ਮਾਤਾ, ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬ੍ਰਹਮ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਪੰਜ ਥਾਂ ਬਹੁਤ ਮਹਾਨ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਦੇਵਤਾ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਗੋਪੀਸ਼ਵਰ ਹੈ, ਜੋ ਵੱਡੀਆਂ ਉਲੰਘਣਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਂਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਹੀ, ਹਰੀ ਨੇ ਖੇਡ ਲਈ ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਬਣਾਏ ਸਨ। ਉਸ same ਸਮੇਂ, ਉਥੇ ਰਥ ਟੁੱਟ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਟਕਿਆਂ ਅਤੇ ਘੜਿਆਂ ਵਾਲੀ ਝੋਪੜੀ ਵੀ ਟੁੱਟ ਗਈ ਸੀ। ਹਰੀ ਨੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਇਆ ਅਤੇ ਚਤੁਰਾਈ ਨਾਲ ਉਸ ਘਟਨਾ ਨੂੰ ਝੂਠ-ਮੂਠ ਛੁਪਾ ਲਿਆ। ਫਿਰ, ਹਰੀ ਨੇ ਗੋਪਾਲਾਂ ਵਾਲੇ ਵੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸਜੇ ਹੋਏ ਉਸ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕੀਤੀ। ਗੋਪੀਆਂ ਦੇ ਚੱਕਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੋਨੇ ਦੇ ਕੰਨਿਆਂ ਵਾਲੇ ਕੰਦਨ ਪਹਿਨੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਥੇ ਹੀ ਮਾਤਲੀ ਨੇ ਗੋਪਾਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਕੁਆਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ ਸਪਤਸਾਮੁਦ੍ਰਿਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਉਸ ਸਥਾਨ ਤੇ, ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਨੇ ਸਤੱਤਰ ਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਦੇ ਪੂਰੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪਿਤਰ ਅਣਗਿਣਤ ਕਰੋੜਾਂ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਤ੍ਰਿਪਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਇੰਦਰ ਦੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਲੋਕ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਗੋਪਾਲਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਦਰਬਾਰ ਤੋਂ ਉਹ ਲੋਕ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਇਥੇ, ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੇ ਦੱਸ ਪਿਛਲੇ ਅਤੇ ਦੱਸ ਅੱਗੇ ਦੇ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਫਿਰ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਫਾਲਗੁਨਕਾ ਖੇਤ ਹੈ। ਉਥੇ, ਫਾਲਗੁਨਕਾ ਵਿੱਚ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਲਭ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਉਥੇ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ ਤਾਲਵਨ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਰਾਖੀ ਦੈਤ ਦੈਨੁਕਾ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਉਥੇ ਇੱਕ ਸਰੋਵਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਪਾਣੀ ਬਹੁਤ ਸੁੱਧ ਅਤੇ ਨੀਲੇ ਕਮਲਾਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਸੰਪੀਠਕਾ ਨਾਮਕ ਥਾਂ ਹੈ, ਜੋ ਮੇਰੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ, ਜਿਹੜੇ ਮਨੁੱਖ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਰਾਤ ਰਹਿ ਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਉਹ ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਮੈਂ ਆਪ ਹੀ ਸੁਭਾਗਾ ਸੂਰਜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਥੇ, ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਕਮਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਦਿੱਸਦੇ ਹਨ। ਅੰਧੇਰੇ ਪੱਖ ਦੀ ਸੱਤਵੀਂ ਤਾਰੀਖ ਨੂੰ, ਸੂਰਜ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉਥੇ ਵਿਹਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਥੇ, ਕਿਸੇ ਲਈ ਵੀ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਵੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ; ਸੂਰਜ ਸਭ ਕੁਝ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਚਾਹੇ ਮਰਦ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਔਰਤ, ਹਰ ਕੋਈ ਉਥੇ ਪੂਰਾ ਫਲ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਭੀਸ਼ਮ ਨੇ ਵੀ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਕੇ ਉਹ ਲੋਕ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ, ਮਨਚਾਹਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, 'ਮਲਯਾਰਜੁਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ' ਨਾਮਕ, ਮਹਾਨ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਨ ਵਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਦਾ ਸੌ-ਸਤਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮਥੁਰਾ ਦੇ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟਤਾ ਬਿਆਨ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ: ਮੇਰਾ ਮਥੁਰਾ ਖੇਤਰ ਵੀਹ ਯੋਜਨ ਤੱਕ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵਰਖਾ-ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਉਥੇ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਥਾਂ ਅਨੰਦ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਸੱਤਾਂ ਮਹਾਦੀਪਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਰਥ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਆਸਥਾਨ ਹਨ। ਜਦ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਨੀਂਦ ਤੋਂ ਜਾਗਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਹਰ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਕਾਲਿੰਦੀ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਆਦਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਅਤੇ, ਜੋ ਕੋਈ ਮਥੁਰਾ ਵਿੱਚ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪਰਿਕ੍ਰਮਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਉੱਚਾ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।