ਵਰਾਹਪੁਰਾਣਮ੍

ਇੱਕ ਯਾਤਰੀ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਿਆਂ, ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਦਾਤਾ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਆਪਣੀ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਜੋ ਯਾਤਰਾ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਰਾਮ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਸਫਲਤਾ ਪੱਕੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਵੀ ਐਸੇ ਹੀ ਸਫਲ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਾਤਰੀ ਧਨੁਮੰਤ, ਜੋ ਸੈਨਾ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹਨ, ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਪਦਮਨਾਭ, ਲੰਬੇ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ਨੂ, ਜੋ ਡਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਵਸੁਮਤੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਜੈਯ ਹਨ। ਕਾਂਸਾ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣ ਵਾਲੀ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਦੀ ਚਰਚਿਕਾ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀਆਂ ਮਾਤਾਵਾਂ—ਜੋ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕਰਕੇ, ਯਾਤਰੀ ਚੁੱਪੀ ਅਤੇ ਵ੍ਰਤ ਵਿਚ ਰਹਿ ਕੇ, ਦੱਖਣੀ ਕੋਨੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਤੱਕ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਉਹ ਇਕਸ਼ੁਵਾਸਾ ਦੇਵੀ ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਬਹੁਤ ਪੂਜਿਆ ਸੀ; ਇਹ ਸਭ ਤੀਰਥ ਸਥਾਨ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਭ ਸਥਾਨ, ਅਰਕਸਥਲਾ, ਵੀਰਸਥਲਾ, ਕੁਸ਼ਸਥਲਾ, ਪੁਣਯਸਥਲਾ, ਮਹਾਸਥਲਾ—ਸਾਰੇ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ ਹਨ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਚੁੱਕੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਦੇਖਣ ਨਾਲ, ਯਾਤਰੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ੀ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਹਯਮੁਕਤੀ ਅਤੇ ਸਿੰਦੂਰ ਸਥਾਨ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ। ਉਥੇ, ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ, ਇਹ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਖੜਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਯਾਤਰਾ ਵਿਚ ਵਾਹਨ ਰਾਹੀਂ ਜਾਣਾ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ। ਉਥੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਅਤੇ ਛੂਹਣ ਨਾਲ, ਯਾਤਰੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੱਲਿਕਾ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਚਰਚਿਕਾ, ਜੋਗਿਨੀ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਜੋਗਿਨੀਆਂ ਦੇ ਘੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਅਸਪ੍ਰਸ਼ਯ ਅਤੇ ਸਪ੍ਰਸ਼ਯ—ਦੋਨੋ ਮਾਤਾਵਾਂ—ਜਗਤ ਵੱਲੋਂ ਪੂਜੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਫਿਰ, ਯਾਤਰੀ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਖੱਡ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਵਿੱਤਰ ਤਲਾਬ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਥੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਖੇਤ੍ਰਪਾਲ, ਸ਼ਿਵ ਜੀ—ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਦੁਖ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ—ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਦਾ ਖੇਲ-ਪੁਲ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਉਥੇ, ਯਾਤਰੀ ਗੋਪਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਇੱਕ ਪਲ ਲਈ ਟਿਕਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਬਲੀ-ਤਲਾਬ ਵੀ ਹੈ, ਜੋ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਜਲ-ਕ੍ਰੀੜਾ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਉਥੇ ਮੁਰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਉੱਚਾ ਖੰਭਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਚੋਟੀ ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧਤ ਹੈ। ਯਾਤਰੀ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਵਾਸੁਦੇਵ ਅਤੇ ਦੇਵਕੀ ਨੇ ਉਥੇ ਭ੍ਰੂਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਫਿਰ, ਯਾਤਰੀ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਨਾਰਾਯਣ ਦੇ ਆਵਾਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਕੁਝ ਦੇਖ ਕੇ, ਸਮੂਹ ਅਤੇ ਵਿਧੀ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਨੂੰ ਸਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜਾਣਕਾਰੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਜਾਜ਼ਤ ਲੈ ਕੇ, ਪਿੱਟ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਮਹਾਵਿਦਯੇਸ਼ਵਰੀ ਦੇਵੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਪ੍ਰਭਾ ਅਤੇ ਮੱਲੀ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਨਾਲ, ਯਾਤਰੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਸਫਲਤਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਦੀ ਪੱਕੀ ਸੱਚਾਈ ਦੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਭੋਗ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇਸ਼ਵਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਤਲਾਬ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਫ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸਕ ਹੈ। ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਨਾਲ, ਯਾਤਰੀ ਸਭ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਯਾਤਰੀ ਵਿਘਨਰਾਜਾ, ਗਣੇਸ਼ ਜੀ—ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਸਕ—ਦੇ ਦਰ ਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਗੰਗਾ ਜੀ ਵੀ ਹਨ, ਜੋ ਮਹਾਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਯਾਤਰੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ, ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਵਿਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ, ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਫਲਤਾ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਤਮਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।