜਦੋਂ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਗਣੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਥਾਂ ਤੇ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹਾਸ-ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਕੇ ਗੋਪੀਆਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਗੋਪਾਲ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦਾ ਉਥੇ ਜਾਣਾ ਵੱਡੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਕੁਝ ਉਥੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਰੂਪ ਤੇ ਢੰਗ ਨਾਲ, ਉਹ ਸਭ ਕੁਝ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਸਦੇ ਮਹਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਉੱਚ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਵਾਲੇ ਗਾਰਗਯ ਤੀਰਥ ਤੇ ਵੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਸੋਮੇਸ਼ਵਰ ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਯਾਤਰੀ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਹਵਨ ਤੇ ਦਾਨ ਕਰਕੇ, ਵਿਸ਼ਨੂ ਨਾਲ ਏਕਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਧਾਰਾਲੋਪਨਕ ਅਤੇ ਵੈਕੁੰਠ ਖੰਡਵੇਲਕ ਤੇ ਵੀ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਮੁਕਤਿਕੇਸ਼ਵਰ ਤੇ ਵੀ ਜਾਵੇ। ਇਹ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨ ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ — ਆਰਾਮ ਦੇ ਥਾਂ — ਵਜੋਂ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਯਥਾ-ਵਿਧੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਫਿਰ ਮੁੱਖ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਯਾਤਰੀ ਆਖਦਾ ਹੈ ਕਿ, "ਤੁਹਾਡੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਥੁਰਾ ਯਾਤਰਾ ਸਫਲ ਹੋਵੇ।" ਵਿਸ਼੍ਰਾਂਤੀ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਰਪਣ ਦੇ ਕੇ, ਯਾਤਰੀ ਨੂੰ ਸੁਮੰਗਲਾ ਤੇ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਦੀ ਪੂਰਨਤਾ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। "ਤੁਹਾਡੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਇਹ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਫਲਦਾਇਕ ਹੋਵੇ," ਉਹ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਯਾਤਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਕੀਤਾ, ਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਮਹਾਨ ਤਪਸਵੀ ਵਾਂਗ ਵੱਸਿਆ। ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਉਹ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਦੇਖਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚੀ ਹੋਈ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਸੁਖ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਦੇ ਅਥਾਹ ਕਰਮਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਧੁਨੀ ਸ਼ੁਭ ਹੋਵੇ, ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਦਰਵਾਜੇ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਧੁਨੀ ਸੁਣਾਈ ਦੇ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਡਰ ਵਿੱਚ ਚੰਡਿਕਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਸਿਮਰਨ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਹਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਉੱਤਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਕਮਸ ਦੇ ਨਾਸ਼ ਲਈ ਉਸ ਦੇਵੀ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ, ਮੁਸ਼ਟੀਕ ਤੇ ਚਾਣੂਰ ਮੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਵਜ੍ਰਾਨਨ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ। ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਨ-ਚਾਹੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ੁਭਤਾ ਦੀ ਅਰਜ਼ੋਈ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਤੇ ਮੰਗਲ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਹ ਸੂਰਜ, ਵਰਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਦੇਵਤਾ, ਮਥੁਰਾ ਵੰਸ਼ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਨੌਮੀ ਨੂੰ, ਯਾਤਰੀ ਨੇ ਪ੍ਰਦਕਸ਼ਿਣਾ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਸਫਲ ਕੀਤੀ।