ਇਕ ਸਮੇਂ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਸ੍ਰਾਧ ਦੀ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਮਨਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਸ੍ਰਾਧ ਲਈ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਜੋ ਪੰਜ ਅਗਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲਗਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ, ਚੇਲਾ ਹੋਵੇ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਕਾਰਜ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਕੁਝ ਲੋਕ ਇਸ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹਨ—ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦੋਸਤਾਂ ਦਾ ਧੋਖਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਨਖਾਂ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ, ਕਾਲੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਕੁਆਰੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਭੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਜੋ ਅਗਨਿ ਦੀ ਉਦੇਸ਼ਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਸੋਮਾ ਵੇਚਣ ਵਾਲਾ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਸ਼ਾਪਿਤ ਵਿਅਕਤੀ, ਚੋਰ, ਨਿੰਦਕ, ਪਿੰਡ ਦਾ ਪਾਦਰੀ, ਜੋ ਪੈਸੇ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਜਾਂ ਪੈਸੇ ਲਈ ਪੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਵੀ ਸ੍ਰਾਧ ਲਈ ਅਯੋਗ ਹਨ। ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲੈਂਦਾ, ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਦੇਸ਼ਨਾ ਕਰਦਾ, ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਦੀ ਔਰਤ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ, ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪਾਦਰੀ ਵੀ ਸ੍ਰਾਧ ਲਈ ਚੁਣੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣ। ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਿਨ, ਗਿਆਨੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਸੱਦਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਤਪਸਵੀ ਘਰ ਆਏ ਹੋਣ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਘਰ ਆਏ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਪੈਰ ਧੋਣ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ, ਵਧੀਆ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਜੋੜੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਪ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਹੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ, ਜਾਂ ਹਰ ਦੇਵਤਾ ਅਤੇ ਹਰ ਪਿਤਰ ਲਈ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਅਕਤੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਮਾਂ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸ੍ਰਾਧ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਵਿਧੀ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਵਿਧੀ ਇਕੱਲੀ ਹੀ, ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਕਰਕੇ ਭੋਜਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਪਿਤਰਾਂ ਅਤੇ ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ ਲਈ ਉੱਤਰ ਵੱਲ। ਕੁਝ ਵਿਦਵਾਨ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸ੍ਰਾਧ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ, ਪਰ ਵੱਡੇ ਰਿਸ਼ੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਕ ਹੀ ਪਕਵਾਨ ਨਾਲ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕੁਸ਼ਾ ਘਾਸ ਦੇਣ ਅਤੇ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਆਗਮਨ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਜੌ-ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਅਰਘਯ ਦੇਣਾ, ਸੁਗੰਧੀ ਧੂਪ ਤੇ ਦੀਵੇ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਅਪਸਵਿਆ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਹੋਇਆ ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇਣ ਤੇ, ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਆਗਮਨ ਵਿਧੀ ਕਰਨੀ, ਅਤੇ ਤਿਲ-ਪਾਣੀ ਤੇ ਅਪਸਵਿਆ ਨਾਲ ਅਰਘਯ ਆਦਿ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਮਹਿਮਾਨ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਆਵੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਯਾਤਰੀ, ਤਾਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਯੋਗੀ ਲੋਕ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਇਸ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ, ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਭਲੇ ਲਈ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲੀ ਸੁਰਤ ਪਛਾਣੀ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦੀ। ਇਸ ਲਈ, ਸ੍ਰਾਧ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਮਹਿਮਾਨ ਨੂੰ ਆਦਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਮਹਿਮਾਨ, ਦੋਵਾਂ ਜਾਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਆਦਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ, ਤਾਂ ਸ੍ਰਾਧ ਦਾ ਫਲ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਅੱਗ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਮਕ ਜਾਂ ਖਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇ, ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਾਲ, ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾ ਹਵਨ 'ਸਵਾਹਾ' ਦੇ ਉਚਾਰਣ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ; ਫਿਰ ਸੋਮਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਤ ਹੈ। ਤੀਜਾ ਹਵਨ ਵੈਵਸਵਤ ਨੂੰ; ਜੋ ਕੁਝ ਬਚ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਭਾਂਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਣਾ। ਫਿਰ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਕਾਇਆ, ਇੱਛਿਤ ਅਤੇ ਠੀਕ ਤਿਆਰ ਭੋਜਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨਰਮ ਤੇ ਆਦਰ ਭਰੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕਹੋ, "ਜਿਵੇਂ ਚਾਹੋ, ਆਨੰਦ ਲੋ।" ਉਹ ਮਨ ਲਗਾ ਕੇ, ਚੁੱਪ ਚਾਪ, ਚੰਗੀ ਮੁਸਕਾਨ ਨਾਲ ਤੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਕੇ ਖਾਣ; ਭੋਜਨ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ, ਗੁੱਸੇ ਜਾਂ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾ, ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹਕੇ ਤੇ ਜਮੀਨ 'ਤੇ ਤਿਲ ਛਿੜਕ ਕੇ, ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਵੰਦਨਾਵਾਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ, ਤੇ ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੁਰਤਾਂ ਹਵਨ ਨਾਲ ਪਾਲੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅੱਜ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ, ਤੇ ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ, ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਅੱਜ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ, ਤੇ ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ, ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਈਆਂ ਪਿੰਡਾਂ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ, ਤੇ ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ, ਜੋ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਉਚਾਰਿਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ।" "ਮੇਰੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ, ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋਣ; ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਸਰਵੋਚ ਆਨੰਦ ਪਾਵਣ, ਤੇ ਬੁਰੇ ਭੂਤ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ।" ਹਰੀ, ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਪ੍ਰਭੂ ਹੈ, ਅਵਿਨਾਸੀ ਆਤਮਾ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਦਾ ਭੋਗੀ, ਇੱਥੇ ਮੌਜੂਦ ਹੈ; ਉਸ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਨਾਲ, ਸਾਰੇ ਦੈਤ ਤੇ ਅਸੁਰ ਤੁਰੰਤ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਬਚਿਆ ਹੋਇਆ ਭੋਜਨ ਤੇ ਪਾਣੀ (ਆਚਮਨ ਲਈ) ਦੇਣਾ, ਇਕ ਵਾਰੀ ਜਾਂ ਵਾਰ-ਵਾਰ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਣ ਤੇ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਧਿਆਨ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ। ਪਿਤਰ-ਸਥਾਨ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਤੇ ਇਕ ਮੋਠਾ ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਿੰਡ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ; ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਦੱਖਣ ਪਾਸੇ, ਫੁੱਲ, ਧੂਪ ਆਦਿ ਨਾਲ ਸਜਾ ਕੇ। ਪਹਿਲਾ ਪਿੰਡ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਬਚੇ ਭੋਜਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ; ਦੂਜਾ ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਤੇ ਤੀਜਾ ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ। ਦਰਭਾ ਘਾਸ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ, ਬਾਂਹਾਂ ਨੂੰ ਉੰਗੁਲੀਆਂ ਨਾਲ ਮਲ ਕੇ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਗੰਧੀ, ਮਾਲਾ ਆਦਿ ਨਾਲ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ। ਦੋਵਾਂ ਜਾਤਾਂ ਦੇ ਵਧੀਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਆਚਮਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੇਣਾ, ਧਿਆਨ ਨਾਲ। "ਤੁਸੀਂ ਸੁਖੀ ਰਹੋ," ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦੇ ਕੇ, ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ ਦੇਣਾ; ਦਾਨ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਮੰਤ੍ਰ ਪੜ੍ਹੋ: "ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ," ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹੋ। ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਾਹਮਣ "ਅਜੀ ਹੋਵੇ" ਕਹਿ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਮੰਗੋ; ਫਿਰ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਵਿਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਵੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਕ੍ਰਮ ਹੈ: ਭੋਜਨ, ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਦਾਨ, ਤੇ ਵਿਦਾ; ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਲਈ ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਇਹ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤਾਂ ਲਈ ਕਰਨਾ। ਪਹਿਲਾਂ ਪਿਤਰਾਂ, ਫਿਰ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ, ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਬਾਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਦਾ ਕਰੋ; ਆਦਰ-ਸਨਮਾਨ ਤੇ ਮੰਗ ਕੇ, ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲਣ 'ਤੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਤੱਕ ਛੱਡ ਕੇ ਆਉ। ਫਿਰ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਿਸ਼ਵਦੇਵ ਵਿਧੀ ਕਰੋ, ਤੇ ਆਦਰਯੋਗ, ਸਹਾਇਕ, ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਖਾਓ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਗਿਆਨੀ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਸ੍ਰਾਧ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਸ੍ਰਾਧ ਦੀਆਂ ਆਹੂਤੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਹੋਏ ਪਿਤਰ, ਸਭ ਇੱਛਾਵਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਕਰਦੇ ਹਨ।