ਚੰਦਸ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਅਗ્નਿਦੱਤ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਸਮੇਂ ਸੁੰਦਰ ਘਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਰਾਖਸ਼ਸ ਦੀ ਯੋਨੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲਈ। ਫਿਰ ਉਸ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨੇਕ ਵਪਾਰੀ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ, "ਹੇ ਉਤਮ ਵਪਾਰੀ, ਮੈਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਵਿਸ਼੍ਰਾਮ ਦਾ ਪੁੰਨ ਦਾਨ ਕਰ।" ਵਪਾਰੀ ਨੇ ਉਸ ਰਾਖਸ਼ਸ ਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ, "ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਕ ਨ੍ਰਿੱਤ ਦਾਨ ਕੀਤਾ।" ਇਸ ਵੇਲੇ, ਭਗਵਾਨ ਵਾਰਾਹ ਨੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਅਗ્નਿਦੱਤ ਨੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜਾ ਵੇਖਿਆ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਰਤ ਗਿਆ। ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਜਨਾਰਦਨ, ਮਿੱਠੇ ਬੋਲ ਬੋਲੇ, "ਉਤਮ ਵਿਹਾਨ ਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲ ਚਲ।" ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੁਧਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮੇਤ ਸਵਰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਇਸ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਇਥੇ ਤੈਨੂੰ ਦੱਸੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸੁਧਨ ਨੂੰ ਮੋਖਸ਼ ਮਿਲਿਆ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਇਥੇ ਵਛਰਾ ਛੁਡਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਵੰਸ਼ ਨੂੰ ਤਰਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕਰਕੇ ਪਿਤਰ ਅਤੇ ਪਰਪਿਤਾ ਵੀ ਸਦਾ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਦਾ 'ਅਕੂਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ' ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ, ਮੈ ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟੀ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਹੇ ਵਸੁੰਧਰਾ, ਮੈਂ ਤੇਨੂੰ ਵਤਸਕ੍ਰੀਡਨਕ ਨਾਮਕ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਿਆ ਹੈ। ਉਥੇ ਕੇਵਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਵਾਯੂ-ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸਣਾ ਹੈ, ਸੁਣ। ਉਥੇ ਸਾਲ, ਤਾਲ, ਤਮਾਲ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਦੇ ਰੁੱਖ ਹਨ। ਉਥੇ, ਭਾਂਡੀਰਕ ਤੀਰਥ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਸੰਯਮ ਅਤੇ ਅਲਪ-ਆਹਾਰ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਬਿਤਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗ ਕੇ ਮੇਰੇ ਲੋਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਥੇ, ਮੈਂ ਗਵਾਂ ਅਤੇ ਗਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਮਹਾਨ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸਰੋਵਰ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਘਣੇ ਬੂਟੇ ਅਤੇ ਲਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਉਥੇ ਵਿਅਕਤੀ ਗੰਧਰਵਾਂ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੇ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਹੋਰ ਤੀਰਥ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਂ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਕੇਸ਼ੀ ਦਾ ਵਧ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਤੀਰਥ ਸੋ ਗੁਣਾ ਵਧ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਥੇ ਪਿੰਡ-ਦਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਗਯਾ ਵਰਗਾ ਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੂਰਿਆ-ਤੀਰਥ ਹਨ, ਜੋ ਬਾਰਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹਨ। ਉਥੇ ਕਾਲੀਆ ਨਾਗ ਦਾ ਦਮਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮੈਂ ਆਪ ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਨੇ ਕਿਹਾ, "ਸਾਨੂੰ ਇਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰ ਮਿਲੇ।" ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਮੈਂ ਖੇਡ ਕਰਨ ਉਪਰੰਤ ਉਥੇ ਪ੍ਰਾਣ ਤਿਆਗਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਮਹਾਨ ਵਾਰਾਹ ਪੁਰਾਣ ਵਿੱਚ ਮਥੁਰਾ ਮਹਾਤਮ ਦਾ 'ਮਥੁਰਾ ਦੀ ਪ੍ਰਗਟੀ' ਨਾਮਕ ਅਧਿਆਇ ਪੂਰਾ ਹੋਇਆ। ਹੁਣ, ਮੈ ਮਲਯਾਰਜੁਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਤੀਰਥਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਤ ਕਰਮਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ। ਜਦ ਉਥੇ ਹੀ ਯਮੁਨਾ ਨਦੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਉਥੇ ਰਥ ਉਲਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਝੋਪੜੀ ਦੇ ਘੜੇ ਟੁੱਟ ਗਏ ਸਨ। ਜੇਠ ਮਹੀਨੇ ਦੀ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ, ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸੰਯਮ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ, ਜੋ ਵਿਅਕਤੀ ਯਮੁਨਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਸਾਡੀ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚ ਜੰਮਿਆ, ਕਾਲਿੰਦੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਕਰਕੇ ਸਾਰੇ ਪੂਰਵਜ, ਜੋ ਪਰਲੋਕ ਨੂੰ ਚਲੇ ਗਏ ਹਨ, ਸਦਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਗੀਤ ਗਾਂਦੇ ਹਨ।